Nikola I Petrović
Iz projekta Википедија
Nikola I Petrović (Njeguši 7. oktobar (jk) / 19. oktobar 1840. - 2. mart 1921. Antib kraj Nice, Francuska) bio je knjaz Crne Gore u periodu 1860-1910. i kralj u periodu 1910-1918.
Sadržaj |
[uredi] Život
Knjaz Nikola I se vaspitavao u Parizu, primivši vladu u 19. godini života. Prvih godina upravljao je uz pomoć i saradnju svoga oca, velikog vojvode Mirka. Godine 1862. poveo je zbog oslobođenja Hercegovine prvi rat sa Turskom. Rat je bio težak za Crnu Goru, ali se svršio časnim mirom. 1868. mladi knjaz Nikola putovao je prvi put u Rusiju i tom prilikom je sa carem Aleksandrom II još više razvio veze koje su sa Rusijom bili utvrdili njegovi preci. Po povratku s puta otpočeo je živi rad na preuređenju države. Uredio je vojsku, koja mu je bila prva briga; otvorio je po zemlji sudove i škole. 1876. u zajednici sa Srbijom, sa kojom je knjaz Nikola još pod vladom kneza Mihaila sklopio savez, Crna Gora je objavila Turskoj rat za ujedinjenje i oslobođenje srpskoga naroda.U mladosti je bio član Ujedinjene omladine srpske[traži se izvor]. Crnogorsko se oružje proslavilo u pobjedama na Vučjem Dolu, Fundini u i Nikšiću, pa, pošto je i Rusija ušla u rat, Crna Gora zauze Bileće, Bar, Ulcinj i Podgoricu.
Glas o pobjedama crnogorskim bi raznesen širom svijeta. Pjesnici ih opjevaše, a Crnogorci dadoše knjazu Nikoli naziv: "Car Junaka". Crna Gora je izašla iz rata proširena i dobila izlaz na more. Tada su joj priznale nezavisnost i one velike sile, koje joj to do tada formalno ne priznavahu.
Po ratu nastalo je dugo doba mira, koje je knjaz Nikola umio iskoristiti da Crnu Goru mudrom upravom i mirnim radom uzdigne na stepen na koji su je podigle pobjede njene vojske u ratnim vremenima. Radio je u svim pravcima kulturnoga razvića. Podizao je škole, gradio puteve, otvarao nove varoši, izdavao korisne zakone, sređivao državnu upravu zavođenjem ministarstava i podsticao privredni i trgovinski polet i opštu radinost. Ali najveća mu je briga bila vojska, koju je, pomoću Rusije, podigao naoružanjem i obukom na visinu savremenih zadataka i potreba i od nje učinio pravu narodnu uzdanicu. Rodstveničkim vezama sa stranim dvorovima pribavio je Crnoj Gori još veće poštovanje i pojačao u velikoj mjeri njen ugled. Teški i dugotrajni rad na narodnom i državnom dobru olakšale su mu jaka volja i žica poezije, koja ga je učinila popularnim srpskim pjesnikom. Napisao je i tekst za prvu[traži se izvor] crnogorsku himnu „Onamo, 'namo“, ali ona zbog provokativnog[traži se izvor]karaktera nikad nije ušla u službenu upotrebu. Tada se u stvari upotrebljavala himna Ubavoj nam Crnoj Gori koja je bila službena, dok se pjesma Onamo namo koristila kao narodna svečana himna. Crna Gora danas ne koristi ovu himnu zbog politički problematičnog teksta, već je napisana nova[traži se izvor], himna „Oj svijetla majska zoro“ (muzika je uzeta iz narodne "poskočice"[traži se izvor], ). Dao je zemlji ustav 6. decembra 1905 pod nazivom Nikoljdanski ustav jer je donet na Svetog Nikolu.
[uredi] Deca
Sa svojom suprugom, kraljicom Milenom imao je dvanaestoro djece:
- Kneginja Zorka Karađorđević (1864-1890)
- Milica Nikolajevna (1866-1951)
- Anastasija Nikolajevna (1868-1935)
- Marica (1869-1885)
- Princ Danilo (1871-1939)
- Kraljica Jelena Savojska (1873-1952)
- Ana od Batenberga (1874-1971)
- Sofija (1876-1876)
- Mirko (1879-1918)
- Ksenija (1881-1960)
- Vjera (1887-1927)
- Petar (1889-1932)
[uredi] Vidi još
[uredi] Literatura
- Vladalačka kuća Petrović-Njegoš, Cetinje, 1910 g. (sadržaj je preuzet sa Njegos.org: Dinastija Petrović-Njegoš)
[uredi] Spoljašnje veze
 |
Vikicitat ima kolekciju citata srodnih sa:
|
- Kralj Nikola I Petrović Njegoš: Proglas Hercegovcima, Bosancima i Dalmatincima (1915.)
- Informacija o njegovom grobu
| Petrović-Njegoši | ||
|---|---|---|
| Danilo Šćepčev Petrović · Sava Petrović · Vasilije Petrović Njegoš · Petar I Petrović Njegoš · Petar II Petrović Njegoš · Danilo Petrović · Nikola I Petrović
Ostali: Mirko Petrović |
||
