Портал:Srbija/Biografija arhiva

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu

Biografija članci[uredi]

01. nedelja[uredi]

Đura Jakšić

Đura Jakšić (27. jul 1832, Srpska Crnja16. novembar 1878, Beograd ) je bio srpski slikar, pesnik, pripovedač, dramski pisac, učitelj i boem.

Rođen 1832. godine u Srpskoj Crnji, u Banatu, u svešteničkoj porodici. Otac ga upisuje u trgovačku školu iz koje beži tri puta i na kraju upisuje nižu gimnaziju u Segedinu. Posle završene osnovne škole u Srpskoj Crnji i niže gimnazije u Segedinu (danas Mađarska), odlazi u Temišvar (danas Rumunija) da uči slikanje. Uoči revolucionarne 1848. godine bio je student umetničke akademije u Pešti, ali je zbog revolucionarnih događaja morao da je napusti. Vrativši se u rodni kraj produžio je da uči slikarstvo u Bečkereku kod Konstantina Danila čuvenog slikara tog doba, tražeći sopstveni umetnički izraz i produbljujući svoja znanja, pa i nemačkog jezika.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

02. nedelja[uredi]

Voja Antonić na konferenciji VM Srbije, 06.06.2010.

Voja Antonić (Šabac 12. jul 1952) je filmski montažer, pronalazač i publicista. Takođe je urednik novina, a doprinosio je u brojnim radijskim emisijama. Međutim, najpoznatiji je po tome što je prvi na teritoriji Jugoslavije konstruisao i napravio Galaksiju, kućni računar na principu samogradnje. Sa Dejanom Ristanovićem, novinarom časopisa „Računari u vašoj kući“ pokrenuo je akciju „Napravite svoju Galaksiju“, čiji je cilj bio ohrabrivanje i podučavanje brojnih računarskih entuzijasta da sami naprave svoj računar. Sam Antonić je nekoliko svojih radova predao u javno vlasništvo.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

03. nedelja[uredi]

Novak Đoković

Novak Đoković (Beograd, Srbija, tada SFRJ; 22. maj 1987) je, po osvojenim turnirima, najbolji srpski teniser svih vremena. Profesionalno igra od 2003. godine. Njegov najveći uspeh je osvajanje šest grend slem turnira u pojedinačnoj konkurenciji, 3 Masters kupa i Dejvis kup 2010. Novak je najmlađi igrač iz „open ere“ koji je dospeo do polufinala sva 4 Grend slema.

Takođe, stigao je do finala 26 turnira Masters serije, od kojih je 16 osvojio — nedostaje samo turnir u Sinsinatiju. Osvojio je bronzanu medalju na Olimpijskim igrama 2008. u Pekingu.

Dana 4. jula 2011. postao je prvi igrač na ATP listi.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

04. nedelja[uredi]

Vlade Divac

Vlade Divac (Prijepolje, Jugoslavija, sada Srbija, 3. februar 1968) je bivši jugoslovenski i srpski košarkaš. Igrao je na poziciji centra u Slogi, Partizanu, Los Anđeles Lejkersima, Šarlot Hornetsima, Crvenu zvezdu (dve utakmice) i Sakramento Kingsima. Bio je jedan od prvih Evropljana koji je zaigrao u NBA. Sa reprezentacijom Jugoslavije osvojio je dva svetska prvenstva u košarci, 3 evropska prvenstva i 2 srebrne medalje na Olimpijskim igrama.

Divac je, iako aktivan igrač, bio predsednik Partizana u periodu od 2000. do 2004. Nakon završetka igračke karijere postao je skaut Los Anđeles Lejkersa i sportski direktor Real Madrida. Divac je pojavio u manjim ulogama u nekoliko filmova i serija.

Divac se takođe bavi i humanitarnim radom. Sa Žarkom Paspaljem, Aleksandrom Đorđevićem, Predragom Danilovićem, Zoranom Savićem, Dejanom Bodirogom i Željkom Rebračom osnovao je humanitarnu organizaciju Grupa 7.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

05. nedelja[uredi]

Mileva Marić-Ajnštajn

Mileva Marić-Ajnštajn (19. decembar 1875, Titel, Austrougarska, danas Srbija - 4. avgust 1948, Cirih, Švajcarska), srpska matematičarka, prva žena Alberta Ajnštajna, jednog od najgenijalnijih ljudi 20. veka. Postoje tvrdnje da je ona doprinela ranim Ajnštajnovim radovima, ali je stepen njenog učešća u otkrićima nepoznat i predmet je brojnih polemika.

Mileva Marić je rođena u bogatoj porodici u Titelu u Vojvodini (tada deo Austrougarske) kao najstarija od troje dece porodici oficira austrougarske vojske. Prilikom rođenja Milevi je iščašen kuk, tako da joj je leva noga bila kraća. Ubrzo nakon njenog rođenja, njen otac je završio vojnu karijeru i dobio je posao u sudu u Rumi, a kasnije u Zagrebu.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

06. nedelja[uredi]

Nemanja Vidić

Nemanja Vidić (Titovo Užice, 21. oktobar 1981) je srpski fudbaler i reprezentativac, koji igra na poziciji centralnog odbrambenog igrača. Trenutno je član Mančester junajteda. Započeo je karijeru u Slobodi iz Užica, da bi zatim prešao u Crvenu zvezdu, odakle je u julu 2004. godine prešao u Spartak iz Moskve za 6,5 miliona evra. Na dan 5. januara 2006. godine, Nemanja Vidić je prešao u Mančester junajted za 10,25 miliona evra. Ca Crvenom zvezdom je osvojio duplu krunu 2004, a sa Mančesterom osvojio tri uzastopna prvenstva Engleske, Ligu šampiona i Svetsko klupsko prvenstvo u fudbalu 2008.

Debitovao je za fudbalsku reprezentaciju 12. oktobra 2002 u kvalifikacijama za Evropsko prvenstvo u Napulju, protiv Italije (1:1). Za reprezenataciju je odigrao 44 utakmice i dao 2 gola.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

07. nedelja[uredi]

Jovan Cvijić

Jovan Cvijić (1865-1927.) je bio najveći srpski geograf, predsednik Srpske kraljevske akademije, rektor Beogradskog univerziteta

Jovan Cvijić je rođen 11. oktobra (29. septembra po julijanskom kalendaru) 1865. godine u Loznici. Otac mu se zvao Todor Cvijić i bio je trgovac po zanimanju. Majka Marija (rođena Avramović) bila je iz Korenite, sela u oblasti Jadar koje se nalazi nedaleko od manastira Tronoše i Tršića, rodnog sela Vuka Karadžića. Osnovnu školu je završio u Loznici, a nižu gimnaziju u Loznici i Šapcu. Višu gimnaziju je završio u Prvoj beogradskoj gimnaziji.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

08. nedelja[uredi]

Branko Radičević

Branko Radičević (Slavonski Brod, 28. mart 1824-Beč, 1. jul 1853) je bio srpski romantičarski pesnik. Radičević je uz Đuru Daničića bio najodaniji sledbenik Vukove reforme pravopisa srpskog jezika i uvođenja narodnog jezika u književnost. Branko Radičević je uz Jovana Jovanovića Zmaja najznačajniji pesnik srpskog romantizma.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

09. nedelja[uredi]

Mihajlo Pupin

Mihajlo Idvorski Pupin (4. oktobar 185412. mart 1935) bio je naučnik, pronalazač, profesor na Univerzitetu Kolumbija, nosilac jugoslovenskog odlikovanja Beli orao Prvog reda i počasni konzul Srbije u SAD. Bio je i jedan od osnivača i dugogodišnji predsednik Srpskog narodnog saveza u Americi. Takođe je dobio i Pulicerovu nagradu (1924) za autobiografsko delo „Sa pašnjaka do naučenjaka“ (engl. From immigrant to inventor).

Pupin je tokom svog naučnog i eksperimetalnog rada dao značajne zaključke važne za polja višestruke telegrafije, bežične telegrafije i telefonije, potom rentgenologije, a ima i velikih zasluga za razvoj elektrotehnike. Takođe je zaslužan i za pronalazak Pupinovih kalemova.

Dobitnik je mnogih naučnih nagrada i medalja, bio je član Američke akademije nauka, Srpske kraljevske akademije i počasni doktor 18 univerziteta.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

10. nedelja[uredi]

Monika Seleš

Monika Seleš (mađ. Szeles Mónika, engl. Monica Seles) je bivša jugoslovensko-američka profesionalna teniserka, bivša najbolja teniserka sveta. Za vreme svoje karijere osvojila je 9 grend slem turnira, postavši najmlađa teniserka koja je osvojila otvoreno prvenstvo Francuske 1990. godine. Bila je dominantna teniserka 1991. i 1992. godine, ali se morala povući iz tenisa 1993. zbog povrede koju je dobila kada ju je gledalac iz publike ubo nožem. Tenisu se vratila 1995. godine, ali nije uspela doći do uspeha kojeg je imala početkom 1990ih.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

11. nedelja[uredi]

Dejan Stanković

Dejan Stanković (Beograd, 11. septembar 1978) je srpski fudbaler i reprezentativac. Trenutno nastupa za milanski Inter. Posle povlačenja Save Miloševića postao je kapiten nacionalnog tima, prvi kapiten reprezentacije Srbije. Do februara 2008 za reprezentaciju je odigrao 72 utakmice i postigao 13 golova.

U svojoj karijeri je osvojio prvenstva Jugoslavije (1995) i Italije (2000, 2006, 2007. i 2008), kup Jugoslavije (1995, 1996. i 1997) i Italije (2004, 2005. i 2006), Kup pobednika kupova (1999). Učestvovao je na Svetskim prvenstvima 1998. i 2006. i Evropskom prvenstvu 2000.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

12. nedelja[uredi]

Kraljević Marko - freska iz Markovog manastira

Marko Mrnjavčević poznat kao Kraljević Marko je bio srpski kralj i glavna ličnost jednog od ciklusa srpskih epskih pesama. Bio je sin kralja Vukašina Mrnjavčevića i sinovac despota Jovana Uglješe.

Posle smrti oca Vukašina u Maričkoj bici, Marko je postao turski vazal. Poginuo je u bici na Rovinama 1395. protiv vlaškog vojvode Mirče boreći se na strani Turaka. Ipak, Marko je u narodu ostao upamćen kao ličnost koja se bori protiv turskog zuluma.


dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

13. nedelja[uredi]

Mihailo Petrović Alas

Mihailo Petrović Alas (1868-1943), matematičar, profesor Beogradskog univerziteta, akademik Srpske kraljevske akademije i alas.

Rođen je 24. aprila 1868. godine u Beogradu, na Savskoj padini, nedaleko od Konaka kneginje Ljubice, kao prvo dete oca Nikodima, profesora Bogoslovije, i majke Milice (rođene Lazarević). Završio je Prvu beogradsku gimnaziju u periodu 1878-85, a zatim upisuje Prirodno-matematički odsek Filozofskog fakulteta u Beogradu. Studije u Beogradu završava 1889. godine.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

14. nedelja[uredi]

Radivoj Korać

Radivoj Korać (5. novembar 1938. - 2. jun 1969) je bio jedan od najboljih jugoslovenskih košarkaša. Sa reprezentacijom je osvojio dve srebrne medalje na Evropskim prvenstvima (1961, 1965), dve na Svetskim prvenstvima (1963, 1967) i Olimpijskim igrama 1968., kao i bronzanu medanju na Evropskom prvenstvu 1963, i četiri prvenstva Jugoslavije.

Korać je rođen u Somboru u porodici Bogdana i Zagorke Korać. Počeo je da igra za BSK (OKK Beograd) sa 16 godina i igrao je krilnog centra sa visinom od 193 cm, a trener mu je bio Borislav Stanković. Sa OKK Beogradom Korać je osvojio četiri prvenstva Jugoslavije (1958, 1960, 1963, 1964) Korać je bio prvi strelac i igrač Standarda iz Liježa, prvaka Belgije (1967/68), igrajući za Petrarku iz Padove, bio je prvi strelac prvenstva Italije (592 poena na 22 utakmice).

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

15. nedelja[uredi]

Momčilo Tapavica

Momčilo Tapavica (Nadalj, 14. oktobar 1872. — Pula, 10. januar 1949) je, srpski arhitekta, svestrani sportista, učesnik Prvih olimpijskih igara 1896. u Atini i osvajač bronzane medalje u tenisu za Ugarsku. U to vreme Vojvodina je bila deo Austrougarske monarhije, a na olimpijskim igrama Austrija i Ugarska su imale posebne ekipe.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

16. nedelja[uredi]

Pavle Savić

Pavle Savić (Solun, 10. januar 1909 - 30. maj 1994, Beograd) je bio srpski fizikohemičar, koji je svetski renome stekao kada je sa Irenom Žolio Kiri 1937. i 1938. u Parizu otkrio izotope poznatih elemenata bombardovanjem atoma urana sporim neutronima. To dovodi Ota Hana i Frica Štrasmana do otkrića nuklearne fisije-cepanja uranovog jezgra. Sa Irenom Žolio bio je predložen za Nobelovu nagradu, ali je nju dobio samo Han. Od 1947. je rukovodio izgradnjom Nuklearnog instituta u Vinči i do 1960. bio direktor Instituta. Pavle Savić se kao prvi direktor smatra osnivačem Instituta Vinča, koji je tada zvan Institut Boris Kidrič. Bio je dugogodišnji šef Katedre za fizičku hemiju Prirodno-matematičkog fakulteta u Beorgadu, danas Fakulteta za fizičku hemiju. Od 1971. do 1981. godine je bio predsednik Srpske akademije nauka i umetnosti.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

17. nedelja[uredi]

Josif Pančić

Josif Pančić (5. april 1814 - 25. februar 1888) je bio srspki botaničar i prvi predsednik Srpske kraljevske akademije. Otkrio je novu vrstu četinara koja je po njemu je nazvana Pančićeva omorika. Njegovo ime nosi i najviši vrh Kopaonika.

Pančić se rodio u bunjevačkoj porodici u selu Bribiru kao četvrto dete Pavla i Margarite. Prema predanju, Pančići su poreklom iz Hercegovine i od davnina su se doselili u selo Ugrine, koje se nalazi na severnim ograncima Velebita u sastavu opštine Bribir.


dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

18. nedelja[uredi]

Paja Jovanović.jpg

Pavle Paja Jovanović (1859.- 30. novembar 1957.) je jedan od najvećih srpskih slikara i tipičan predstavnik akademskog realizma.

Rođen je u Vršcu, 16. juna 1859. godine kao sin prvenac Stevana Jovanovića, uglednog vršačkog fotografa. Majka Ernestina (rođena Deot - francuskog porekla) rano je umrla, a otac se ubrzo ponovo oženio, Marijom (rođenom Di Ponti) koja je bila dobra i brižna majka. Paja je imao još petoro braće i jednu sestru. Tako je svoje detinjstvo provodio u veseloj i srećnoj mnogočlanoj porodici.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

19. nedelja[uredi]

Dejan Bodiroga 2006.jpg

Dejan Bodiroga (rođen 2. marta 1973. u Zrenjaninu) je srpski košarkaš. Mnogi ljubitelji košarke ga smatraju najboljim igračem koji nikada nije igrao u NBA ligi. Sa reprezentacijom Jugoslavije Bodiroga je osvojio srebro na Olimpijskim igrama 1996., dva Svetska prvenstva i 3 Evropska prvenstva. Dejan Bodiroga je poznat je zbog liderstva, košarkaške inteligencije i sposobnosti da igra na svim pozicijama.

Član je humanitarne organizacije Grupa 7.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

20. nedelja[uredi]

Laza Ristovski.jpg

Laza Ristovski (rođen 23. januara 1956. godine u Novom Pazaru, umro 6. oktobra 2007. godine u Beogradu) je jugoslovenski i srpski muzičar koji je najpoznatiji po radu u grupama Smak i Bijelo dugme.

Muzikom je počeo da se bavi sa samo pet godina kada je posle puno natezanja uspeo da ubedi roditelje da mu kupe harmoniku. Prve časove dobio je od jednog poznatog kraljevačkog pedagoga, kod kojeg se svirala samo klasična muzika. Tri godine kasnije prešao je u tek otvorenu muzičku školu. Provlačio se sa trojkama iz vladanja, jer direktoru nikako nije bila po volji njegova naklonost prema rokenrolu.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

21. nedelja[uredi]

Predrag Stojaković

Predrag Stojaković (Slavonska Požega, 9. jun 1977) je srpski košarkaš koji trenutno igra u NBA ligi u klubu Nju Orleans Hornetsi. U svojoj dosadašnjoj karijeri igrao je za PAOK, Sakramento Kingse i Indijanu Pejserse. Stojaković je igrao na tri ol-star utakmice i dva puta je pobedio u šutiranju trojki.

Sa reprezentacijom Jugoslavije je osvojio zlata na Svetskom prvenstvu 2002. i Evropsko prvenstvu 2001. i bronzanu medalju na Evropskom prvenstvu 1999.

Stojaković je rođen u Slavonskoj Požegi u SFRJ, a 1991. godine kao Srbin je primoran da sa svojom porodicom izbegne iz Hrvatske u Srbiju.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

22. nedelja[uredi]

Marko t leko.jpg

Marko T. Leko (Beograd, 17. septembar 1853Beograd, 4. novembar 1932) je bio hemičar, rektor Velike škole, akademik, predsednik Crvenog krsta.

Rođen je u Beogradu 17. septembra 1853. od oca Tome Leko (1814-1877), beogradskog trgovca, i majke Aspazije (1833-1889) rođene Pešika.

Završio je Politehničku školu u Cirihu i doktorirao kod Viktora Majera 1875. Kraće vreme radio u Hofmanovoj laboratoriji. Predavao je hemiju u beogradskim gimnazijama u periodu 1880-1884 i u Vojnoj akademiji 1881-1894. Zatim je predavao hemiju na Velikoj školi 1894-1896. i 1899-1905. Od 1884. do 1920. bio je državni hemičar i upravnik Državne hemijske laboratorije u Beogradu (od 1904. do 1920). Kao redovni profesor Velike škole bio je njen rektor 1902/03. i 1903/04. Jedan od osnivača Srpskog hemijskog društva i njegov predsednik od osnivanja (1897) do 1907.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

23. nedelja[uredi]

Nikola Tesla

Nikola Tesla je jedan od najpoznatijih svetskih pronalazača i naučnika u oblasti fizike, elektrotehnike i radiotehnike. Rođen je 10. jula 1856, u selu Smiljan kod Gospića (Austrijsko carstvo, danas Hrvatska) u srpskoj porodici, a umro 7. januara 1943 u Njujorku, SAD.

