Žarko Laušević

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Skoči na: navigacija, pretraga
Žarko Laušević

Pošalji fotografiju

Puno ime Žarko Laušević
Datum rođenja 19. januar 1960.
Mesto rođenja Cetinje (Socijalistička Federativna Republika Jugoslavija SFRJ)
Bitna uloga Miloš Obilić
IMDb veza

Žarko Laušević (Cetinje, 19. januar 1960) je srpski filmski glumac.

Biografija[uredi]

Laušević je diplomirao glumu na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu. Bio je član Jugoslovenskog dramskog pozorišta, gde je ostvario uloge u velikom broju predstava. Na filmu je debitovao 1982. godine, ulogom u filmu „Progon“. Iste godine ostvario je značajne uloge u filmovima „Savamala“ i „Direktan prenos“ Vrlo brzo je dobio jednu od glavnih uloga u TV seriji „Sivi dom“ (1984), koja mu je donela veliku popularnost. Nakon toga, igrao je uloge u više od dvadeset filmova i televizijskih serija, među kojima su: „Šmeker“ (1985), „Svečana obaveza“ (TV) (1986), „Dogodilo se na današnji dan“ (1987), „Oficir s ružom“ (1987), „Braća po materi“ (1988), „Boj na Kosovu“ (1989), „Original falsifikata“ (1991), „Bolje od bekstva“ (1993), „Kaži zašto me ostavi“ (1993), „Nož“ (1999).

Nagrade i priznanja[uredi]

  • Zlatna arena u Puli za najbolju mušku ulogu u filmu Oficir sa Ružom, 1987. godine
  • Nagrada lista Polet u Puli Žarku Lauševiću i Kseniji Pajić za najpoeticniji emotivni odnos, 1987. godine
  • Nagrada Car Konstantin u Nišu za uloge u filmovima Oficir sa Ružom, Dogodilo se na današnji dan i Oktoberfest, 1987. godine
  • Nagrada „Grad teatar“ za ulogu u predstavi Kanjoš Macedonović, 1989. godine
  • Nagrada Zoran Radmilović za ulogu u predstavi Kanjoš Macedonović, 1989. godine
  • Sterijina nagrada za likove Rastka Nemanjića i Svetog Save u predstavi Sveti Sava, 1990. godine
  • Nagrada izdavacke kuce Decje Novine za ulogu u filmu Tango Argentino, 1992. godine
  • Gran Pri na Filmskim susretima u Nišu za ulogu u filmu Bolje od Bekstva, 1993. godine
  • Nagrada lista Novost 8 za ulogu u filmu Kaži zašto me ostavi, 1993. godine
  • Nagrada u Herceg Novom

Suđenja za ubistvo[uredi]

31. jula 1993. godine, Žarko Laušević i njegov pet godina stariji brat Branimir zvani Mili su napadnuti od grupe huligana u blizini podgoričkog lokala „Epl“. Tom prilikom je Žarko iz svog pištolja CZ-99 usmrtio napadače Dragora Pejovića i Radovana Vučinića, a teško ranio Andriju Kažića, dok je ovaj prilazio da se pridruži napadačima.

Na suđenju je osuđen na 15 godina zatvora zbog dvostrukog ubistva.[1] Ta je presuda, nakon žalbi, potvrđena 1994. godine. Kaznu je izdržavao u Spužu i Požarevcu.

Nakon ukidanja presude od strane Saveznog suda, po ponovnom pretresu februara 1998. godine, kojim je predsedavala sudija Svetlana Vujanović, izrečena mu je kazna 4 godine zatvora zbog dvostrukog ubistva u prekoračenju nužne odbrane. Budući da je u tom trenutku već izdržao 4,5 godine, pušten je na slobodu.

Ubrzo nakon toga je napustio zemlju i nastanio se u Njujorku u SAD.

Vrhovni sud Crne Gore je, po žalbi tužioca 30. marta 2001. godine, tu odluku o kazni preinačio, i izrekao kaznu od 13 godina zatvora.[1]

Trećeg jula 2009. godine je saopšteno da je Laušević uhapšen u Sjedinjenim Američkim Državama zbog boravka u SAD bez vize i da se razmatra njegova ekstradicija Srbiji po međunarodnoj poternici koja je raspisana 2002. godine na zahtev Trećeg opštinskog suda u Beogradu.[2]

Četrnaestog septembra 2009. godine je sud u Njujorku doneo odluku o ukidanju pritvora Lauševiću.[3]

Objavio je 2011. knjigu „Godina prođe dan nikad“. Septembra 2013. iz štampe je izašla „Druga knjiga“.[4]

Pomilovao ga je 29. decembra 2011. predsednik Republike Srbije Boris Tadić.[5] Srpski pasoš mu je uručio 1. februara 2012. ministar unutrašnjih poslova Ivica Dačić u Njujorku.[6]

O njegovom životu napravljen je film „Lauš“ po ideji, scenariju i u režiji Branke Bešević Gajić, čija se premijera očekuje u februaru 2014. godine u Sava centru.[7]

Posle više godina posetio je Srbiju i Crnu Goru u maju 2014. godine.[8]

Uloge[uredi]

Filmografija glumca Žarka Lauševića
God. Naziv Uloga
1970.-te
1978. M. V. Vojin Vukelić
1980.-te
1982. Savamala Vinko Sarić
1982. 13. jul Janko
1982. Ruski umetnički eksperiment Tjomkin
1982. Progon Mirko
1982. Direktan prenos Fantom
1983. Hasanaginica Hasanaga
1983. Mrtvi se ne vraćaju
1983. Dani AVNOJ-a
1983. Igmanski marš Miljan
1983. Oštrica brijača
1984. Ne tako davno Srle
1984. Lazar Lazar mlađi
1985. Jedna polovina dana
1985. Jagode u grlu Lale
1986. Dobrovoljci sportista
1986. Lepota poroka mladić s cigaretom
1986. Svečana obaveza Zoran Hadžikostić
1986. Šmeker Pavle/Pavel Ivković
1986. Sivi dom Šilja
1987. Pod ruševinama
1987. Dogodilo se na današnji dan Bajra
1987. Rimski dan Sekst Propercije
1987. Oficir s ružom Petar Horvat
1987. Oktoberfest Skobi
1988. Leto
1988. Vuk Karadžić knez Mihailo Obrenović
1988. The Fortunate Pilgrim
1988. Put na jug Morit
1988. Braća po materi Braco Gavran
1989. Boj na Kosovu Miloš Obilić
1989. Atoski vrtovi - preobraženje Slikar Sava
1990.-te
1990. Stela Mato Herceg
1990. Kolubarska bitka Aleksa Dačić
1990. Zaboravljeni Aca
1990. Početni udarac
1990. Bal Ekart
1991. Original falsifikata Stojan
1991. Montenegro
1992. Crni bombarder Šmajser
1992. Preci i potomci narator
1993. Kaži zašto me ostavi Peđa
1993. Bolje od bekstva Aleksa Radman
1994. Rođen kao ratnik Gibon
1999. Ranjena zemlja Nele
1999. Nož Alija Osmanović/Ilija Jugović

Izvori[uredi]

Spoljašnje veze[uredi]

Vikivesti
Vikivesti imaju vesti vezanih za: