Danska

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije

Koordinate: 54° – 57° SGŠ, 8° – 13° IGD

Danska je država u severnoj Evropi. Glavni grad je Kopenhagen. Kraljevina Danska (danski: Kongeriget Danmark) je najmanja država Skandinavije i deo je Evropske unije. Danska izlazi na Baltičko i Severno more, i sastoji se od poluostrva Jiland (danski: Jylland) i ostrva: Fin (Fyn), Seland (Sjælland), Bornholm i još puno manjih ostrvaca, koje se često nazivaju Danskim Arhipelagom. Danska se nalazi severno od Nemačke, jugozapadno od Švedske i južno od Norveške. Grenland i Farska ostrva su takođe teritorije Kraljevine Danske, svaka sa suverenom vlašću.

Sadržaj 1 Istorija 2 Vlada i politika 3 Geografija 4 Okruzi 5 Demografija 6 Književnost 7 Obrazovanje 8 Privreda 9 Zanimljivosti 10 Spoljašnje veze

[uredi] Istorija

Za više informacija pogledajte Istorija Danske

Poreklo Danske je izgubljeno u praistoriji. Pre nego što je bila nastanjena Skandinavcima, Danska je bila dom Keltima - što je potvrđeno otkrićima ritualnih močvarnih ubistava i sahrana. Najstarije dansko pismo potiče iz sedmog veka, kada je nastao i nova runska azbuka. Najstariji grad je Ribe koji datira iz 810. godine.

Sve do 11. veka Danci su bili poznati kao Vikinzi, zajedno sa Norvežanima i Šveđanima, koji su kolonizovali, napadali i trgovali u svim delovima Evrope. Mnogi arheolozi i istoričari veruju da su Vikinzi doprli čak do Amerike i da su je prvi pronašli. Putovali su od Skandinavije do Islanda, zatim dalje do Grenlanda i na kraju do Amerike.

U različitim dobima kralj Danske je vladao delovima Engleske i Irske, Norveškom, Švedskom, Finskom, Islandom, Francuskom, naročito Normandijom i delovima Devičanskih ostrva, Trankebarom u Indiji, delovima obala Baltičkog mora i današnjom severnom Nemačkom. Skanija, Bleking i Haland su bili delovi Danske većim delom njene rane istorije, ali su potpali pod švedsku vlast 1658. godine. Savez sa Norveškom je raskinut 1814. godine, kada je Norveška ušla u novi savez sa Švedskom, do 1905. godine.

Danski liberalni i nacionalni pokret postao je značajan 1830-ih godina i posle evropskih revolucija 1848. godine Danska postaje ustavna monarhija 5. juna 1849. godine.

Posle drugog Šlezviškog rata (dan. Slesvig) 1864. godine, Danska je bila prisiljena da ustupi pokrajinu Šlezvig-Holštajn Pruskoj, što je bila posledica poraza koji je ostavio duboke tragove u danskom nacionalnom identitetu. Posle ovoga Danska je usvojila politiku neutralnosti, zbog čega ostaje neopredeljena u Prvom svetskom ratu. Zbog poraza Nemačke tokom sklapanja Versajskog mira Danskoj je ponuđeno vraćanje pokrajine Šlezvig-Holštajn. Bojeći se Nemačke odmazde ona je odbila da prihvati vraćanje Holštajna i insistirala je na plebiscitu o povratku Šlezviga. Godine 1920. je kao rezultat plebiscita severni Šlezvig vraćen Danskoj.

Uprkos neutralnosti Dansku su Nemci napali (operacija Veseribung), 9. aprila 1940. godine. Iako u početku sa sopstvenom vlašću (koja se završila 1943. zbog rastućeg otpora), Danska je ostala okupirana tokom celog Drugog svetskog rata. Posle rata Danska je postala jedna od osnivača NATO-a, i 1973. godine, pridružila se Evropskoj ekonomskoj zajednici (kasnije Evropska unija).

[uredi] Vlada i politika

Za više informacija videti Vlada Danske i Politika Danske

1849. godine Danska je postala ustavna monarhija usvojivši novi ustav. Monarh je formalno na čelu države, što je uglavnom ceremonijalna uloga, pošto je izvršna vlast u rukama kabineta ministara, sa premijerom kao prvim među jednakima (primus inter pares). Zakonodavnu vlast čine i vlada i Danski parlament, poznat kao Folketing, koji se sastoji od (ne više od) 179 članova. Dansko sudstvo je funkcionalno i administrativno nezavisno od izvršne i zakonodavne vlasti.

