Zoran Radmilović

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Skoči na: navigacija, pretraga
Zoran Radmilović

Zoran Radmilovic glumac.jpg

Datum rođenja 11. maj 1933.
Mesto rođenja Zaječar (Zastava Kraljevine Jugoslavije Kraljevina Jugoslavija)
Datum smrti 21. jul 1985. (52 god.)
Mesto smrti Beograd (Zastava Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije SFRJ)
Zanimanje Filmski i pozorišni glumac
Supružnik Dina Rutić Radmilović
Deca Ana Radmilović
Bitna uloga Radovan III - Radovan
Maratonci trče počasni krug - Bili Piton
IMDb veza

Zoran Radmilović (Zaječar, 11. maj 1933Beograd, 21. jul 1985) je bio srpski glumac.

Biografija[uredi]

Zoran Radmilović rođen je 11. maja 1933. godine, od oca Momčila, sudije i majke Ljubice, domaćice, u Zaječaru. Deda po ocu Rihard Lang, bio je Nemac, železničar. Oženivši se Zoranovom babom Stevkom, prešao je u pravoslavlje i uzeo ime Radmilo. Odatle potiče porodično prezime Radmilović.

Po očevoj želji upisao je pravo u Beogradu, potom studirao i na Arhitektonskom i Filološkom fakultetu; uporedo je oprobao glumačke mogućnostu u KUD „Ivo Lola Ribar“, potom upisao i postupno apsolvirao glumu na Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju te započeo karijeru u Beogradskom dramskom pozorištu (19621968), u kome isprva nastupa u manje značajnim predstavama.

Godine 1964, zbog odustajanja Ljube Tadića, Radmilović uskače u naslovnu ulogu u „Kralju Ibiju“ (na sceni Ateljea 212), predstavi koju pretvara - razotkrivajući potpuno izuzetnu glumačku nadarenost - u trijumf improvizacije (veliki uspeh ostvaruje i na gostovanjima u Parizu, Moskvi, Njujorku, Veneciji i dr.), u „svoju scenu“ koja će trajati (zajedno s kasnijim Radovanom III Dušana Kovačevića) dve decenije.

Iako je ostvario niz uspelih uloga u pozorištu (stalni je član Ateljea 212 od 1968. godine do smrti), na filmu, televiziji i estradi, sve su one ostale u senci „uloge života“ u „Kralju Ibiju“ (čak i kad se radi o briljantnom ostvarenju - ulozi Molijera u istoimenom komadu M. A. Bulgakova, za koju je nagrađen Oktobarskom nagradom grada Beograda).

Na filmu je debitovao 1962. godine (Čudna devojka, Jovana Živanovića) i odigrao oko dvadeset uloga. Glavne je ostvario u filmovima Glineni golub (T. Janić, 1966), Ram za sliku moje drage (Mirza Idrizović, 1968), Pogled u noć (N. Stojanović, 1968), Paviljon 6 (L. Pintilije, 1978), Srećna porodica (Gordan Mihić, 1980).

Svoju poslednju 299 predstavu "Radovan III" je održao 9. juna 1985. godine uz velike bolove, ali opet uz njegovu veliku želju predstava je održana do kraja. Samo tri dana kasnije prebačen je u bolnicu iz koje se nije vratio. Preminuo je 21. jula 1985. godine, kremiran je a njegova urna se nalazi u Aleji zaslužnih građana na Novom Groblju u Beogradu.

Pozorište[uredi]

Spomenik ispred Ateljea 212

Filmografija[uredi]

