Jugosloveni
Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Jugosloveni, takozvani „sedmi“ narod Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije. Priznati su kao posebna popisna kategorija na popisu stanovništva 1961. godine. Kao Jugosloveni su se izjašnjavali pripadnici različitih naroda i narodnosti, koji su živeli u SFRJ. Ovakvo nacionalno izjašnjavanje je predstavljalo drugačiji oblik nacionalne samoidentifikacije, od onog koji je bio dominantan u tadašnjoj Jugoslaviji. Dakle, nacionalna pripadnost se u ovom slučaju radije identifikovala sa državljanstvom, nego sa etničkim poreklom.
Prvi put Jugosloveni se spominju kao nacija, kad je kralj Aleksandar Karađorđević proglasio 1929. kraljevinu Jugoslaviju i proklamovao postojanje Jugoslovena kao jedne nacije sa tri plemena.
Ovakvo nacionalno izjašnjavanje je kulminiralo na popisu stanovništva 1981. godine, kada je u Jugoslaviji popisano čak 1,219,000 Jugoslovena, posle čega se broj pripadnika ove nacije smanjuje. Pošto su se kao Jugosloveni najviše izjašnjavali pripadnici južnoslovenskih nacija (Srbi, Hrvati i Muslimani), ovu naciju možemo takođe smatrati južnoslovenskim narodom. U vreme postojanja SFRJ, Jugosloveni su uglavnom govorili srpskohrvatskim jezikom. Po veroispovesti, Jugosloveni su bili pravoslavni, ateisti, katolici, muslimani, itd. Popisi stanovništva Hrvatske iz '61, '71, '81 i '91 pokazuju da povećanje broja Jugoslovena je povezano sa padom broja Srba i obratno. U Hrvatskoj je Srba bilo 626.000 1971. i 531.000 1981., a broj Hrvata je tokom tog perioda narastao, kao i broj Jugoslovena sa 84.000 na 379.000.
Prema popisu stanovništva iz 1981. godine, najveći broj Jugoslovena živeo je u Srbiji (36%) i Bosni i Hercegovini (26%). Prema popisu stanovništva iz 2002. godine, u Srbiji je živelo 80,721 Jugoslovena, od toga 49,881 u Vojvodini i 30,840 u Centralnoj Srbiji.