Parlamentarni izbori moraju se održavati najmanje svake četiri godine; ali premijer može da zatraži prevremene izbore, ako tako odluči. Ukoliko parlament izglasa nepoverenje premijeru, celokupna vlada se raspada.

[uredi] Geografija

Za više informacija pogledajte Geografija Danske

Danska se sastoji iz poluostrva Jiland (Jylland) i 405 imenovanih ostrva. Od njih je 323 naseljeno, a najveća su Seland (Sjælland) i Fin (Fyn). Ostrvo Bornholm se nalazi nešto istočnije od ostatka zemlje, u Baltičkom moru. Mnoga od većih ostrva su povezana mostovima; Eresund most (Øresund) povezuje Zealand sa Švedskom, Most velikog pojasa povezuje Fin sa Selandom, a Most malog pojasa povezuje Jiland sa Finom. Manja ostrva su povezana linijama trajekta.

Danska je uglavnom ravna, najviša prirodna tačka je Melehej (Møllehøj), sa 170,86 metara nadmorske visine. Zime su blage, a leta sveža. Najznačajniji gradovi su prestonica, Kopenhagen (na Selandu), Arhus, Alborg (na Jilandu) i Odense (na Finu).

Oranice, pašnjaci i travnjaci zauzimaju oko ¾ površine i zasejane su u prvom redu krmnim biljkama. Više od polovine izvozne vrednosti daje stočarstvo. Izvoze živu stoku, meso, maslac, jaja, sir, med i mleko. Razvijen je i ribolov.

[uredi] Okruzi

Za više informacija pogledajte Regioni Danske

Danska je podeljena na 5 regija i ukupno 98 opština. Regije su formirane 1. januara 2007. godine kao deo danske opšte reforme koja je zamenila 13 tradicionalnih kantona. U isto vreme manje opštine (komune) kojih je bilo 270, su spojene u veće celine i sad ih ima 98. Najvažnije područje odgovornosti za nove regije je nacionalna zdravstvena služba. Za razliku od bivših kantona, regije ne smeju naplaćivati porez, a zdravstvene usluge se finansiraju prvenstveno iz nacionalnog 8% poreza u kombinaciji sa sredstvima iz obe vlade i opština. Svako regionalno veće sastoji se od 41 političara izabranih na danskim opštinskim izborima.

Većina novih opština ima populaciju od 20.000 stanovnika, iako su neke izuzeci ovom pravilu.

1. Centralna opština (Hovedstaden)
2. Severni Jiland (Nordjylland)
3. Srednji Jiland (Midtjylland)
4. Južni Jiland (Syddanmark)
5. Zeland (Sjælland)

Grenland i Farska ostrva su delovi Kraljevine Danske, ali imaju autonoman status i uveliko samoupravan, a predstavljeni su svaki po dva mesta u parlamentu.

[uredi] Demografija

Za više informacija pogledajte Demografija Danske

Većina stanovništva Danske je skandinavskog porekla, uz male grupe Inuita (sa Grenlanda), Farana, i imigranata. Prema zvaničnim statistikama iz 2003. godine, imigranti su činili 6,2% ukupnog stanovništva.

Danski se govori u celoj zemlji, mada mala grupa blizu nemačke granice govori i nemački. Mnogi Danci tečno govore i engleski, posebno oni u većim gradovima, i omladina, koja je engleski učila u školama.

Od religija u Danskoj, po zvaničnim statistikama iz januara 2002, 84,3% Danaca su članovi Luteranske državne crkve, Danske narodne crkve (Den Danske Folkekirke). Ostatak pripada prvenstveno drugim hrišćanskim denominacijama uz oko 2% muslimana.

[uredi] Književnost

Za više informacija pogledajte Danska književnost

Danska književnost počinje sa runskim natpisima oko 300. godine. Sačuvani su epitafi kraljevima, ratnicima i sveštenicima, naročito iz perioda 800.- 1100, a to su kratki sadržajni natpisi o bitkama, o ratničkim i pljačkaškim podvizima Vikinga. Oko 1200. Sakso Gramatikus napisao je na latinskom jedno od najvećih dela srednjeg veka „Gesta Danorum“, istorijsku hroniku o junačkim delima Danaca. Poznata je zbirka koju je sastavio Svend Gruntvig, sa 539 balada u 3.000 varijanti. U njima se veliča sloboda danskog naroda, a najpopularnija je o Nilsu Ebesenu, plemiću sa Jilanda, i njegovoj pobedi nad nemačkim tiraninom i grofom Halstajnom, koji je 1340. pošao da pokori Dansku. Prva štamparija osnovana je 1842. Humanista Kristijern Pedersen prevodi Bibliju i Luterove pamflete protiv katoličke crkve.

