Mišković

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
Info non-talk.svg Ovom članku ili jednom njegovom delu je potrebno prerađivanje.

Tekst ne zadovoljava enciklopedijski kvalitet

Članak je označen ovim šablonom 02.11.2012. i ne nalazi se ni u jednoj od postojećih kategorija.
Pogledajte kako se menja stranica ili stranicu za razgovor za pomoć. Uklonite ovu poruku kada završite.

Narodno predanje (Koje je sakupljajući građu za etnografsku raspravu o Banjanima 1912 i 1940. godine djelimično približio Svetozar Tomić i dr. Đurđića Petković u glasniku Cetinjskog Muzeja) kaže da su , Miskovići i Kokotovići najstarije porodice u Banjanima (Opština Nikšić), da slave Svetog Tomu i prislužuju Petrovdan. U to vrijeme Parez je bio poznat i izuzetno pogodan za uzgoj vinove loze i da su Parezani bili izuzetno moćni i ekonomski jaki. Narodno predanje kaže da je u zemanu na sabor kod njihovog hrama (crkva Svetog Apostola Tome u Parezu, koja se danas nažalost nalazi u ruševinama) dolazilo po 70 sedlenika sa srebrenim sedlima, i da je po tome poljana ispod crkve sv. Apostola Tome na kojoj su vezani konji dobila naziv srebrena poljana kako se i dan danas naziva. U ovoj crkvi pričestili su se vojnici vojvode Vlatka Vukovića pri odlasku u boj na Kosovo. Čuvenim, bogatim i u vaktu silnim i znamenitim Parezanima oko 1585 god. u pohode dođe Ivo Senjanin i potpuno ih razori. Poslije poraza Parezansko pleme se raspada, jeda dio prebjegne na desnu stranu Trebisnjice, u Zavodje (predio Panika), zadržavajući staro prezime Parezanin (po mjestu Parezu), gdje ih i danas ima , kao i u Bileći , Trebinju, Beogradu i u drugim mjestima širom evrope i svijeta . A Miskovici i Kokotovici u Petroviće(na Miškovića brda, Koroljin Do i Usputnicu Kokotovici ). Zbog raznijeh okolnosti dio Kokotovica sjeli iz Banjana (Nevesinje, Krivošije, Korjenice, Nikšić i drugim mjestima širom evrope i svijeta). Svi Kokotovici u Hercegovini podstiču od Mata, koji se sjeli u Nevesinje 1855 g. Za prvog rodonačelnika Kokotovića smatra se Mitar koji je pobjegao iz Pareza od zuluma Senjanim Iva. Bojeći se osvete , dio Miškovića iz Koroljina Dola prebjegne u Bosnu, u okolinu Rogatice, gdje njihovi potomci i danas žive...

Nepoznata su imena naših predaka do prošloga vijeka. Od tada se pamti ime Goluba Mitrova Miškovića koji je imao 9 sinova, a to su bili:Teodosije, Jeftimije, Mato, Zelen, Đuro, Luka, Risto, Pajo i još jednog kome je zaboravljeno ime, koji je prešao u katoličanstvo i zauzimao istaknuto mjesto u austrijskoj diplomatiji. Prema nepotpunim izvorima od njega je vodio porijeklo istaknuti Titov general Ivan Mišković. Iz pisanih izvora navodi se da je oko 1860-e godine njihov brat Mato preselio iz Petrovića u Viluse gdje i danas žive njegovi potomci , a njihov brat Luka i sinovac Rade Pajov sa porodicama 1889-e godine u Vukojevac kod Kuršumlije, čiji potomci danas žive u Beogradu, Lazarevcu , Batajnici , Boru i selu Mađari u Toplici. Njihova majka(žena Golubova) je bila od Jovanovića iz Trebinja , od onog roda od kojeg je i nas slavni svetitelj Vasilije Ostroški. Ona je odvela kao siroče u rod jednog djevericica , koji se skrasio na Humu , oženio mirazusom , i od kojeg vode porijeklo tamosnji Miskovici. Ovo bratstvo je dalo Manastiru dva svjestenika i to igumana Teodosiju i kaluđera Jeftimija.

Po svoj prilici Teodosije je bio najstariji od braće . Pouzdano se zna da je 1833. godine stupio na dužnost igumana Manastira Kosjerevo . Teodosije je među narodom uživao opštu popularnost i poštovanje , i smatra se kao jedna od najznajcajnijih ličnosti toga vremena. Teodosije je bio po svestenickom zvanju iguman a po narodnom i iguman i ban, a 1863 g.pod Ostrogom Knjaz Nikola ga imenuje za jednog od vodećih starješina za Hercegovinu. Teodosije 1859 g.iz inostranstva nabavlja prvo zvono u Manastir Kosijerevo kao i u čitavu Hercegovinu. Zbog ovog smjelog poduhvata i svog nacionalnog rada biva mućki otrovan u Mostaru od strane turaka krajem 1863 g. A da bi se ispunilo obecanje koje je Knjaz Danilo dao Teodosiju, 1882 g.iz Manastira Zdrebaonika prenesene su Mošti svetog Arsenija drugog Arhiepiskopa, u Manastir Kosijerevo. Iz ovih bratstava, na krvavim poprištima ginulo je dosta ljudi u raznim vremenskim razmacima. posto mi nije poznato razdoblje za neke od njih, ovom prilikom neću navoditi imena... Potomci Miškovića pored Nikšića , Trebinja i gore navedenih mjesta žive i u Njemačkoj , Rusiji, Americi, Australiji i raznim krajevima naše planete.