Najznačajniji Teslini pronalasci su polifazni sistem (trofazni sistem), obrtno magnetno polje, asinhroni motor, sinhroni motor i Teslin transformator. Takođe, otkrio je jedan od načina za generisanje visokofrekventne struje, dao je značajan doprinos u prenosu i modulaciji radio-signala, a ostali su zapaženi i njegovi radovi u oblasti X - zraka.

Njegov sistem naizmeničnih struja je omogućio znatno lakši i efikasniji prenos električne energije na daljinu. Bio je ključni čovek na izgradnji prve hidrocentrale na Nijagarinim vodopadima.

Pošto nikada nije obraćao mnogo pažnje na svoje finansijsko stanje, umro je u svojoj 86. godini, siromašan i zaboravljen.

Jedini je Srbin po kome je nazvana jedna međunarodna jedinica - tesla.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

24. nedelja[uredi]

Ana Ivanović

Ana Ivanović ( Beograd, 6. novembar 1987. ) je srpska teniserka. Član je TK Partizan. Trenutno je 14. na VTA listi i najbolja srpska teniserka. U karijeri je osvojila jedanaest VTA turnira, uključujući i jedan grend slem turnir, Rolan Garos 2008, pobedivši u finalu Dinaru Safinu. Već plasmanom u finale tog takmičenja postala je prva teniserka na VTA listi, na kojoj je provela 12 sedmica. Dospela je do još dva grend slem finala, na Rolan Garosu 2007. i na Otvorenom prvenstvu Australije 2008. Osvojila je tri turnira prve kategorije: Berlin, Montreal i Indijan Vels. Ana Ivanović je nacionalni ambasador UNICEF-a za Srbiju.

Kada je imala pet godina, videvši tenis na TV-u, Ana je tražila od svojih roditelja da je upišu u lokalnu školu tenisa. Kada je nešto kasnije od oca dobila prvi reket za rođendan, bila je sigurna da želi time da se bavi u životu. Njen idol je bivša najbolja teniserka Monika Seleš, koja je tada igrala za SFR Jugoslaviju.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

25. nedelja[uredi]

Stefan Nemanja

Stefan Nemanja (ponekad Stevan, crkvenoslovenski: Стѣфань; oko 111313. februar 1199) je bio veliki župan Raške, rodonačelnik vladarske dinastije Nemanjića i tvorac moćne srpske države u srednjem veku.

Smatra se jednim od najznačajnijih srpskih vladara i, zajedno sa sinom Savom, jednim od utemeljivača Srpske pravoslavne crkve, koja ga slavi kao Svetog Simeona Mirotočivog. Doba njegove vladavine predstavlja prelomni period u istoriji i kulturi Srba.

Kao najmlađi sin vlastelina Zavide, zbacio je između 1166. i 1168. godine svog najstarijeg brata Tihomira i vrhovnu vlast Vizantije. Pored brata Tihomira imao je još dva brata Miroslava i Stracimira. Nakon propasti antivizantijske koalicije, u kojoj je učestvovao, 1172. godine, Nemanja se predao vizantijskom caru Manojlu Komninu (11431180) i priznao ga za svog suverena. Posle njegove smrti 1180, započeo je napade na vizantijsku teritoriju i završio širenje svoje vlasti na sve okolne srpske oblasti (Kosovo, Zeta, Travunija, Zahumlje i Neretvljanska oblast), osim Bosne. Njegova ekspanzija je okončana porazom na Moravi 1190, nakon čega je Raška ponovo postala vizantijski vazal, ali je Nemanji priznat veći deo dotadašnjih osvajanja.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

26. nedelja[uredi]

Desanka Maksimović

Desanka Maksimović (1898-1993), pesnikinja, profesor književnosti, akademik SANU

Desanka Maksimović je rođena 16. maja 1898. u Rabrovici kod Valjeva kao najstarije dete oca Mihaila, učitelja, i majke Draginje. Odmah posle njenog rođenja otac dobija premeštaj i odlaze u Brankovinu. U Brankovini je Desanka provela detinjstvo i smatrala je svojim pravim zavičajem. Gimnaziju je završila u Valjevu, a Filozofski fakultet u Beogradu.

Nakon diplomiranja, Desanka Maksimović je najpre radila u Obrenovačkoj gimnaziji, a zatim kao suplent u Trećoj ženskoj gimnaziji u Beogradu. U Parizu je provela godinu dana na usavršavanju kao stipendista francuske vlade. Nakon što je od 3. septembra 1925. godine radila oko godinu dana u učiteljskoj školi u Dubrovniku, prešla je ponovo u Beograd gde je radila u Prvoj ženskoj gimnaziji. Jedna od njenih učenica bila je i Mira Alečković, koja je takođe postala pesnikinja i bliska prijateljica Desanke Maksimović. Početkom Drugog svetskog rata je otišla u penziju, ali se u službu vratila 1944. i u istoj školi ostala do konačnog penzionisanja, 1953.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

27. nedelja[uredi]

Jelena Janković

Jelena Janković (rođena 28. februara 1985. u Beogradu, SFR Jugoslavija) je profesionalna teniserka Srbije. 11. avgusta 2008. godine, Jankovićeva je zauzela prvu poziciju na VTA listi najboljih teniserki sveta, na kojoj se zadržala samo nedelju dana. Od 6. oktobra 2008, pa do 2. februara 2009. bila je prva na VTA listi. Trenutno je 6.

Janković u svojoj karijeri nije osvojila nijedan Grend slem turnir, ali je dostigla polufinala Otvorenog prvenstva Australije (2008) i Otvorenog prvenstva Francuske (2007, 2008), kao i finale Otvorenog prvenstva Sjedinjenih Država (2008), u kom je izgubila od Serene Vilijams. Zajedno s Škotom Džejmijem Marijem, osvojila je Vimbldon 2007. u mešovitom dublu.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

28. nedelja[uredi]

Vuk Karadžić

Vuk Stefanović Karadžić (6. novembar 1787, Tršić - 7. februar 1864, Beč), filolog, reformator srpskog jezika, sakupljač narodnih pesama i pisac prvog rečnika srpskog jezika. Učestvovao je u Prvom srpskom ustanku kao pisar i činovnik u Negotinskoj krajini, a nakon sloma ustanka preselio se u Beč. Tu je upoznao Jerneja Kopitara, na čiji je podsticaj krenuo u prikupljanje srpskih narodnih pesama, reformu ćirilice i borbu za uvođenje narodnog jezika u srpsku književnost. Vukovim reformama u srpski jezik je uveden fonetski pravopis, a srpski jezik je potisnuo slavenosrpski jezik koji je u to vreme bio jezik obrazovanih ljudi.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

29. nedelja[uredi]

Jovan Jovanović Zmaj

Jovan Jovanović Zmaj (Novi Sad, 24. novembar 1833Sremska Kamenica 3. jun 1904) je jedan od najvećih liričara srpskog romantizma. Po zanimanju bio je lekar, a tokom celog svog života bavio izdavnjem i uređivanjem književnih, političkih i dečjih časopisaca. Naznačajnije Zmajeve zbirke pesama su „Đulići“ i „Đulići uveoci“, prvi o sretnom porodičnom životu, a drugi o bolu za najmilijima. Pored lirskih pesama, pisao je i satirične i političke pesme, a prvi je pisac u srpskoj književnosti koji je pisao poeziju za decu.

Sremska Kamenica je nekada nosila ime Zmajeva Kamenica, u čast Jovana Jovanovića Zmaja.


dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

30. nedelja[uredi]

Milutin Milanković

Milutin Milanković (1879. - 1958.), srpski inženjer, geofizičar, klimatolog i astronom. Osnivač je katedre za nebesku mehaniku na Beogradskom univerzitetu i svetski uvažavan naučnik, poznat po teoriji ledenih doba, koja povezuje varijacije zemljine orbite i dugoročne klimatske promene. Ova teorija je poznata pod imenom Milankovićevi ciklusi.

Milanković je rođen 28. maja 1879. godine u Dalju, blizu Osijeka (tada Austrougarska, danas Hrvatska). Pohađao je Bečki tehnološki institut, gde je diplomirao građevinu 1902. i stekao doktorat iz tehničkih nauka 1904, čime je postao prvi srpski doktor tehničkih nauka.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

31. nedelja[uredi]

Velimir Bata Živojinović

Velimir Bata Živojinović (Koraćica pod Kosmajem; 5. jun 1933) je srpski glumac. Živojinović je jedan od najboljih srpskih glumaca svih vremena. Na filmu je debitovao 1955. u filmu „Pesma sa Kumbare“, a u svojoj karijeri je glumio u preko 250 filmova i serija. Proslavio se u partizanskim filmovima snimanim tokom 1960ih i 1970ih, a jedan od njih, „Valter brani Sarajevo“ mu je doneo veliku popularnost u Kini. Osim glume, bavio se i politikom; bio je poslanik Socijalističke partije Srbije u nekoliko mandata, a 2002. godine bio je kandidat partije na predsedničkim izborima u Srbiji.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

32. nedelja[uredi]

Dositej Obradović

Dositej Obradović (svetovno ime Dimitrije) (Čakovo, 1742Beograd, 1811) je bio srpski prosvetitelj i reformator revolucionarnog perioda nacionalnog buđenja i preporoda. Rođen je u rumunskom delu Banata tadašnje Austrije. Školovao se za kaluđera, ali je napustio taj poziv i krenuo na putovanja po celoj Evropi, gde je primio ideje evropskog prosvetiteljstva i racionalizma. Ponesen takvim idejama radio je na prosvećivanju svog naroda, prevodio je razna dela među kojima su najpoznatije Ezopove basne, a potom je i sam pisao dela, prvenstveno programskog tipa, među kojima je najpoznatije „Život i priključenija“. Dositej je bio prvi popečitelj (ministar) prosvete u Sovjetu i tvorac svečane pesme „Vostani Serbije“. Njegovi ostaci počivaju u Beogradu, na ulazu u Sabornu crkvu.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

33. nedelja[uredi]

Kraljica Draga 11.jpg

Draga Obrenović, (Gornji Milanovac 23. septembar, 1861 - Beograd 30. maj, 1903), devojačko Lunjevica, je bila kraljica Srbije i supruga kralja Aleksandra Obrenovića, poslednjeg kralja iz dinastije Obrenovića. Pre nego što je postala kraljica, Draga je bila udovica inženjera Svetozara Mašina i bila je dvorska dama na dvoru kraljice Natalije Obrenović. Ubijena je zajedno sa suprugom tokom Majskog prevrata 30. maja 1903.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

34. nedelja[uredi]

Prvovencani.jpg

Stefan Prvovenčani ili Stefan Nemanjić (veliki župan 1196-1217 i kralj 1217-1228) je bio vladar srpske države Raške koji je uspeo da je podigne na status kraljevine. Stefan Prvovenčani je bio drugi sin velikog župana Stefana Nemanje, rodonačelnika dinastije Nemanjić, i Ane. Bio je mlađi brat Vukana Nemanjića, a stariji brat Rastka, koji će postati utemeljitelj autonomne Srpske pravoslavne crkve.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

35. nedelja[uredi]

Aleksa Santic.JPG

Aleksa Šantić (Mostar, 27. maj 1868. — 2. februar 1924, Mostar), jedan od najvećih srpskih i bosanskohercegovačkih pesnika. Otac mu je umro dok je bio mali, tako da je veći deo mladosti proveo u porodici strica. Imao je dva brata i jednu sestru. Pošto je živeo u trgovačkoj porodici, ukućani nisu imali dovoljno razumevanja za njegov talenat. Završio je trgovačku školu u Trstu i Ljubljani i potom se vratio u Mostar.

