Periferija Atika

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
Periferija Atika
Περιφέρεια Αττικής
Položaj Periferije Atika u Grčkoj
 
Sedište Atina
Okruzi Zapadna Atika
Zapadna Atina
Istočna Atika
Južna Atina
Ostrva
Pirej
Severna Atina
Središnja Atina
Stanovništvo 4.109.748 (2010.)
Površina 3.808 km²
Gustina naseljenosti 1.079,24 stanovnika/km²
Veb stranica www.patt.gov.gr

Periferija Atika (grč. Περιφέρεια Αττικής - Periferia Atikis) je jedna od 13 periferija u Grčkoj. Smeštena u središnjem delu države i obuhvata deo istoimenog poluostrva, deo Peloponeza i Saronska ostrva. Upravno sedište periferije je Atina, glavni grad Grčke. Periferija je zapravo područje tzv. "Velike Atine".

Položaj i upravna podela periferije[uredi]

Položaj: Periferija Atika se graniči se sa:

Podela: Periferija je podeljena na 8 okruga:

  1. Zapadna Atika
  2. Zapadna Atina
  3. Istočna Atika
  4. Južna Atina
  5. Ostrva
  6. Pirej
  7. Severna Atina
  8. Središnja Atina

Dalja podela na opštine izgleda prema tablici:


Prirodni uslovi[uredi]

Atina, sedište periferije i glavni grad Grčke
Južni deo Atike je većim delom ruralno i turističko područje

Periferija Atika je mahom planinska oblast, koja pokriva površinu 3.808 km², u jugoistočnom delu kopnene Grčke. Ona pokriva istoimeno poluostrvo Atiku, kao i deo Peloponeza i Saronska ostrva.

Reljef: Veći deo periferije je planinski. Najpoznatije planine su Imitos (jug), Pendeli (istok), Parnita (sever), Paternas (zapad). Planine su visoke, često goletne. Ravnice su male, međusobno izolovane i uglavnom smeštene duž obale.

Klima: U priobalnom delu klima je izrazito sredozemna, dalje od mora i na većim visinama ona prelazi u oštriji oblik.

Vode: Pokrajina Atika je razuđeno, primorsko podruje. Većim delom obale izlazi na Egejsko more i to na istoku na otvoreno more, a na jugu na Salamiski. Na krajnjem zapadu periferija izlazi na Korintski zaliv Jonskog mora. Površinskih tokova nema mnogo, a razlog je delom i prenaseljenost područja i velika izkorišćenost prirodnih izvora.

Istorija[uredi]

Pogledati: Atika

Današnja periferija nastala je 1987. godine izdvajanjem iz Središnje Grčke, kome poluostrvo pripada i istorijski i geografski.

Stanovništvo[uredi]

U periferiji Atika živi preko 4,1 milion stanovnika (procena 2010. godine). Kako periferija obuhvata područje „Velike Atine“ ono poseduje niz posebnosti. Gustina naseljenosti je veoma visoka (preko 1.000 st./km²), što je više nego desetostruko više od državnog proseka (oko 80 st./km²) i daleko najviše u državi. Poslednjih godina broj stanovnika raste. Središnji deo u okviru izgrađenog gradskog područja Atine je veoma gusto naseljen (> 10.000 st./km²), dok su jug i sever ruralniji, ali i pored toga dobro naseljeni.

Najveći broj stanovnika čine etnički Grci. U periferiji ima mnogo doseljenika iz inostranstva, koji čine oko 10% stanovništva pokrajine.

Privreda[uredi]

Luka u Pireju

Periferija Atika je privredno najrazvijenija oblast Grčke. Celokupna privreda vezana je delatnosti glavnog grada Atine, a posebno su razvijene tercijarne delatnosti (trgovina, turizam, ugostiteljstvo). Industrija je najviše razvijena u Pireju (lučke delatnosti, brodogradnja).

Zbog nepovoljnih prirodnih uslova i velike izgrađenosti, zemljoradnja je razvijena samo u južnoj trećini. Preovlađuju sredozemne kulture (agrumi, maslina).

Turizam je poslednjih decenija postao veoma važna privredna grana. Atina, kao glavni grad i prvorazredno kulturološko odredište, privlači veliki broj turista iz celog sveta, a od primorskih letovališta poznata je Glifada.

Vidi još[uredi]

Spoljašnje veze[uredi]