Narodna skupština Republike Srbije
| Narodna skupština Republike Srbije | |
| Osmi saziv Narodne skupštine Republike Srbije | |
 |
|
| Vrsta | |
|---|---|
| Vreme osnivanja | 1990. |
| Vrsta | Jednodomni sistem |
| Početak novog saziva | 11. juna 2008. godine |
| Predvodništvo | |
| Predsednik Narodne skupštine Republike Srbije | Slavica Đukić Dejanović, zvanično nadstranačka ličnost iako član SPS od 25. juna 2008. |
| Struktura | |
| Broj poslanika | 250 |
 |
|
| Političke grupe | Pokrenimo Srbiju (73) Izbor za bolji život (67) |
| Izbori | |
| Poslednji izbori | 06. maj 2012. |
| Mesto održavanja sednica | |
 |
|
| Dom Narodne skupštine | |
| Veb sajt | |
| www.parlament.rs | |
| Republika Srbija |
Ovaj članak je deo serije o |
|
|
|
Narodna skupština
|
|
Teritorija
|
Narodna skupština Republike Srbije je najviše predstavničko telo i nosilac ustavotvorne i zakonodavne vlasti u Republici Srbiji.
Jednodomna je i sastoji se od 250 narodnih poslanika, koji se po Ustavu biraju na slobodnim i tajnim izborima na mandat od četiri godine.
Sadržaj |
[uredi] Istorija
[uredi] Od Knjaževine Srbije do Kraljevine Jugoslavije
Prvi zakon o Narodnoj skupštini Srbije donet je 28. oktobra 1858. godine. Na osnovu njega sazvana je Svetoandrejska narodna skupština, održana od 30. novembra 1858. do 31. januara 1859. godine u Beogradu. Time je uspostavljena ustanova narodne skupštine i udaren temelj demokratije u Srbiji.
Aktom ujedinjenja, 1. decembra 1918. i stvaranjem Kraljevstva Srba, Hrvata i Slovenaca, prestala je zakonodavna funkcija svih narodnih predstavništava na teritoriji ujedinjene države. Srpska narodna skupština sastala se poslednji put 14. decembra 1918. godine.
[uredi] Komunistička vlast i jednopartijski sistem
Posle 1944. godine, Jugoslavijom i Srbijom zavladala je Komunistička partija Jugoslavije na čelu sa Josipom Brozom Titom. Srbija je postala jedna od šest republika nove socijalističke, federalne jugoslovenske države. Na velikoj Antifašističkoj narodno-oslobodilačkoj Skupštini Srbije, održanoj od 9. do 12. novembra 1944. godine u Beogradu učestvovalo je 989 poslanika. Oni nisu bili birani od strane naroda, već delegirani iz redova narodno-oslobodilačkih odbora. Tada je doneta odluka o formiranju Antifašističke skupštine narodnog oslobođenja Srbije (ASNOS).
U toku 45 godina, Skupština Srbije je imala sledeće nazive:
- Narodna Skupština Srbije (1945—1946)
- Narodna Skupština Narodne Republike Srbije (1946—1963)
- Skupština Socijalističke Republike Srbije (1963—1990)
- Narodna Skupština Republike Srbije (1990)
[uredi] Višepartijski sistem
Ustavom Srbije od septembra 1990. godine, srpski parlament je ustanovljen kao jednodoman koji broji 250 poslanika. Predviđeno je da se oni biraju svake četvrte godine na slobodnim i tajnim izborima.
Prvi izbori za Skupštinu Srbije održani su decembra te 1990. Najviše poslaničkih mesta osvojila je Socijalistička partija Srbije - 194. Za predsednika parlamenta izabran je Slobodan Unković, a za predsednika srpske Vlade Dragutin Zelenović.
[uredi] 1992.
Vanredni skupštinski izbori održani su decembra 1992. godine. Ponovo je najviše poslanika osvojio SPS, ovog puta 101. Za predsednika Skupštine izabran je Zoran Lilić, a republički premijer postao je Nikola Šainović.
[uredi] 1993.
Na novim vanrednim izborima, decembra 1993. godine, socijalisti ponovo osvajaju najviše, 123 poslanička mesta. Predsednik parlamenta postaje Dragan Tomić, a premijer Srbije Mirko Marjanović.
[uredi] 1997.
Prvi redovni izbori za parlament održani su septembra 1997. godine. Koalicija SPS - JUL - Nova demokratija osvaja 110 mandata. Tomić i Marjanović ostaju i dalje na svojim funkcijama.