Iz Trsta se - piše Ćorović - vratio u Mostar 1883. i tu zatekao „neobično mrtvilo“, koje je bilo posledica „nedavnog ugušenog hercegovačkog ustanka protiv Austrije“. Bio je „prvo vreme prilično povučen“, vodio knjige u očevoj trgovini i čitao „listove i knjige do kojih je mogao u Mostaru doći“. Nekoliko godina kasnije započeo je svoj književni i društveni rad.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

36. nedelja[uredi]

kraljica Jelena i sin kralj Milutin

Jelena Anžujska (1230. - 1314.), supruga srpskog kralja Stefana Uroša I (vladao 1243-1276) i majka kraljeva Dragutina i Milituna. Njeno poreklo nije tačno utvrđeno, ali je poznato da je u srodstvu sa Karlom I, kraljem Napulja i Sicilije, koji je u pismu iz 1273. naziva rođakom. Prezime Anžujska je posledica pogrešnog prevoda imena Anđelina, koje je ponela po vizantijskoj vladarskoj porodici Anđela. Engleski istoričar Gordon Makdenijel utvrdio je da je ona unuka sestre Boduena II, latinskog cara Konstantinopolja.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

37. nedelja[uredi]

Sergej Trifunović

Sergej Trifunović (rođen 2. septembra 1972. godine u Mostaru, BiH) je srpski glumac, poreklom iz glumačke porodice. Njegov otac, Tomislav Trifunović, i brat Branislav Trifunović su takođe glumci.

Trifunović je jedan od najpopularnijih glumaca svoje generacije iz Srbije. Studirrao je glumu na Fakultetu dramskih umetnosti, a na velikom platnu se prvi put pojavio 1995. u filmu „Tuđa Amerika“. Proslavio se ulogama u filmovima „Ubistvo s predumišljajem“ „Stršljen“, „Spasitelj“, „Munje!“, „Karaula“ i seriji „Crni Gruja“.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

38. nedelja[uredi]

Nadežda Petrović: Autoportret, 1907, Narodni muzej, Beograd

Nadežda Petrović - najznačajnija srpska slikarka s kraja 19. i početka 20. veka.

Rođena u Čačku 12. oktobra 1873. godine – umrla, od tifusa, u Valjevu 3. aprila 1915.

Sa porodicom se 1884. godine preseljava se u Beograd. Višu žensku školu završila je u Beogradu 1891. godine. Sledeće, 1892. godine, polaže ispit za nastavnicu crtanja u srednjim školama i postaje učenica u ateljeu Đorđa Krstića. 1896/97. godine pohađa školu kod Cirila Kutljika. Od 1898. godine počinje školovanje u Minhenu u ateljeu Slovenca Antona Ažbea.

Već 1900. godine imala je prvu samostalnu izložbu u Beogradu. Godine 1901. započinje rad u ateljeu Julijusa Ekstera u Minhenu. Od 1904. godine angažuje se u domovini oko Prve jugoslovenske umetničke izložbe, osnivanja Lade i Prve jugoslovenske umetničke kolonije (Sićevo, Pirot, 1905. godine). Bavila se i likovnom kritikom.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

39. nedelja[uredi]

Fotografija Miloša Crnjanskog za vreme njegove službe u austrougarskoj vojsci

Miloš Crnjanski (Čongrad, 26. oktobar 1893Beograd, 30. novembra 1977) je u srpskoj literaturi XX veka jedan od onih njenih stvaralaca koji se kao pesnik, pripovedač, romansijer i publicista najglasnije javljao, najduže ćutao i u svom stvaranju postizao raznorodne vrednosti i rezultate. Od novinara čije se društveno-političko opredeljenje u jednom trenutku otvoreno suprostavilo slobodi i progresu, on se vremenom uzdigao do pesnika i romansijera najvišeg reda i time obeležio ne samo zanimljiv životni put, već i jedan prekretnički period novije srpske književne istorije. Bavio se i likovnom kritikom.

Crnjanski je rođen 26. oktobra 1893. godine u Čongradu, u Austrougarskoj (danas Mađarskoj), u osiromašenoj građanskoj porodici. Otac Toma bio je niži činovnik koji je zbog svog temperamentnog zastupanja srpske manjinske politike „prognan“ iz Banata, iz Ilandže (koju je Crnjanski nazivao Ilančom, po njenom starom nazivu) u Čongrad.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

40. nedelja[uredi]

Aleksandar Đorđević Saša (Beograd, 26. avgust 1967) je bivši jugoslovenski i srpski košarkaš. U svojoj karijeri igrao je za Partizan, Olimpiju Milano, Fortitudo, Portland Trejlblejzerse, Barselonu, Real Madrid i Skavolini. Osvojio je 2 prvenstva Jugoslavije (1987. i 1992), 2 kupa Jugoslavije (1989. i 1992), 3 prvenstva Španije (1997, 1999 i 2000), 3 Kupa Radivoja Koraća (1989, 1993. i 1999) i Kup evropskih šampiona 1992.

Odigrao je 108 utakmica u dresu reprezentacije Jugoslavije, sa kojom je osvojio srebrnu medalju na Olimpijskim igrama 1996, zlato sa Svetskog prvenstva 1998, zlata s Evropskih prvenstava 1991, 1995. i 1997, kao i bronzu 1987. godine.

Đorđević se pamti po svojim trojkama u poslednjoj sekundi u finalu Kupa evropskih šampiona 1992. (za Partizan) i na utakmici protiv Hrvatske (za reprezentaciju Jugoslavije) na Evropskom prvenstvu 1997. 1995. godine primio je zlatnu značku Sporta, nagradu za najboljeg sportistu u Jugolsaviji, a Jugoslovenski olimpijski komitet mu je dodelio nagradu za najboljeg muškog sportistu. Godine 2008. ULEB ga je izabrao među 50 ljudi koji su najzaslužniji za razvoj košarke u Evropi.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

41. nedelja[uredi]

Meša Selimović

Mehmed Meša Selimović (Tuzla, 26. april 1910Beograd, 11. jul 1982) je bio istaknuti srpski i jugoslovenski pisac iz Bosne i Hercegovine, koji je stvarao u drugoj polovini 20. veka.

