Milan Kašanin
Iz projekta Википедија
Milan Kašanin (21. februar 1895, Beli Manastir — 22. novembar 1981, Beograd) je bio srpski istoričar umetnosti, književnik, istoričar književnosti i kulturni radnik.
Istoriju umetnosti studirao je na Sorboni kod profesora Malea, Baša i Šnajdera. Tezom Bela crkva Karanska doktorirao je u Beogradu 1926. godine. Bio je direktor muzeja kneza Pavla, Muzeja savremene umetnosti i Galerije fresaka u Beogradu. Značajan je i kao jedan od organizatora prvoh velikih evropskih izložbi u Beogradu: Italijanski portret kroz vekove (1938) i Francusko sliakrstvo 19. veka (1939). Bio je pokretač i urednik časopisa Umetnički pregled koji je izlazio između 1937. i 1941. godine.
U naučnom radu bavio se istraživanjem srpske umetnosti od srednjeg veka do novijih vremena. Njegova tumačenja zasnovana su na učenjima francuske škole između dva svetska rata i zasnivaju se pre svega na prefinjenoj analizi stila. Dao je značajan doprinos poznavanju srpske srednjovekovne književnosti. Objavljivao je likovne kritike od 1924. u listovima Politika, Vreme i časopisu Reč i slika.
[uredi] Važniji radovi
- Srpska umetnost u Vojvodini od doba despota do ujedinjena, 1927.
- Bela crkva Karanska, 1928.
- Dobrun, 1928.
- Dva veka srpskog slikarstva, 1942.
- Umetnost i umetnici, 1943.
- Savremeni beogradski umetnici, 1952.
- Umetničke kritike, 1968.
- Srpska književnost u srednjem veku, 1975.
- Slučajna otkrića, 1977.
- Kamena otkrića, 1978.
- Pogledi i misli, 1978.
