More

Iz projekta Википедија

More čine vodene mase na površini Zemlje prosečno jednakih fizikalnih i hemijskih svojstava, koje su u međusobnoj vezi. Mora se dele u tri okeana: Tihi, Atlantski i Indijski okean. Mora mogu biti sredozemna (između kontinenata), rubna (uz rubove kontinenata), unutrašnja (u kontinentima) i zatvorena (samostalne, nepovezane celine). Najveći deo mora čine rubna mora smeštena uz kontinente.

[uredi] Boja

Boja morske vode zavisi od insolacije, rečnih nanosa, dubine, vegetacije na obali, organske materije itd. Toplija mora, siromašnija organskom materijom, imaju nijanse plave boje. Hladna mora često imaju sivu boju ili nijanse zelene boje što odražava bogatstvo u planktonu.

Neka mora se nazivaju po bojama. Crno more je dobilo ime po negostoljubivosti, a prema drugoj verziji nazvano je „crnim“ zbog odsustva organske materije u njegovim dubljim delovima. Crveno more je nazvano po boji algi koje ga delimino prekrivaju, ili po crvenom pesku u okolnim pustinjama. Prema Herodotu, strane sveta se obeležavaju bojama. Tako je sever crn (Crno more), a jug crven (Crveno more). Belo more je nazvano prema izgledu u većem delu godine - more se periodično ledi, a obale su najčešće prekrivene snegom. Postoji teorija u vezi imena ovog mora i belih manastira na njegovim obalama. Žuto more svojim izgledom najviše opravdava naziv. Boja mu zavisi od nanosa reke Hoangho („Žute reke“).

[uredi] Ekstraterestrička mora

Lunarna mora su ogromne bazaltne ravni na Mesecu koje su rani astronomi smatrali da su vodene mase, pa su ih nazivali „morima“.

Smatra se da je tekuća voda prisutna ispod površina nekoliko meseca od kojih je najznačajniji Evropa.

Tečni ugljikovodonici su verovatno prisutni na Titanovoj površini, iako bi bilo ispravnije ih opisati kao „jezera“ nego kao „mora“. Podela tekućih područja bolje će se razumijeti nakon povratka sonde Casini.