Istočna Nemačka

Iz projekta Википедија

Deutsche Demokratische Republik
Nemačka Demokratska Republika


(Zastava NDR)	(Grb NDR)

Nacionalni moto: nema

Službeni jezik

nemački

Glavni grad

Istočni Berlin službeno: "Berlin, Hauptstadt der DDR" (Berlin, glavni grad NDR)

Površina

108.333 km²

Stanovništvo
- Ukupno (1989.)
- Gustina naseljenosti

17.000.000
154/km²

Konstituisana

7. oktobar, 1949.

Valuta

1 marka (Istočnonemačka marka) =
100 pfeninga

Vremenska zona
- leti

CET (UTC+1)
CEST (UTC+2)

Himna

Auferstanden aus Ruinen
(Iz ruševina podignuta)

Pozivni telefonski broj

+37 (bivši)

ISO 3166-1

DD (bivši)

ISO 3166-3

DDDE

Internet domen

.dd (bivši)

Okupirane zone: Zapadna Nemačka (Engleska, Francuska, SAD); Istočna Nemačka (SSSR)

Istočna Nemačka, zvanično Nemačka Demokratska Republika (NDR), (ne: Deutsche Demokratische Republik (DDR)) je bila komunistička država koja je trajala od 1949. do 1990. godine pod bivšom Sovjetskom okupacionom zonom. NDR je proklamovama u sovjetskom delu Berlina 7. oktobra 1949. Puni suverinitet je dobila 1945, ali sovjetske trupe su stupile na njenu teritoriju posle dogovora u Potsdamu, kao odgovor Američkom prisustvu u Zapadnoj Nemačkoj tokom Hladnog rata. Istočna Nemačka je bila članica Varšavskog pakta. Njena obaveštajna služba bio je ŠTAZI, novinska agencija ADN, a avioprevoznik Interflug. Posle izbora, sjedinila se sa Saveznom Republikom Nemačkom 1990. godine.

Sadržaj

1 Istorija
2 Sport
3 Politika
- 3.1 Važniji političari u NDR
4 Ekonomija
5 Demografija
6 Kultura
7 Spoljašnje veze

[uredi] Istorija

Za više informacija videti Istorija Istočne Nemačke i Istorija Nemačke.

Na kraju Drugog svetskog rata, na Potsdamskoj konferenciji 1945, pobedničke države: Francuska, Velika Britanija, Sjedinjene Države i Sovjetski Savez odlučile su da podele Nemačku u četiri okupacione zone. Svaka država bi kontrolisala određeni deo Nemačke dok se njen suverinitet ne reorganizuje.

Teritorija Istočne Nemačke je prvobitno bila naseljena Slovenskim narodom Vendima, a Nemačka ju je osvojila u srednjem veku. Novoosvojena teritorija je organizovana u obliku nemačkih feudalnih država na slovenskim zemljama. Kretanja raznih naroda po njenoj teritoriji su značajno uticala na etnički sastav Istočne Nemačke. Veći deo Istočne Nemačke je bio deo Kraljevine Prusije.

U imperijalističkoj Nemačkoj i Vajmarskoj Republici, teritorije koje su pripadale Istočnoj Nemačkoj su se nalazile u centralnom delu države. Te teritorije se se nazivale "Mitteldeutschland" (Srednja Nemačka), dok su „istoku“ pripadale provincije kao što su istočna Pomeranija, istočni Brandenburg, Šleska i Istočna i Zapadna Prusija. Tokom Drugog svetskog rata, saveznici su na konferenciji na Jalti odlučili da posleratna granica Poljske bude pomerena zapadnije prema reci Odri, dok bi se sovjetska granica takođe pomerila zapadnije prema poljskim teritorijama.

Diskusije na Jalti i u Potsdamu su znatno uticale na buduće okupacione granice i administraciju posleratne Nemačke, koja je potpala pod četiri sile pobednice (Sjedinjene Države, Velika Britanija, Francuska i SSSR). Države Meklnburg, Brandenburg, Saksonija, Saksonija-Analt, Tiringija i berlinski istočni sektor su potpali pod nemački sovjetski sektor. Ostatak teritorije Nemačke je podeljen na tri dela kojima su upravljale Sjedinjene Države, Velika Britanija i Francuska. Teritorija pod njihovom upravom je konstituisana kao Savezna Republika Nemačka (SRN ili Zapadna Nemačka).

