Lozovik (Velika Plana)

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
Disambig.svg
Za ostale upotrebe, pogledajte članak Lozovik.
Lozovik

Crkva brvnara u Lozoviku
Crkva brvnara u Lozoviku

Osnovni podaci
Država Zastava Srbije Srbija
Upravni okrug Podunavski
Opština Velika Plana
Stanovništvo
Stanovništvo (2011) 4842
Položaj
Koordinate 44°27′27″N 21°06′07″E / 44.4575, 21.102
Vremenska zona srednjoevropska:
UTC+1
Nadmorska visina 78 m
Lozovik na mapi Srbije
{{{alt}}}
Lozovik
Lozovik na mapi Srbije
Ostali podaci
Poštanski broj 11317
Pozivni broj 026
Registarska oznaka VP


Koordinate: 44° 27′ 27" SGŠ, 21° 06′ 07" IGD

Lozovik je naselje u Srbiji u opštini Velika Plana u Podunavskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 4842 stanovnika.

Ovde se nalaze Crkva brvnara Svetih apostola Petra i Pavla u Lozoviku i Crkva Svetih apostola Petra i Pavla u Lozoviku (Velika Plana).

Istorija[uredi]

Varošica Lozovik se nalazi severno od V. Orašja, a južno od Male Krsne, u prostranoj dolini Morave. Lozovik je starije naselje. Za vreme Austrijske Srbije (1718-1739. g.) pominje se kao naseljeno mesto pod imenom Lasofica-Lassoviz. Godine 1732. Lozovik je pripadao smederevskom «dištriktu» (srezu) i imao je crkvu i 28 domova. Po aračkim spiskovima Lozovik je imao 1818. g. 105, a 1822. g. 121 kuću. Godine 1846. Lozovik je imao 251 kuću, a po popisu iz 1921. g. u Lozoviku je bilo 1074 kuća sa 5585 stanovnika.

Prve su kuće bile kod stare škole i tu je osnova selu, odakle se ono širilo prema Moravi i prema Carigradskom drumu. Vele, da je varošica dobila ovo ime po lozi, koja je ovde bilo mnogo u doba naseljavanja.

Najstarija je porodica Terzić. Njihov predak, koji je po zanatu bio terzija, osnovao je ovo naselje. Pričaju da su njihovi preci učestvovali u Kosovskom Boju, i da ih je «knez Lazar prokleo» zbog čega se «slabo pate», te nisu mnogobrojna porodica i ako su najstariji. Stare porodice, čiji su preci došli sa Kosova, su: Tufegdžići, Devići, Šajkovići, Miladinovići, Ćupezanska familija, Rotonjska familija, Mašići, Skokići i Stanimirovići. Ostale su porodice dolazile iz raznih krajeva i neke od njih se su dobajala imena i nadimke po mestima iz koji su došle: Zubaljci, Piroćanci i Homoljci.

Lozovik ima svoju školu od 1835. godine i ona je bila smeštena u privatnoj kući, u sredini sela. Od 1845. g. postojala je škola na mestu «Klenje», koja je 1863. g. izgorela. Do 1871. g. škola je bila smeštena u napuštenoj crkvenoj kući, a te je godine podignuta nova školska zgrada. Druga školska zgrada podignuta je 1907. godine. Današnja crkva podignuta je 1822. godine u blizini stare crkve brvnare pod šindravnim krovom.. (podaci krajem 1921. godine).[1][2]

Demografija[uredi]

U naselju Lozovik živi 4458 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,9 godina (39,7 kod muškaraca i 42,1 kod žena). U naselju ima 1552 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,61.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

Grafik promene broja stanovnika tokom 20. veka

Demografija
Godina Stanovnika
1948. 6638 [3]
1953. 7059
1961. 7065
1971. 6715
1981. 6650
1991. 6295 5934
2002. 6330 5607
Etnički sastav prema popisu iz 2002.[4]
Srbi
  
5.471 97,57%
Romi
  
74 1,31%
Hrvati
  
11 0,19%
Makedonci
  
8 0,14%
Rumuni
  
4 0,07%
Crnogorci
  
2 0,03%
Mađari
  
2 0,03%
Jugosloveni
  
2 0,03%
Česi
  
1 0,01%
Bošnjaci
  
1 0,01%
Albanci
  
1 0,01%
nepoznato
  
23 0,41%


Reference[uredi]

  1. ^ Podaci su uzeti iz: „Naselja“ knj.19 (dr. B. M. Drobnjaković.: Smederevsko Podunavlje i Jasenica)) i iz „Letopisa“ varošice Lozovik
  2. ^ Literatura „Letopis Podunavskih mesta“(Beč 1998) period 1812 – 1935 g. Letopisa, po predanju, Podunavskih mesta i običaji nastanak sela ko su bili Dosenjenici čime se bavili meštani i poreklo doseljenika
  3. ^ Knjiga 9, Stanovništvo, uporedni pregled broja stanovnika 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2002, podaci po naseljima, Republički zavod za statistiku, Beograd, maj 2004, ISBN 86-84433-14-9
  4. ^ Knjiga 1, Stanovništvo, nacionalna ili etnička pripadnost, podaci po naseljima, Republički zavod za statistiku, Beograd, februar 2003, ISBN 86-84433-00-9
  5. ^ Knjiga 2, Stanovništvo, pol i starost, podaci po naseljima, Republički zavod za statistiku, Beograd, februar 2003, ISBN 86-84433-01-7

Korišćena Literatura[uredi]

  • Izvor Monografija Podunavske oblasti 1812-1927. objavjeno (1927 g.)„Napredak Pančevo,,
  • „Letopis“: Podunavska mesta i običaji Marina (Beč 1999 g.). Letopis period 1812 – 2009 g. Sastavio od Pisanih tragova, Letopisa, po predanju mesta u Južnoj Srbiji, mesta i običaji nastanak sela ko su bili Doseljenici čime se bavili meštani
  • Napomena

U uvodnom delu autor je dao kratak istorijski pregled ovog područja od praistorijskih vremena do stvaranje države Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca.

Spoljašnje veze[uredi]