Vuk Isaković
| Vuk Isaković | |
|---|---|
|
|
|
| Datum smrti: | 1759. |
| Mesto smrti: | Mitrovica |
Vuk Isaković je bio srpski vojskovođa poreklom iz sela Sredska. Vuk Isakovič je bio inspiracija za glavni lik u romanu Seobe Miloša Crnjanskog.
Biografija [uredi]
1738. godine sa činom oberkapetana je učestvovao u ratu na strani Austrijanaca sa Turcima. Zajedno sa svojim bratom Trifunom komandovao katanima i hajducima koji su poharali Lešnicu. Poslije tog rata on je major u Sremu, potpukovnik i pukovnik petrovaradinske pukovnije. Godine 1742. bio je ktitor za četvorospratni zvonik kvadratnog preseka manastira Šišatovac. Takođe je o njegovom trošku u Beču izgrađen i darovan manastiru bakrorez sa likom Stevana Štiljanovića.
Umro je u Sremskoj Mitrovici 1759. u 65. godini života, sahranjen je u manastiru Šišatovac, koji je u to vreme bio neka vrsta mauzoleja uglednih Srba.
U romanu „Seobe“ [uredi]
Vuk, po prirodi ratnička duša, umjesto da osjeća vlastita zadovoljstva i da ga muče lični problemi, on osjeća besmislene probleme rata, osjeća probleme svog puka i naroda. Dok Dafina i Aranđel doživljavaju lične probleme i tragike, dotle Vuk vlastitu situaciju sve više vidi sa položajem i problematikom puka Srba, srpskog graničarskog življa, koji otvaraju neka bitna pitanja ljudske egzistencije. Dakle, na opštem planu cijeli jedan narod, na užem Vukova razočaranost u ratovanje i velike gubitke koji ne vode nigdje.
Literatura [uredi]
- Ћоровић, Владимир (1997). Историја српског народа.