Filmografija glumca Zorana Radmilovića
God. Naziv Uloga
1950.-te
1959. Krizantema
1960.-te
1962. Prva ljubav
1962. Čudna devojka Peđa
1963. Romeo i Đulijeta
1963. Kir Janja (TV) Mišić Notaroš
1964. Pravo stanje stvari
1964. Ime i prezime (serija)
1964. Marš na Drinu Kockar Petrović
1965. Ono more
1965. Akcija epej
1965. Koreni
1965. Hiljadu zašto? (serija)
1965. Gorki deo reke Doktor
1966. Njen prvi čaj
1966. Provod
1966. Glineni golub Predrag
1967. Svečanost na usputnoj stanici
1967. Sedam Hamleta (serija) Hamlet
1967. Šest ljubavi Lucije Živojinović
1968. Noćno dežurstvo sestre Grizelde
1968. Burleska o Grku
1968. Ram za sliku moje drage
1968. Ljubav na telefonu
1968. Sezona poljubaca
1968. Baksuz (serija)
1968. Pedikirka
1968. Gorski car (serija) Svetolik
1969. Ko će da spase orača
1969. Rađanje radnog naroda (serija) Jova Medenica
1969. Veliki dan
1970.-te
1970. Ujka Vanja (TV) Ivan Vanja Vojnicki, Marijin sin
1970. Burna noć
1970. Tristan i Izolda
1970. Poezija Ogdena Neša
1970. Rođaci (serija) Aleksa
1971. Spomen ploča
1971. Haleluja
1971. Sladak život na srpski način
1971. Operacija 30 slova (serija)
1971. Ceo život za godinu dana (serija) Živko
1971. Misterije organizma Radmilović
1972. Rozenbergovi ne smeju da umru (TV) Julijus Rozemberg
1972. Derviš i smrt (TV) Ahmet Nurudin
1973. Ličnost kojoj se divim
1973. Drveni sanduk Tomasa Vulfa
1973. Kralj Ibi (TV) Tata Ibi
1973. Izgnanici
1973. Paviljon broj 6 (TV) Ivan Dmitrić Gromov
1973. Naše priredbe (serija) Gospodin Lebedev
1973. Opasni susreti (serija)
1973-1974. Obraz uz obraz (serija) Zoran
1975. Halucinacije
1975. Crni petak (TV) Načelnik opštine
1976. Priča o vojniku
1976. Džangrizalo (TV) Džangrizalo
1976. Izgubljena sreća (TV) Dragi
1976. Zvezdana prašina (TV) Marko
1976. Čast mi je pozvati vas (serija)
1976. Muzika pozornice (serija)
1977. Inferiornost (TV) Đovani
1977. Kako upokojiti vampira (TV) Andrija
1977. Usijane glave (serija)
1977. Crni dani (serija) Milorad Drašković
1977. Pod istragom
1977. Više od igre (serija) Kapetan Mihajlo Miša Šljivić
1978. Molijer (TV) Molijer
1978. Pogled u noć
1978. Paviljon 6 Ivan Dmitrić Gromov
1979. Srećna porodica Ujka
1979. Radio Vihor zove Anđeliju
1979. Srećna porodica (serija) Ujka
1979. Pripovedanja Radoja Domanovića (serija) Radoje Domanović
1979. Kakav dan
1979. Usijanje Fra Grga
1979. Most
1980.-te
1980. Duvanski put (serija)
1980. Majstori, majstori! Sava
1980. Biseri od pesama
1981. Dunavo
1981. Pesničke vedrine (serija)
1981. Svetozar Marković (serija) Ilija Garašanin
1981. Široko je lišće Milan
1981. Šesta brzina Majstor Života Govedarević
1982. Maratonci trče počasni krug Bili Piton
1982. Kože (serija) Advokat Doktor Zacić
1982. Priče iz radionice (serija) Majstor Života Govedarević
1983. Priče iz Nepričave (serija) Domaćin
1983. Korespondencija (TV) Simeon Njegovan Hadžija, sin Lupusov
1983. Radovan III Radovan III
1983. Oštrica brijača
1983. Šećerna vodica Doktor Dragović
1984. Poslednja avantura
1984. Ulični pevači (serija)
1984. Prokleta avlija (TV) Latifaga „Karađoz“,
1984. Uvek sa vama (serija) Zoki
1985. Držanje za vazduh Svetlanin stric
1985. Otac na službenom putu Pilot
1985. Priče iz fabrike (serija) Doktor Pjevalica
1986. Šmeker Čika Dača

Nagrade[uredi]

Nagrada „Zoranov brk"[uredi]

Nagrada „Zoranov brk“ se dodeljuje svake godine u čast Zorana Radmilovića na manifestaciji „Dani Zorana Radmilovića“ u Zaječaru. Nagrada je ustanovljena 1991. godine.

Nagrada Zoran Radmilović[uredi]

Nagrada Zoran Radmilović dodeljuje se od 1988. u okviru Sterijinog pozorja u Novom Sadu, dodeljuju je „Novosti“.

Zanimljivosti[uredi]

  • Velika je sličnost između Radmilovića i Slobodana Aligrudića. I pored toga što su umrli u istom periodu, njihovi karakteri su se neobično poklapali. Obojica su bili: druželjubivi, duhoviti, cinični, šarmantni, preki, osećajni, setni, jogunasti, nepoverljivi, isključivi i argoantni. Takođe, obojica su gradili slobodu glume, koja druge glumce nije ometala, već im davala na značaju. Bili su prožeti snažnom akcijom da se lik oslobodi svega što bi na njemu moglo biti lažno, izveštačeno i neuverljivo.[1]
  • Ulica u Zoranovom rodnom Zaječaru nosi njegovo ime, kao i jedna ulica u Beogradu. Postoje i njegovi spomenici u oba grada.
  • 21. jula 2010. na njegovoj kući u Mileševskoj ulici u Beogradu postavljena je spomen ploča u Radmilovićevu čast, u organizaciji Ateljea 212 i čelnika opštine Vračar.

Reference[uredi]

Spoljašnje veze[uredi]

Vikiostava
Vikimedijina ostava ima još multimedijalnih datoteka vezanih za: Zoran Radmilović