U stvaranju Andersa Areba koji prevodi psalme i piše religiozni ep „Heksameron“ primećuje se pozni uticaj renesanse. Bording je pesnik didaktičar i predstavnik barokne poezije, a najveći pesnik sedamnaestog veka Tomas Kingo piše himne i pastoralne poeme. Najznačajnije prono delo "Spomen žalosti" (Jamers Minde) napisala je princeza Leonora Kristina Ulfelt (1621. - 1698). Ludvig Holberg je tvorac danske komedije. Johan H stekao je ime najboljeg humoriste osamnaestog veka komedijom „Ljubav bez čarapa“. Hans Kristijan Andersen donosi potpuno novi oblik u književnost, pisao je bajke i priče za decu. Henrik Pontopidan piše 3 velika ciklusa romana i nastoji da kaže pravu istinu o svojim zemljacima.

Dva najveća pisca prve polovine devetnaestog veka su Martin Andersen Nekse, pesnik gradskog proleterijata, i Johanes Jensen, esejista, pesnik.

Od savremenih danskih pisaca poznati su dramatičari Kaj Munk i Klejd Abel, a od pesnika Nis Petersen, Raul Lakur i Tove Ditlevsen.

[uredi] Obrazovanje

Obrazovanje u Danskoj je besplatno i gotovo sva omladina je obrazovana. Devet godina obrazovanja za decu od 7 do 16 godina je obavezno. Predškolska nastava i vrtići su ostavljeni slobodnom izboru ali oko 60% dece ih pohađa. Posle završenih devet razreda 1/4 učenika napušta školu i počinje da radi. Takode postoji i deseti razred koji učenici mogu da pohađaju, ukoliko se ne osećaju spremni da se upišu u srednju školu. Dosta učenika pohađa deseti razred.

Približno polovina učenika ide na zanat i nešto malo više od 1/4 se upisuje u više srednje škole (gimnazija) ili druge institucije koje nude više obrazovanje. Posle gimnazije učenici najčešće nastavljaju sa univerzitetima ili akademijama. Većina učenika pravi jednogodišnju pauzu između srednje škole i fakulteta i putuju po svetu.

Većina učenika za vreme srednjeg obrazovanja radi otprilike po 6 sati nedeljno. Sa navršenih šesnaest godina učenici od države dobijaju školarinu, kako ne bi morali raditi prekovremeno i kako bi imali više vremena za učenje.

U svim školama postoje saveti učenika koji se brinu o svim problemima učenika i o njima raspravljaju na sastancima sa direktorima i profesorima. Svake godine od vlade dobiju određenu svotu novca sa kojom sami raspolažu. Najčešće sa tim parama prave školske priredbe, kupuju udžbenike. Dužina časa varira od škole do škole.

[uredi] Privreda

Za više informacija pogledajte Privreda Danske

Danska ima modernu tržišnu privredu. Životni standard je vrlo visok, danska kruna je stabilna i vezana uz evro (1 € = 7,42 DKK). Privreda zavisi od spoljne trgovine i izvoza (najviše se izvozi: svinjetina, riba i žitarice). Danci su odbili evro na referendumu 2000. godine. Privreda je vrlo sindikalizovana; više od 75% radne snage su članovi sindikata. Pravila o radu i plati većinom se dogovaraju između sindikata i poslodavaca, bez uplitanja države.

[uredi] Zanimljivosti

Skluptura Mala sirena, obeležje Kopenhagena, odnosi se na sirenu iz istoimene bajke Danca Hansa Kristijana Andersena.

Tačka Danske najudaljenija od mora nalazi se na samo 50 kilometara od obale.

Najviša tačka Danske nalazi se na samo 173 metara nadmorske visine.

Poznate ,,Lego" kocke proizvode se u mestu Bilund u Danskoj.

[uredi] Spoljašnje veze

• Službene stranice Danske
• Stara Danska
• Danski turistbiro
• Kraljevska kuća Danske