[uredi] Period posle 5. oktobra
Vanredni izbori za parlament održani su decembra 2000. godine, dva meseca posle kraja desetogodišnje vlasti socijalista.
Demokratska opozicija Srbije osvaja 176 poslaničkih mesta. Predsednik Skupštine postaje Dragan Maršićanin, a premijer Srbije Zoran Đinđić.
Novi vanredni izbori za Skupštinu Srbije održani su decembra 2003. godine. Najviše poslaničkih mesta osvaja Srpska radikalna stranka - 82. Predsednik parlamenta postaje ponovo Dragan Maršićanin (kasnije ga je zamenio Predrag Marković), a za predsednika Vlade Srbije izabran je Vojislav Koštunica.
Skupština je tokom 2005. godine usvojila najviše zakona u istoriji srpskog parlamentarizma - preko 200. Pored toga, usvojeno je nekoliko državnih dokumenata o stanju na Kosovu i Metohiji. U februaru 2006. godine, sednici parlamenta na kojoj se raspravljalo o izveštaju beogradskog pregovaračkog tima za Kosmet, prisustvovali su predsednik Srbije Boris Tadić, premijer Koštunica, i članovi Vlade.
[uredi] 2007.
Na vanrednim izborima u januaru 2007, najviše mandata osvojila je Srpska radikalna stranka, potom Demokratska stranka i Demokratska stranka Srbije. Poslaničke mandate dobile su i G17+, koalicija LDP−GSS−SDU−LSV, kao i pet izbornih lista nacionalnih manjina. Novi saziv konstituisan je 14. februara, verifikacijom poslaničkih mandata, a sednica je nastavljena 7. maja i 8. maja biranjem Tomislava Nikolića za predsednika Skupštine. Za njega su glasali poslanici SRS, DSS-NS i SPS. Međutim, posle formiranja nove skupštinske većine (DS-DSS-G 17 plus) i zahteva za njegovo razrešenje, Nikolić je 13. maja podneo ostavku na svoju funkciju. 15. maja, nova Vlada je stupila na dužnost imenovanjem Vojislava Koštunice za premijera.
[uredi] 2008.
Nakon konstituisanja skupštine, 25. juna 2008. poslanici liste Za Evropsku Srbiju (102 osvojena mandata), koalicije oko SPS (23 mandata) i poslanici manjina izabrali su Slavicu Đukić Dejanović za predsednicu Narodne skupštine.
[uredi] 2012.
13. marta 2012. godine, raspisani su redovni parlamentarni izbori za 6. maj.[1]
[uredi] Sadašnji saziv
 |
Za više informacija pogledajte članak Osmi saziv Narodne skupštine Republike Srbije |
Skupštinsku većinu čine ZES, G17+, SPS-JS, PUPS, kojoj se redovno priključuju i predstavnici nacionalnih manjina, a nekad i LDP i NS.[traži se izvor od 03. 2010.]
[uredi] Rukovodstvo
- Predsednica:
- Potpredsednici:
[uredi] Skupštinsko zdanje
Zgrade u kojima su se održavale sednice skupštine Srbije tokom istorije su:
- „Velika pivara“ (u njoj je održana Svetoandrejska skupština),
- Narodno pozorište
- Kapetan Mišino zdanje (Velika škola)
- privremena zgrada Narodne skupštine kod današnjeg bioskopa „Odeon“ (od 1882);
- zgrada konjičke kasarne u Ulici kneza Miloša (1918—1928);
- zgrada škole jahanja „Manjež“ (danas Jugoslovensko dramsko pozorište) (1931—1936);
- u Kragujevcu, u zgradi Narodne skupštine koja je sazidana po nalogu kneza Miloša 1859;
- u Nišu, Osnovna škola „Sveti Sava“ kod Saborne crkve i zgrada Oficirskog doma.
Danas se skupštinske sednice održavaju u zgradi Narodne skupštine u Ulici kralja Milana u Beogradu i u Domu Narodne skupštine, u kojem je, do razdvajanja Srbije i Crne Gore, zasedala Savezna skupština.
|
|
 |
|
|---|---|---|
|
Prvi (1990) | Drugi (1992) | Treći (1994) | Četvrti (1997) | Peti (2001) | Šesti (2004) | Sedmi (2007) | Osmi (2008) |
||
[uredi] Galerija
-
Glavni ulaz sa centralnom kupolom Doma Narodne skupštine
-
Pogled sa trga Nikole Pašića
-
Pogled iz Pionirskog parka
-
[uredi] Reference
[uredi] Vidi još
[uredi] Spoljašnje veze
