Dardanci

Iz projekta Википедија

Dardanija

Dardanci su bili izuzetno moćan ilirsko-trački narod, veoma blizak Tribalima, srodni sa Dačanima i Mezima. Po legendi, Dardanci su bili osnivači Troje (vidi Dardan) i saveznici Trojanaca u Trojanskom ratu.

Otac Eneje, prema legendi osnivač rimske slave i veličine, poreklom je Dardanac, kao i njegov rod gens Iulia, iz kojeg je proizašao i Gaj Julije Cezar poočim Oktavijana Avgusta. Stoga u kultu careva rimskih posebno mesto zauzima Afrodita-Venera (koja je i julijska zvezda). Poznato je da je Dardanac Eneja prema legendi sin boginje Afrodite.

Živeli su u staro doba u jednom velikom delu Južne Srbije.

Dardanska oblast pružala se od prilike od Knjaževca do Velesa i od Šar-planine do Bugarske. Dardance su pokorili Rimljani verovatno krajem 1 veka pre Hrista. Do kraja 3 veka posle Hrista dardanska oblast zvala se Dardanija, ali nije činila zasebnu provinciju, već je bila deo provincije Mezije (posle Gornje Mezije). Niš, Skoplje i Lipljan nalazili su se u to doba u Dardaniji. Krajem 3 veka posle Hrista Dardanija je postala posebna provincija, ali joj je oblast bila malo uža, jer je Niš pripao Dakiji (mediteranskoj, unutrašnjoj).
Dardanija je bila bogata rudama. Dardanci su bili dobro obučeni ratnici. Susedni narodi, Makedonci, a posle Rimljani, mnogo su propatili od njihovih upada. Oni su poplavili 200 i 197 pre Hrista severni deo države makedonskog kralja Filipa III, 97 pre Hrista potukli su ih Rimljani. 84 pre Hrista borio se protiv njih slavni rimski vojvoda i državnik Sula. Isto tako vođeni su ratovi i 75 i 62 pre Hrista između njih i Rimljana. 58 i kasnije, više puta, oni su poplavili Makedoniju. Pod rimskom vlašću, oni su gospodarima davali izvrsne vojnike. Prema jednom starom piscu, Dardanci su živeli vrlo primitivnim životom, nisu znali za čistotu, jer su se kupali svega tri put u životu, i živeli su u zemunicama, pokrivenim đubretom. U isto vreme priča se, da su bili veoma muzikalni i da su voleli flautu i instrumente sa žicom (vidi gusle). Kaže se, dalje, da su bili surovi i vrlo otporni. Bavili su se stočarstvom, i čuven je bio dardanski sir. U njihovoj zemlji vađene su i rude (željezo, srebro i olovo), a za vlade cara Trajana i Hadrijana kovan je rudarski novac. Spominju se i grubi dardanski štofovi. Od njihovog jezika poznata su nam samo imena dveju biljaka.