Blažo Popivoda

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
BLAŽO POPIVODA
Blažo Popivoda
Blažo Popivoda
Datum rođenja 1911.
Mesto rođenja Lješev Stub, kod Cetinja,
Zastava Crne Gore Kraljevina Crna Gora
Datum smrti 17. oktobar 1944. (33 god.)
Mesto smrti Beograd, Zastava Srbije Srbija (1941—1944)

Član KPJ od 1935.
Učešće u ratovima Narodnooslobodilačka borba
U toku NOB-a pol. komesar Prvog bataljona
Prve proleterske brigade
Služba NOV i PO Jugoslavije
Čin kapetan

Narodni heroj od 10. jula 1953.

Blažo Popivoda (Lješev Stub, kod Cetinja, 1911Beograd, 17. oktobar 1944), učesnik Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.

Biografija[uredi]

Rođen je 1911. godine u selu Lješev Stub, kod Cetinja. Njegov otac Marko, teško je ranjen u jurišu na Taraboš kod Skadra 1912. godine, od čega je preminuo u cetinjskoj bolnici. Tako je Blažo veoma rano ostao bez oca, kojeg nije ni zapamtio. Osnovnu školu završio je u selu Bjelicama, a posle je ostao na selu, jer nije imao para za dalje školovanje.

Družeći se sa Krstom Popivodom i ostalim komunistima tog kraja, vrlo mlad je pristupio radničkom pokretu. Učestvuje u mnogim demonstracijama i drugim akcijama koje je organizovala Komunistička partija Jugoslavije, čiji je član postao 1935. godine. Bio je vođa grupe Katunjana koji su učestvovali velikim demonstracijama na Belvardu, kod Cetinja, 1936. godine.

Posle Aprilskog rata i okupacije Kraljevine Jugoslavije, aktivno je radio na organizovanju ustanka na području Katunske nahije. Učestvovao je u napadu na Čevo, 13. jula 1941. godine, čime je otpočeo Trinaestojulski ustanak naroda Crne Gore. Zajedno sa Lovćenskim bataljonom učestvovao je u Pljevaljskoj bici 1. decembra 1941. godine, dvadeset dana kasnije, ulazi u sastav novoosnovane Prve proleterske udarne brigade.

grob Blaže Popivode i Dušana Milutinovića

Aprila 1942. godine u Foči, Blažo je od Vrhovnog komandanta NOP i DVJ Josipa Broza Tita, prvi primio zastavu Prvog lovćenskog bataljona, Prve proleterske udarne brigade. Učestvovao je u svim borbama brigade, a poslebno se istako na Krčinom brdu, kada je jurnuo na gomilu Italijana i četnika i omogućio prodor svojoj jedinici.

Jedinicu je napustio, na određeno vreme, da bi završio partijsko-političku školu u Jajcu. Nakon škole određen je za političkog komesara jedne novoosnovane brigade, ali je na lično insistiranje vraćen u Prvu proleetrsku brigadu u kojoj je postavljen za političkog komesara Prvog bataljona.

Iamo je čin kapetana Narodnooslobodilačke vojske Jugoslavije. Poginuo je 17. oktobra 1944. godine na Slaviji, tokom borbi za oslobođenje Beograda. Poginuo je zajedno sa Dušanom Milutinovićem, zamenikom komandanta Prvog bataljona i narodnim herojem, sa kojim je zajedno sahranjen na Groblju oslobodilaca Beograda 1944.

Ukazom predsednika Federativne Narodne Republike Jugoslavije Josipa Broza Tita, 10. jula 1953. godine, proglašen je za narodnog heroja.

Literatura[uredi]