Istočna Nemačka je prihavtila socijalizam kao državno uređenje i postala je deo Varšavskog pakta, dok je Zapadna Nemačka postala liberlana parlamentarna republika i članica NATO-a.

Prvi lider NDR je bio Valter Ulbriht. Ustav Istočne Nemačke je definisao državu kao „Republiku radnika i seljaka“. Do 1949. Nemačka demokratska republika bila je federacija.

17. juna 1953, prateći male plate i izgradnju grandioznog bulevara (Staljinaleja) u Istočnom Berlinu, veliki broj građana na ulicama je započeo demonstracije. Kasnije, tog dana Sovjetske trupe i tenkovi iznenada su počeli sa hladnokrvnim ubijanjem demonstranata – bilo je najmanje 125 mrtvih. (vidi Pobuna u Istočnoj Nemačkoj).

Ubrzo posle podele Nemačke, Berlin, bivši glavni grad Nemačke podeljen je u četiri sektora. Istočni deo je potpao pod kontrolu Sovjetskog Saveza, dok je zapadni raspodeljen preostalim trima zapadnim silama pobednicama.

Konflikt oko statusa Zapadnog Berlina je stvorio Berlinski vazdušni most. Brz prosperitet Zapadne Nemačke i ekonomska stagnacija Istočne, naveli su veliki broj Nemaca iz istočnog dela Nemačke da prebegnu na zapad.


Istorija Nemačke

Tok nemačke istorije Karolinško carstvo Sveto rimsko carstvo Nemačka Konfederacija Nemačko carstvo Vajmarska Republika Nacistička Nemačka Istočna Nemačka Zapadna Nemačka Istorija Nemačke od 1945.

Do pedesetih godina, izbeglice su prelazila Sovjetsku zonu Nemačke da bi započele nov život na Zapadu. Unutarnemačka granica je bila zatvorena, ali do pedesetih godina, granica u Berlinu je bila lako premostiva. U noći, 13. avgusta 1961, istočnonemačke trupe su došle na granicu sa Zapadnim Berlinom i počele da grade Berlinski zid. Protok ljudi je potom restriktivno kontrolisan u oba pravca.

1971. godine, Erih Honeker je zamenio Ulbrihta. Istočna Nemačka je generalno bila ekonomski najprosperitatnija država Varšavskog pakta. Do sedamdesetih godina pozicija Zapadne Nemačke se ogledala u Halštajnskoj doktrini koja je uključivala ignorisanje Istočne Nemačke. Ranih sedamdesetih „istočna politika“, čiji je pokretač Vili Brant podrazumevala je zajedničku saradnju Istočne i Zapadne Nemačke.

Avgusta 1989, Mađarska je uklonila svoju restriktivnu granicu i nekoliko hiljada ljudi je iz Istočne Nemačke prešlo „zelenu“ granicu Mađarske, i potom preko Austrije došlo do Zapadne Nemačke.

9. novembra 1989. srušen je Berlinski zid. Rezultat je su bile dirljive emotivne scene na ulicama, kada je stotine hiljada Istočnih Nemaca prešlo u Zapadni Berlin (i Zapadnu Nemačku) po prvi put. Bilo je nekoliko pokušaja za konstituisanje nekomunističke Istočne Nemačke, ali pozivi na ujedinjene Nemačke su ih sprečili. Posle pregovora (pregovori „2+4“ – dve Nemačke i sile pobednice) stvoreni su uslovi za ujedinjenje Nemačke. Konačno, 3. oktobra 1990, istočnonemačka populacija je bila prva iz istočnog bloka koja je pristupila Evropskoj uniji kao deo Savezne Republike Nemačke. Teritorije Istočne Nemačke su priznate kao sastavni deo Savezne Republike Nemačke, a Ustav iz 1950. je ukinut.

