Elizabeta II Vindzorska
Iz projekta Википедија
 |
|
| Vlast | 6. februar, 1952 – danas |
| Krunisanje | 2. jun, 1953. |
| Prethodnik | Džordž VI |
| Naslednik | princ Čarls |
| Suprug | Filip (Vojvoda od Edinburga) |
| Deca | princ Čarls princeza Ana princ Endru princ Edvard |
| Kraljevski dvor | Vindzor |
| Otac | Džordž VI |
| Majka | Elizabet Bovs-Lion |
| Rođenje | 21. april, 1926 London, Velika Britanija |
Elizabeta II (Elizabeta Aleksandra Meri; rođena 21. aprila 1926. u Londonu) kraljica šesnaest zemalja, poznatije kao Krunske zemlje Komonvelta (Commonwealth Realms). To su Ujedinjeno Kraljevstvo Velike Britanije i Severne Irske, Kanada, Australija, Novi Zeland, Jamajka, Barbados, Bahami, Grenada, Papua Nova Gvineja, Solomonova ostrva, Tuvalu, Sveta Lucija, Sveti Vinsent i Grenadini, Antigva i Barbuda, i Sveti Kits i Nevis.
Tada je kralj bio njen deda po ocu, Džordž V, koga je 1936. nasledio njen otac Džordž VI. Nakon smrti svoga oca postala je kraljica 6. februara 1952. i svečano krunisana 2. juna iste godine u Vestminsterskoj opatiji. Rođena kao prvo dete u braku Princa Alberta od Jorka i Lejdi Elizabet Bovs-Lion, postala je naslednica prestola kada je godine 1936. njen stric, kralj Edvard VIII. abdicirao, a Elizabetin otac postao kralj Džordž VI. U Drugom svetskom ratu je učestvovala kao vozač u pomoćnim teritorijalnim snagama.
Udala se 20. novembra 1947. za princa Filipa od Grčke i Danske, on je sada Vojvoda od Edinburga. Njihova deca su:
- princ Čarls (14. novembar 1948)
- princeza Ana (15. avgust 1950)
- princ Endru (19. februar 1960)
- princ Edvard (10. mart 1964)
Godine 1952. je nakon smrti oca postala britanska kraljica. Njena vladavina je u prvim decenijama bila obeležena postupnim nestankom Britanske Imperije, kao i stagnacijom i siromašenjem Velike Britanije, trendovima koji su na određeni način preokrenuti za vreme premijerskih mandata Margaret Tačer i Tonija Blera.
Elizabeta, jedna od najdugovečnijih monarha u savremenom svetu, uživa veliku popularnost među svojim podanicima.
