Grad Bijeljina

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Skoči na: navigacija, pretraga
Grad Bijeljina

TRG KRALJA PETRA Bijeljina Town Hall.png
Trg kralja Petra I Karađorđevića

Grb Bijeljine
Opširnije
Osnovni podaci
Država Zastava Bosne i Hercegovine Bosna i Hercegovina
Entitet Zastava Republike Srpske Republika Srpska
Stanovništvo
Stanovništvo (2013) 114.663 [1]
Geografske karakteristike
Koordinate 44°45′00″N 19°12′58″E / 44.75, 19.216
Vremenska zona UTC+1, leti UTC+2
Nadmorska visina 90 m
Površina 734 km²

Grad Bijeljina, položaj
Grad Bijeljina, položaj u BiH

Ostali podaci
Gradonačelnik Mićo Mićić (SDS)
Poštanski kod 76300
Pozivni broj 055
Veb-strana [1]

Bijeljina je grad u Republici Srpskoj, Bosni i Hercegovini. Sjedište grada je gradsko naselje Bijeljina. Grad zauzima površinu od 734 km². Prema preliminarnim podacima Popis stanovništva u Bosni i Hercegovini 2013. u gradu Bijeljini je popisano 114.663 lica.[1] a u naseljenom mjestu Bijeljina 45.291 lica.[2]

Bivša opština Bijeljina je dobila status grada 18. jula 2012. odlukom Narodne skupštine Republike Srpske kada je usvojen „Zakon o Gradu Bijeljina“, odnosno „Zakon o lokalnoj samoupravi Republike Srpske“.[3] Zakon o Gradu Bijeljina je stupio na snagu 26. jula 2012. godine kada je objavljen u Službenom glasniku Republike Srpske (Službeni glasnik Republike Srpske 70/2012).[4]

Naseljena mjesta[uredi]

Mapa naseljenih mesta Grada Bijeljine

Područje grada Bijeljina čine naseljena mjesta: Amajlije, Balatun, Banjica, Batar, Batković, Bijeljina, Bjeloševac, Brijesnica, Brodac Gornji, Brodac Donji, Bukovica Gornja, Bukovica Donja, Velika Obarska, Velino Selo, Vršani, Glavičice, Glavičorak, Glogovac, Gojsovac, Golo Brdo, Dazdarevo, Dvorovi, Dragaljevac Gornji, Dragaljevac Donji, Dragaljevac Srednji, Zagoni, Janja, Johovac, Kacevac, Kovanluk, Kojčinovac, Kriva Bara, Ljeljenča, Ljeskovac, Magnojević Gornji, Magnojević Donji, Magnojević Srednji, Međaši, Modran, Novo Naselje, Novo Selo, Obrijež, Ostojićevo, Patkovača, Piperci, Popovi, Pučile, Ruhotina, Suvo Polje, Slobomir, Triješnica, Trnjaci, Ćipirovine, Hase, Crnjelovo Gornje, Crnjelovo Donje, Čađavica Gornja, Čađavica Donja, Čađavica Srednja, Čardačine i Čengić.

Mjesne zajednice[uredi]

Grad prema informacijama iz 2012. ima 68 mjesnih zajednica, od čega 13 gradskih i 55 seoskih.[5]

  • MZ Amajlije
  • MZ Balatun
  • MZ Banjica
  • MZ Batar
  • MZ Batković
  • MZ Bjeloševac
  • MZ Bogdanovići
  • MZ Brijesnica
  • MZ Brodac
  • MZ Bukovica Gornja
  • MZ Bukovica Donja
  • MZ Velika Obarska
  • MZ Velino Selo
  • MZ Veljko Lukić
  • MZ Vršani
  • MZ Vuk Karadžić
  • MZ Galac
  • MZ Glavičice
  • MZ Glogovac
  • MZ Golo Brdo
  • MZ Gradac
  • MZ Dazdarevo
  • MZ Dašnica
  • MZ Dašnica
  • MZ Dvorovi
  • MZ Dragaljevac Gornji
  • MZ Dragaljevac Donji
  • MZ Dragaljevac Srednji
  • MZ Zagoni Gavrilo Antonić
  • MZ Zagoni Donji
  • MZ Janja
  • MZ Johovac
  • MZ Kovačići
  • MZ Kojčinovac
  • MZ Kriva Bara
  • MZ Ledinci
  • MZ Ljeljenča
  • MZ Ljeskovac
  • MZ Magnojević Gornji
  • MZ Magnojević Donji
  • MZ Magnojević Srednji
  • MZ Mala Obarska
  • MZ Međaši
  • MZ Modran
  • MZ Novi
  • MZ Novo naselje
  • MZ Obrijež
  • MZ Ostojićevo
  • MZ Patkovača
  • MZ Petnaesta majevička
  • MZ Piperci
  • MZ Popovi
  • MZ Pučile
  • MZ Ruhotina
  • MZ Sokolski dom
  • MZ Stari grad
  • MZ Suvo Polje
  • MZ Trnjaci
  • MZ Filip Višnjić
  • MZ Hase
  • MZ Centar
  • MZ Crnjelovo Gornje
  • MZ Crnjelovo Donje
  • MZ Čađavica Gornja
  • MZ Čađavica Donja
  • MZ Čađavica Srednja
  • MZ Čardačine
  • MZ Čengić

Nacionalni sastav[uredi]

Tokom rata u BuH muslimansko stanovništvo se većinom iseljavalo iz Bijeljine, dok je veliki broj Srba iz drugih gradova Federacije BiH bio prognan u Bijeljinu. Na taj način je Bijeljina odigrala značajnu ulogu za srpske izbjeglice iz Sarajeva, Tuzle, i Zenice, ali i drugih krajeva Federacije. U toku rata, broj stanovnika Bijeljine je porastao za 30-40%. Sada ima oko 150.000 stanovnika, većinom Srba.

