Kapar
| Kapar | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
||||||||||||||
| Sistematika | ||||||||||||||
|
||||||||||||||
| Binomijalna nomenklatura | ||||||||||||||
| Capparis spinosa L. |
||||||||||||||
| Ekologija taksona | ||||||||||||||
Kapar (fr. câpre, grč. кáппарис) predstavljaju pupoljci cveta biljke, koja je poznata još u antičkog doba kao dodatak jelima, lekovita biljka i afrodizijak. Pupoljci cveta veličine zrna graška rastu na dršcima iz listovitih grančica. Nežni belo-ljubičasti cvetovi otvaraju se samo jednom, kratko između jutra i podneva. Grmovi kapara, zavisno od vrste, uspevaju na suvom tlu ili u plitkoj, morskoj vodi. Uspeva u južnoj Evropi, gotovo na celom Sredozemlju.
Sadržaj |
[uredi] Upotreba
Još zatvoreni pupoljci beru se ručno u rano proleće i sirovi nisu jestivi. Tek nakon jednodnevnog sušenja i potapanja u morsku vodu, slanu otopinu, sirće ili ulje, spremni su za upotrebu. Pri tom nastaju kiselina kaprin i senfolglukosid, koji kaparima daju njihov pikantan okus. Kapari trebaju biti zatvoreni, maslinasti do plavo-zeleni i što manji. Tada su najboljeg okusa, ali su zbog teže berbe i skuplji. Naročito cenjeni su kapari iz Francuske. Koriste se kao prilog, potopljeni u sirće ili ulje. Na Santorinju su kiseli i slani listovi kapara specijalitet. U italijanskoj i španskoj kuhinji su neizostavan dodatak. Toplim jelima dodaju se tek na kraju. Kod nas su poznati kao dodatak slanim sardelama i tatar odresku.
[uredi] Narodno verovanje
U Starom zavetu kralj Solomon koristi cvet kapara kao sliku prolaznosti sveta.
[uredi] Vidi još
[uredi] Spoljašnje veze