Do današnjeg dana, postoji mnogo toga što podeća na različitosti „istočnog“ i „zapadnog“ dela Nemačke (npr. žvotni stilovi, bogatstvo, politička uverenja itd). Ekonomija istočnog dela Nemačke se bori za oporavak, a veliki deo sredstava se i dalje kanališe sa zapada. Po najnovijim istraživanjima javnog mnjenja (koje je vršeno na teritoriji bivše zapadne Nemačke) 25% stanovništva je da se ponovo sazida Berlinski zid.

[uredi] Sport

Takmičenje sa za Zapadom je nastavljeno i na sportskom planu. Nemačka Demokratska Republika je prvi put nastupila na letnjim Olimpijskim igrama u Meksiko sitiju 1968 kada se raspao zajednički tim istoka i zapada.

Letnje Olimpijske igre u Meksiko Sitiju 1968 godine osvojila 25 medalja 9 zlatnih, 9 srebrnih i 7 bronzanih peta po plasmanu država.
Letnje Olimpijske igre u Minhenu 1972 osvojili 20 zlatnih,23 srebrnih i 23 bronzana odličija ukupno 66 medalja treća država po broju medalja odmah iza SAD koje imaju 91.
Letnje Olimpijske igre u Montrealu 1976 osvojeno 40 zlatnih, 25 srebrnih i 25 bronzanih odličija ukupno 90 medalja odmah iza prvoplasiranog SSSR-a i prvi put ispred trećeplasiranih SAD-a.
Letnje Olimpijske igre u Moskvi 1980 osvojeno 47 zlatnih, 37 srebrnih i 42 bronzana opdličija ukupno 126 odličija drugi iza SSSR-a.
Letnje Olimpijske igre u Los Anđelesu 1984 bojkotovane.
Letnje Olimpijske igre u Seulu 1988 je poslednje pojavljivanje osvojeno 37 zlatnih, 35 srebrnih i 30 bronzanih odličija ukupno 102 druga po plasmanu iza SSSR-a a ispred SAD-a drugi put.

Za sve vreme svog obitavanja na Olimpijskim borilištima NDR je ostavila iza sebe 409 medalja na Letnjim Olimpijskim igrama. Plivači (ženski tim naročito), atletičari, odbojkaši, rukometaši, gimnastičari, stonoteniseri, veslači i drugi mnogobrojni sportisti ostavili su neizbrisivi trag u istoriji sporta (izvor podataka MOK-Međunarodni olimpijski komitet) Nemačka Demokratska Republika imala je uspeha i na zimskim Olimpijskim igrama

Zimske Olimpijske igre u Grenoblu 1968 prvo pojavljivanje 1 zlatna, 2 srebrne i 2 bronzane medalje ukupno 5 jedanaesto plasirana po broju medalja
Zimske Olimpijske igre u Saporu 1972 4 zlatne, 3 srebrne i 7 bronzanih medalja ukupno 14 drugo plasirani po broju medalja iza SSSR-a
Zimske Olimpijske igre u Insbruku 1976 7 zlatnih, 5 srebrnih i 7 bronzanih medalja ukupno 19 drugo plasirani po broju medalja iza SSSR-a
Zimske Olimpijske igre u Lejk Plasidu 1980 9 zlatnih, 7 srebrnih i 7 bronzanih medalja ukupno 23 drugo plasirani po broju medalja iza SSSR-a
Zimske Olimpijske igre u Sarajevu 1984 9 zlatnih, 9 srebrnih i 6 bronzanih medalja ukupno 24 prvo plasirani po broju medalja
Zimske Olimpijske igre u Kalgariju 1988 9 zlatnih, 10 srebrnih i 6 bronzanih medalja ukupno 25 drugo plasirani po broju medalja iza SSSR-a

Za vreme svog postojanja Istočna Nemačka osvojila ukupno 110 medalja na zimskim Olimpijskim igrama (izvor MOK) Atletičari Istočne Nemačke su bili pobednici u nekoliko olimpijskih discliplina. Specijalno interesovanje su izazivali fudbalski mečevi između Zapadne i Istočne Nemačke. Prvi je odigran na Svetskom prevnstvu 1974. Zapadna Nemačka je bila domaćin i favorit na prvenstvu, ali je Istočna pobedila sa 1-0.