Manastir Morača

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
Disambig.svg
Ukoliko ste tražili naselje u Crnoj Gori, pogledajte članak Manastir Morača (selo).
Manastir Morača
ManastirMoraca.jpg
Saborna crkva Uspenja Bogorodice
Koordinate 42° 45′ 58" SGŠ, 19° 23′ 27" IGD
Država Zastava Crne Gore Crna Gora
Godina osnivanja 1252
Ktitor Stefan Vukanović
Lokacija Manastir Morača (selo)
Jurisdikcija SPC


Koordinate: 42° 45′ 58" SGŠ, 19° 23′ 27" IGD
Manastir Morača je jedan od najmonumentalnijih srpskih srednjovekovnih spomenika Crne Gore. Podignut je na desnoj obali Morače, u proširenom delu kanjona, na prirodnoj zaravni slikovitog pejzaža, u Opštini Kolašin. Morački hram je podigao 1252. godine Stefan, sin kralja Vukana a unuk Nemanjin, što se spominje u natpisu na nadvratniku zapadnog portala.

Manastirski kompleks se sastoji od saborne crkve Uspenja Bogorodice, male crkve Svetoga Nikole i zgrada konaka. Porta manastira opasana je visokim zidom sa dve kapije. Saborna crkva je velika jednobrodna građevina građena u stilu raških crkava, sa polukružnom apsidom, bočnim pevnicama i kupolom i, za razliku od crkava građenih u primorskom stilu, zidovi su joj omalterisani. Uz naos je sagrađena prostrana priprata. Glavni portal je urađen u romaničkom stilu.

Pored arhitekture, posebnu znamenitost manastira Morača predstavlja njegov živopis. Od prvobitnog slikarstva iz 13. veka sačuvan je samo manji deo u đakonikonu, gde se monumentalnošću i snagom izraza izdvaja 11 kompozicija iz života proroka Ilije. Snaga i monumentalnost tog slikarstva nadmašuje sve što je kod nas u 13. veku, pre Sopoćana naslikano u fresko-slikarstvu. Ostali deo živopisa stradao je u prvoj polovini 16. veka kada su manastir opustošili Turci i odneli olovni krov.

Prema zabeleženom predanju je manastir spaljen 1505. i bio pust sve do 1565. ili 1570. godine kada je obnovljen, pod patronatom igumana Tome i Vukića Vučetića. Ukrašavanje se nastavlja do kraja 16. veka i tokom 17. veka. Morača je imala značajnu ulogu upravo u 17. veku, pogotovo kada je patrijarh Jovan 1608. godine ovde organizovao sabor narodnih prvaka, a u ovom manastiru je 1648. godine izabran patrijarh Gavrilo za naslednika patrijarha Pajsija. Poslednji turski napad na manastir se desio 11. juna 1877. godine, kada je iguman Mitrofan Ban lično predvodio bataljon koji je odbranio manastir.Današnji izgled manastira potiče iz 1935. godine kada je učinjena znatna restauracija.

Stari zapisi i natpisi[uredi]

Filolog i istoričar Ljubomir Stojanović 1905. godine zabeležio je sledeći zapis: “Ha leto 1817. zakaluđerio se Đorđe Sandić rodom Moračanin“.[1].

Vidi još[uredi]

Morača sa Rovcima i Kolašinom


Galerija[uredi]

Literatura[uredi]

Spoljašnje veze[uredi]

Sa drugih Vikimedijinih projekata :

  1. ^ Bibliografija: SANDIĆ, Desimir A. - Bratstvo Sandići