Kosovska bitka (1448)

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Skoči na: navigacija, pretraga
Za ostale upotrebe, pogledajte članak Kosovski boj.
Bitka na Kosovu polju
Deo krstaških ratova protiv Osmanlija
Sueleymanname akinci.png
Vreme: 17. 10.20. 10.1448.
Lokacija: Kosovo polje na Kosovu
Rezultat: Otomanska pobeda
Uzrok bitke: {{{uzrok}}}
Promene u teritoriji: {{{teritorija}}}
Civilne žrtve: {{{civilne žrtve}}}
Sukobljene strane
Otomanska imperija
Kraljevina Mađarska
Kneževina Vlaška
Zapovednici
Murat II
Janoš Hunjadi
Angažovane jedinice
{{{jedinice1}}} {{{jedinice2}}}
Jačina
~ 40,000 do 60,000[1][2]
24,000[2][3]
Gubici
~34,000[4]
17,000[4]
{{{podaci}}}

Druga kosovska bitka je vođena od 17. oktobra do 20. oktobra 1448. godine na Kosovu polju između snaga kraljevine Mađarske (ojačanih vlaškim odredima) predvođenih Janošom Hunjadijem sa jedne i Turaka Osmanlija predvođenih Muratom II (14211451) sa druge strane. Okončala se potpunim slomom mađarskih snaga, koje su se povukle u neredu, dok je sam Hunjadi napustio bojište u noći između 19. i 20. oktobra. Ovim mađarskim porazom su praktično okončani pokušaji da se Osmanlije proteraju sa Balkanskog poluostrva i posle nje preostale hrišćanske države vode mahom defanzivne borbe sa Otomanskom imperijom.

Do same bitke je došlo usled Hunjadijeve procene da je pogodan trenutak da se Osmanlijama zada udarac i da se suzbiju sa Balkana. Sa tim ciljem se uputio ka Kosovu da bi se spojio sa Skenderbegovim snagama, posle čega je planiran zajednički pohod protiv Murata II. Međutim otomanski sultan ih je preduhitrio i razbio mađarske snage pre nego što su uspele da se spoje sa svojim saveznicima. U ovom pohodu nije učestvovao srpski despot Đurađ Branković (14271456), iako se bitka vodila na de facto njegovoj teritoriji. On je, kao i 1444. godine, procenio da je Otomanska imperija suviše jaka i da se ne treba zaletati. Zbog toga ga je Hunjadi smatrao neprijateljem i tokom svog pohoda se na tlu despotovine Srbije ponašao kao da se nalazi na neprijateljskoj teritoriji. Posledica takvog njegovog ponašanja bilo njegovo zarobljavanje tokom povlačenja sa Kosova polja od strane despota Đurđa, koji je od Mađara zatražio veliki otkup na ime učinjene štete od strane Hunjadijevih snaga. Iako su Osmanlije od njega zahtevala da im preda Hunjadija, on je to odbio i nakon što je dogovorio otkup od 100.000 dukata sa Mađarima, pustio je Hunjadija iz zatočeništva.

Sam Hunjadi je ostavio trag i u srpskoj narodnoj tradiciji koja ga poznaje kao Sibinjanin Janka, ali je i drugi kosovski boj zauzeo svoje mesto u njoj, pošto se za njega vezuju dve narodne izreke:

Vidi još[uredi]

Reference[uredi]

  1. ^ Bennett, „The Hutchinson Dictionary of Ancient & Medieval Warfare“, strana 182 „Hunjadi je predvodio 24.000 ljudi, uključujući i 10.000 vlaških vojnika, ali je trebao da sačeka dolazak Skenderbegovih snaga pre nego što se sukobio sa Muratovih 40.000 vojnika.“
  2. ^ a b Sedlar, „East Central Europe in the Middle Ages“, strana 248 „Hunjadi, koji je bio najbogatiji velmoža u Mađarskoj, je sakupio armiju od 24.000 ljudi uz pomoć svojih sredstava, među kojima su bili nemački i češki pešaci naouružani puškama kao podrška Mađarskoj konjici.[...]Ovoga puta je sultan na bojno polje doveo barem 60.000 vojnika, uključujući i janičare naouružane musketama i odred artiljerije.“
  3. ^ Turnbull, The Ottoman Empire 1326-1699, strana 36 „Hunjadi je predvodio vojsku od 24.000 ljudi, uključujući i 8.000 vlaških vojnika, ali je pretrpeo još jedan poraz, bez da je uspeo da vidi svog albanskog saveznika.“
  4. ^ a b [Babinger, Franz (1992). Mehmed the Conqueror and His Time. Princeton University Press. стр. 55. ISBN 978-0-691-01078-6. 

Literatura[uredi]