Rođen je 26. aprila 1910. godine u Tuzli. U rodnom gradu završio je osnovnu školu i gimnaziju. Godine 1930. upisao se na studijsku grupu srpskohrvatski jezik i jugoslovenska književnost Filozofskog fakulteta u Beogradu. Diplomirao je 1934. godine, a od 1935. do 1941. godine radi kao profesor Građanske škole, a potom je 1936. postavljen za suplenta u Realnoj gimnaziji u Tuzli.

Prve dve godine rata živeo je u Tuzli, gde je bio uhapšen zbog saradnje sa Narodnooslobodilačkim pokretom, a u maju 1943. godine prešao je na oslobođenu teritoriju. Tada je postao član Komunističke partije Jugoslavije i član Agitprop-a za istočnu Bosnu, potom je bio politički komesar Tuzlanskog partizanskog odreda.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

42. nedelja[uredi]

Petar I Karađorđević

Kralj Petar I Karađorđević (takođe poznat i kao kralj Petar Oslobodilac i Stari kralj) rođen je kao peto dete kneza Aleksandra i kneginje Perside (iz čuvene porodice Nenadovići) iz Brankovine na Petrovdan, 29. juna/11. jula 1844. godine.

Osnovnu školu i gimnaziju završio je u Beogradu, a dalje školovanje je nastavio u Švajcarskoj u zavodu Venel-Olivije u Ženevi. Po završenom školovanju septembra 1861, Knežević Petar se upisuje u pariski Kolež Sen-Barb, a 1862. u čuvenu vojnu Akademiju Sen-Sir koju završava 1864. godine. U Parizu se bavio fotografijom i slikarstvom, i usavršavao svoje vojničko i političko obrazovanje. Ono mu je otvorilo vidike ideja političkog liberalizma, parlamentarizma, demokratije i njenih institucijama. Početkom 1868, knežević Petar je u Beču štampao svoj prevod knjige engleskog političara i filozofa Džona Stjuarta Mila O slobodi, sa svojim predgovorom, koji će kasnije postati njegov politički program.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

43. nedelja[uredi]

Petar Kočić

Petar Kočić (Stričići kod Banje Luke, 29. jun 1877Beograd, 27. avgust 1916) je bio srpski pesnik, pisac i političar. Rođen je u selu Stričići na Zmijanju, na planini Manjači kod Banje Luke, u današnjoj Republici Srpskoj (Bosna i Hercegovina).

„U Kočićevim neobjavljenim beleškama sačuvano je jedno predanje o postanku imena Kočić, koje ćemo ovde kao interesantno navesti. U Pavićima pod Gradinom živela je nekad udovica sa sedmoro ili osmoro dece, koja bi uvek ranila. Stoga su je prozvali kvočkom, a po kvočki je njen porod i potomstvo nazvano K(v)očić“

Rodio se na Zmijanju u vrletno trouglu planina između Banjaluke, Jajca i Ključa, iznad reka Ribnika i Sane, od oca Jovana i rano umrle majke Mare, koju nije ni upamtio. Brat se zvao Ilija, a sestra Milica. Porodična slava bila je Miholjdan.

Osnovnu školu je učio u manastiru Gomionica gde mu je otac, zakaluđerivši se kao udovac, bio iguman. Gimnaziju je počeo učiti u Sarajevu, ali je zbog srbovanja isteran iz trećeg razreda, te prešao u Beograd i tu završio gimnaziju.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

44. nedelja[uredi]

Dragomir Bojanić Gidra

Dragomir „Gidra“ Bojanić (Kragujevac, 13. jun 1933Beograd, 11. novembar 1993) je bio srpski glumac.

Apsolvirao je na Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju u Beogradu. Od 1964. do 1966. godine bio je član Jugoslovenskog dramskog pozorišta u Beogradu.

Filmsku karijeru je započeo epizodnom ulogom u filmu Žike MitrovićaEšalon doktora M.1955. godine. Glavne i veće sporedne uloge je igrao u više od trideset domaćih filmova, a snimao je i u Italiji. Pod pseudonimom „Antoni Gidra“ (Anthony Ghidra), Dragomir Bojanić je u Italiji snimio desetak vesterna i akcionih filmova. Za ulogu u filmu „Balada o revolverašu“ (1967) režisera A. Kaltabijana dobio je i nagradu.

Na festivalu u Puli 1974. godine je osvojio Zlatnu arenu za ulogu partizana Tadije Čemerkića u filmu Radomira ŠaranovićaSvadba“ (1973) nastalom prema istoimenom romanu Mihajla Lalića.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

45. nedelja[uredi]

Kralj Vukašin, freska iz manastira Psače (između 1365. i 1371. godine)

Vukašin Mrnjavčević (poginuo 26. septembra 1371. godine) je bio srpski srednjovekovni velikaš i kralj od 1365. do 1371. godine. Kao jedan od najmoćnijih velmoža u nejedinstvenom Srpskom carstvu, Vukašin je krunisan za kralja 1365. kako bi delovao kao savladar cara Stefana Uroša V. Vukašin se 1369. politički razišao sa sve nemoćnijim carem, a već 1371. je zajedno sa svojim bratom, despotom Jovanom Uglješom, poginuo u Maričkoj bici u pohodu preduzetom protiv Osmanlija.

U narodnoj tradiciji Vukašin je nepravedno osuđen kao uzurpator i ubica cara Uroša, naziva se „žura Vukašin“.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

46. nedelja[uredi]

Milosav Zdravković-Resavac, Uroš Knežević, ulje, NMB

Milosav Zdravković-Resavac (Lomnica, oko 1780Beograd, 26. jul 1854) je bio resavski vojvoda, učesnik Prvog i Drugog srpskog ustanka, državni činovnik i učesnik mnogih političkih događaja u Kneževini Srbiji. Zvanje vojvode stekao je nakon učešća u bici na Čegru i pogibije Stevana Sinđelića 1809. godine. Za razliku od većine drugih vojvoda, posle sloma Prvog srpskog ustanka 1813. nije pobegao preko Save i Dunava, već se zajedno sa svojim ocem Milijom predao velikom veziru Kuršid-paši. Kuršid-paša ih nije pogubio, ali je 1814. Ćaja-paša likvidirao Milosavljevog oca, a zatim njegovu glavu nabio na kolac i postavio pored drugih glava srpskih ustanika ispred Stambol-kapije. Zbog očeve smrti Milosav je, uz podršku beogradskog mitropolita Dionisija, pobegao iz Beograda u Resavu, gde je tokom 1815. vršio pripreme za novi ustanak. Tokom Drugog srpskog ustanka, zajedno sa ustanicima, borio se protiv Turaka u bici na Ranovcu, kao i prilikom turskog napada na Milivu.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

47. nedelja[uredi]

Stanoje Stanojević

Stanoje Stanojević (Novi Sad, 12/24. avgust 1874Beč, 30. jul 1937) je bio srpski istoričar, prvi srpski enciklopedista, član Srpske kraljevske akademije i redovni profesor Beogradskog univerziteta.

