Slavka Ranković

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
SLAVKA RANKOVIĆ
Slavka Rankovic.jpg
Slavka Ranković
Datum rođenja 25. maj 1920.
Mesto rođenja Zgrad, kod Novog Mesta,
Flag of FR Yugoslavia.svg Kraljevina SHS
Datum smrti 2008. (88 god.)
Mesto smrti Beograd, Zastava Srbije Srbija
Suprug Aleksandar Ranković
Profesija doktor ekonomije

Učešće u ratovima Narodnooslobodilačka borba

Odlikovanja
Orden rada sa crvenom zastavom
Partizanska spomenica 1941.

dr Ladislava Ranković – Slavka (Zgrad, kod Novog Mesta, 25. maj 1920Beograd, 2008), doktor ekonomije i učesnica Narodnooslobodilačke borbe.

Biografija[uredi]

Rođena je 25. maja 1920. godine u selu Zagrad, kod Novog Mesta. Osnovnu školu i gimnaziju završila je u Novom Mestu. Pred rat počela je studije na Ekonomskoj školi u Ljubljani.

Posle okupacije Kraljevine Jugoslavije, 1941. godine, prekinula je studije i vratila se u rodno mesto. Kao članica sokolskog društva, zajedno sa svoja dva brata i sestrom, pristupila je Narodnooslobodilačkom pokretu. U jesen 1942. godine u toku velike italijanske ofanzive protiv partizana poginula joj je dve godine starija sestra Meri, a roditelji streljani. Početkom marta 1943. godine poginuo joj je i dve godine mlađi brat Viktor. Do proleća 1944. godine nalazila se u Trećoj slovenačkoj brigadi Ivan Cankar, a onda je bila upućena u Drvar, u kojem se tada nalazio Vrhovni štab NOV i POJ. U oslobođenom Drvaru je postala član Odeljenja za šifre, kojim je rukovodila Branka Savić, supruga Pavla Savića.

Zajedno sa ostalim članovima Vrhovnog štaba, zatekla se u Titovoj pećini, u toku nemačkog desanta, 25. maja 1944. godine. Potom je s drugim članovima Vrhovnog štaba, posle desanta otišla na Kupreško polje odakle su sovjetskim avionom prebačeni u Bari, a odatle su prešli na ostrvo Vis. Na Visu su ostali do jeseni 1944. godine, kada je zajedno sa Aleksandrom Rankovićem prešla u oslobođenu Srbiju.

Posle oslobođenja Jugoslavije, redila je u administrativnom aparatu Centralnog komiteta Komunističke partije Jugoslavije, kao sekretar organizacionog sekretara CK KPJ Aleksandra Rankovića. Potom je nastavila studije ekonomije na Ekonomskom fakultetu u Beogradu, koji je završila 1954. godine. Godine 1962. odbranila je doktorsku disertaciju „Osnovni društveno-ekonomski problemi efektivnosti uvođenja nove tehnike u socijalističkoj privredi“. Najpre je radila, kao rukovodilac vežbi na Višoj ekonomsko-komercijalnoj školi i kao asistent na Ekonomskom odeljenju Instituta društvenih nauka u Beogradu. Godine 1960. izabrana je za asistenta, 1962. za docenta, a 1968. za vanrednog profesora Ekonomskog fakulteta u Beogradu. Objavila je nekoliko knjiga iz oblasti ekonomije.

Godine 1946. udala se za Aleksandra Rankovića, tada visokog partijskog i državnog funkcionera. Kumovi na svadbi su im bili Krsto Popivoda Rankoviću, a Boris Ziherl njoj. Sa Aleksadrom Rankovićem, je dobila sina Slobodana, i ostala u braku sve do njegove smrti 1983. godine. Umrla je u Beogradu 2008. godine. Sahranjena je pored svog supruga, u Aleji narodnih heroja na Novom groblju u Beogradu.

Napisala je knjigu „Život uz Leku: sećanja“, objavljenu 1998. godine, prevedenu 2002. na slovenački jezik.

Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja, među kojima je i Orden rada sa crvenom zastavom.

Literatura[uredi]

  • Jugoslovenski savremenici - Ko je ko u Jugoslaviji. Hronometar, Beograd 1970. godina.