Ob (reka u Rusiji)

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
Ob (Обь)
Pogled na Ob
Pogled na Ob
Osnovne karakteristike
Dužina 3.650 km
Površina basena 2.972.497 km²
Prosečan protok 12.500 m³/s
Vodotok
Izvor Altajske planine
Visina izvora 2.300 m
Ušće Opski Zaliv
Geografske karakteristike
Zemlje sliva Zastava Rusije Rusija
Sliv Oba
Sliv Oba

Ob (rus. Обь) je reka u azijskom delu Rusije. Teče kroz Zapadnosibirsku niziju.


Dužina reke iznosi 3.650 km (spajanjem reke Katunja i Bije u Altaju) ili 5.410 km (od izvore njene pritoke Irtiša). Ob se uliva u Opski zaliv (Karsko more). Reka stvara deltu dugačku 80 km i širine od 30 do 90 km.

Reka je podeljena na gornji (do ušća reke Tom), srednji (do ušća Irtiša) i donji tok (do ušća u Opski zaliv).

U gornjem toku reka teče kroz visoravan. U donjem toku teče veoma sporo stvarajući močvare u okolini. Leti se izliva i plavi okolno zemljište. Srednji protok iznosi oko 12.500 m³ vode u sekundi, a maksimalni oko 42.800 m³/s. Od Novosibirska dobija odlike ravničarske reke. Nizvodno od ušća Irtiša javlja se asimetrija obala: desna je visoka i strma, dok je leva niska.

Kod grada Pjeregrebnoje reka se deli na dva rukavca:

  • Veliki Ob - dugačak 446 km
  • Mali Ob - dugačak 456 km

Ovi rukavci se kod grada Selaharda spajaju u jedno korito široko do 20 km i duboko do 40 m.

Pritoke Oba:

Reka je prekrivena ledom od 170 dana u gornjem toku do 220 dana u donjem toku. Ob je plovan celom dužinom. Iako je veliki deo godine zaleđen na reci je razvijen transport. Oko 80% transporta predstavlja transport drveta. U gornjem i središnjem toku razvijen je ribolov. Iznad Novosibirska nalazi se velika hidroelektrana. U donjem toku nalaze se velike zalihe nafte i zemnog gasa. U reci živi preko 50 različitih vrsta ribe.

Krajem XIX veka sagrađen je kanal Ob-Jenisej, koji je spojio Ob sa rekom Jenisej. Vremenom je ovaj kanal zapušten i bije više u upotrebi.

Gradovi na Obu[uredi]

Glavne luke i pristaništa Opskog bazena: Novosibirsk, Tomsk, Surgut, Labatnangi, Pavlodar, Omsk, Toboljsk, Tjumenj.

Literatura[uredi]

Spoljašnje veze[uredi]