Stanoje Stanojević je rođen 24. avgusta (12. avgusta po Julijanskom kalendaru) 1874. godine u Novom Sadu, u porodici Lazara Stanojevića. U Novom Sadu se školovao do velike mature. Studirao je u Beču, a među profesorima su mu bili čuveni naučnici Vatroslav Jagić i Konstantin Jireček. Kao 20-godišnji student svojim radom „Prilošci bibliografiji srbulja“ privukao je pažnju profesora Jirečeka, tada najboljeg poznavaoca srednjovekovne istorije Južnih Slovena. Doktorirao je 1896. odbranom teze „Die Biographie Stefan Lazarević's von Konstantin dem Philosophen als Geschichtsquelle“ (Biografija Stefana Lazarevića od Konstantina Filozofa kao istorijski izvor), koju je V. Jagić uvrstio u svoj Arhiv za slovensku filologiju.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

48. nedelja[uredi]

Dragan Džajić

Dragan Džajić (Ub, 30. maj 1946), je jedan od najboljih jugoslovenskih fudbalera svih vremena. Treća Zvezdina zvezda, odigrao je 85 utakmica u nacionalnoj selekciji, do 2004. predsednik fudbalskog kluba Crvene zvezde na čijem se čelu nalazio preko dve decenije. Džajić je kao tadašnji tehnički direktor Crvene zvezde tvorac najzlatnije generacije u istoriji Crvene zvezde, sa kojom se popeo na vrh Evrope maja 1991, osvojivši Kup evropskih šampiona, i sveta, kada je Crvena zvezda u nezvaničnom takmičenju za najbolji klub na planeti, osvojila Tojota kup, u decembru 1991.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

49. nedelja[uredi]

Zdravko Čolić na koncertu 2007.

Zdravko Čolić (30. maj 1951, Sarajevo, Jugoslavija) takođe poznat kao Čola je srpski pevač zabavne muzike koji je popularan na celoj teritoriji bivše Jugoslavije. Prvi javni nastup imao je, sasvim slučajno, na takmičenju pevača amatera 29. novembra 1967. godine u Bijeloj kod Herceg Novog, gde pevajući pesmu Bitlsa osvaja nagradu publike. U prvom delu svoje karijere (1968-1972) bio je član grupa „Mladi i lijepi“ „Ambasadori“, „Novi Ambasadori“ i „Korni grupe“. Zvanična solo karijera, započela je 1972. godine,kada je snimio svoju prvu pesmu „Sinoć nisi bila tu“. Objavio je 13 studijskih albuma, u periodu od 1975 do 2010. Godine 1973. predstavljao je Jugoslaviju na Pesmi Evrovizije, pesmom „Gori vatra“.


dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

50. nedelja[uredi]

Đorđe M. Stanojević

Đorđe M. Stanojević (Negotin, 7. april 1858Pariz, 24. decembar 1921) je bio srpski fizičar, profesor Velike škole, profesor i rektor Beogradskog univerziteta. Zaslužan je za uvođenje prvog električnog osvetljenja i izgradnju prvih hidroelektrana u Srbiji. Rođen je 7. aprila 1858. godine u Negotinu, gde je završio četiri razreda osnovne škole i četvororazrednu nižu gimnaziju. Više razrede gimnazije završio je u Beogradu, zatim je 1877. upisao Prirodno-matematički odsek Filozofskog fakulteta u Beogradu. Tih godina je, još kao visokoškolac, pisao svoje prve stručne radove.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

51. nedelja[uredi]

Živojin Mišić

Živojin Mišić (7. jul (po st. kal.)/19. jul 1855. Struganik - 20. januar 1921. Beograd) je bio srpski vojvoda iz Prvog svetskog rata. Živojin Mišić je učestvovao u svim srpskim ratovima od 1876. do 1918. Neposredno je komandovao srpskom Prvom armijom u Kolubarskoj bici, a prilikom proboja Solunskog fronta je bio načelnik Vrhovne komande.

Preci Živojina Mišića su se doselili u Struganik krajem 17. ili početkom 18. veka. Porodica je uzela prezime Mišić po imenu dede Živojina Mišića - Miša Kaljevića. Doselili su se iz Drobnjaka. Mišićevi roditelji Radovan i Anđelija (rođ. Damjanović iz Koštunića) imali su trinaestoro dece, od kojih su dvoje bile devojčice - Todora i Živana. Živojin je bio trinaesto dete, i kada se rodio, samo osmoro njegovih braća i sestara je bilo živo.

dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi

52. nedelja[uredi]

Mihajlo Petrović

Mihajlo Petrović (Vlakča, Kragujevac, 14. jun 1884 — Barbaluši, Skadar, 7. mart 1913) je bio srpski pilot sa pilotskom dozvolom broj 1. Prvi srpski pilot koji je izgubio život na borbenom zadatku.

Osnovnu školu je završio u svom selu. 1897. je upisao Vojnu zanatsku školu u Kragujevcu. 1902. je pokušao da se upiše u neku od vojnih akademija u St. Petersburgu u Rusiji. U tome nije uspeo, pa se 1903. vratio u Srbiju i prijavio se za podoficirsku artiljerijsku školu. Posle dvogodišnjeg školovanja 21-godišnji vodnik je 1905. raspoređen u Gardijski artiljerijski puk u Nišu. Narednik je postao 1910. godine u garnizonu Beograd.


dalje ...
Ostale izabrane biografije


uredi