Vista-xmag.png Za više informacija pogledajte članak Popis stanovništva u SFRJ 1991:Bijeljina
Nacionalnost[6] 1991. 1981. 1971.
Srbi 57.389 (59,17%) 56.029 (60,37%) 60.595 (69,78%)
Muslimani 30.229 (31,16%) 24.282 (26,16%) 23.343 (26,88%)
Hrvati 492 (0,50%) 500 (0,53%) 806 (0,92%)
Jugosloveni 4.426 (4,56%) 8.200 (8,83%) 747 (0,86%)
ostali i nepoznato 4.452 (4,59%) 3.797 (4,09%) 1.335 (1,53%)
Ukupno 96.988 92.808 86.826

Znamenitosti[uredi]

Spomenik Kralju Petru Karađorđeviću

Na glavnom trgu Bijeljine, ispred gradske skupštine, nalazi se spomenik Kralju Petru Karađorđeviću, replika spomenika podignutog prije Drugog svjetskog rata. Autor originalnog spomenika je hrvatski vajar Rudolf Valdec. Tokom Drugog svjetskog rata ustaše su spomenik sklonile sa trga i uništile, a i komunistička vlast po završetku rata je odbila da ga vrati. Tek prve godine rata u Bosni i Hercegovini, 1992., replika spomenika je postavljena na mjesto na kome se nalazio i originalni spomenik, a na čijem je mjestu za vrijeme SFRJ stojao spomenik borcima NOR-a. Autor replike je akademski vajar Zoran Jezdimirović.

Manastir Tavna[uredi]

Vista-xmag.png Za više informacija pogledajte članak Manastir Tavna
Manastir Tavna

Manastir Tavna je smješten u južnom dijelu opštine Bijeljina. Prvobitni manastir je zadužbina sinova Stefana Dragutina, Vladislava i Urošica. Današnji manastir je smješten gdje i prvobitni, i stariji je od većine manastira u svojoj okolini. U prvim godinama turske vladavine, manastir Tavna je bio oštećen, ali je uz pomoć pravoslavne zajednice tokom vremena popravljen. Između 1941. i 1945. godine, ustaše su bombardovale ovaj manastir, ali je ponovo popravljen nakon Drugog svjetskog rata.

Manastir Svete Petke[uredi]

Manastir Svete Petke je novi manastir u gradu Bijeljini. Nalazi se u sjevernom dijelu, u naselju Pet Jezera. Manastir je rađen u ruskom stilu. Manastir je posvećen Svetoj Petki i Svetom Sergeju. U manastirskom kompleksu se nalazi starački dom i spomenik poginulim borcima VRS i nastradalim civilima opština Ilijaš, Breza i Visoko u proteklom odbrambeno - otadžbinskom ratu.

Banja Dvorovi[uredi]

Vista-xmag.png Za više informacija pogledajte članak Banja Dvorovi

Banja Dvorovi se nalazi u selu Dvorovi, istočno od Bijeljine. Sastoji se od hotela „Sveti Stefan“, banjskog medicinskog bloka, kompleksa bazena punjenih lokalnom termomineralnom vodom (75 °C), sportskim terenima za tenis, mali fudbal i košarku itd. Kompleks bazena, koji se sastoji od jednog olimpijskog bazena, dodatna dva bazena za odrasle sa srednjom dubinom, dva bazena za djecu i kompleksa uslužnih radnji, tokom ljetnih perioda predstavlja glavno mjesto za rashlađivanje većine stanovništva Bijeljine i okolnih sela.

Etno-selo „Stanišići“[uredi]

Vista-xmag.png Za više informacija pogledajte članak Stanišići (etno-selo)
Etno selo „Stanišići“

Etno-selo „Stanišići“ je etno-selo u okolini Bijeljine tri kilometra od grada. Kompleks je izgrađen u martu 2003. godine[7], i u početku se sastojao od jednog vještačkog jezerceta, restorana i potočića, ali se vremenom širio pa danas sadrži dvije funkcionalne vodenice, jednu „drinsku“ (iz 1917) i jednu „potočnu“ (iz 1937), mljekarnik (iz 1948), kameni bunar, ambar, još jedno jezerce i restorane sa domaćim specijalitetima pripremanim na tradicionalnom ognjištu gdje se služe i peciva od brašna samljevenog u dvjema vodenicama[traži se izvor od 03. 2014.], kao i jela savremene kuhinje.

U organizaciji etno-sela moguće su vožnje fijakerom i lovačkim saonicama po semberskim selima i po obali Drine.

U etno-selu „Stanišići“ postoji i drvena kuća iz 1933. godine u kojoj se prodaju unikatni drveni namještaj (tronošci, stolice, stolovi), stari alati i drugi suveniri.

Galerija[uredi]

Vidi još[uredi]

Reference[uredi]

Spoljašnje veze[uredi]