Stevan Šalajić
| Stevan Šalajić | |
|---|---|
|
|
|
| Datum rođenja: | 23. jun 1929. |
| Mesto rođenja: | Borča (Kraljevina Jugoslavija) |
| Datum smrti: | 1. jul 2002. |
| Mesto smrti: | Novi Sad (SRJ) |
Stevan Šalajić (Borča, 23. juni 1929 — Novi Sad, 1. juli 2002) je bio srpski glumac.
Sadržaj |
[uredi] Biografija
Rođen je 23. juna 1929. godine u Borči kod Beograda gde je živeo samo pola godine. Rano detinjstvo je proveo šumarskoj kući 7 kilometara udaljenoj od Apatina, gde mu je otac šumar, bio sa službom. Odrastao je okružen šumom u blizini Dunava, bio je treće najmlađe dete u porodici Šalajić. Porodica Šalajić se zbog potrebe očeve službe često selila 1937. Stapar, 1938. do 1940. godine Bezdan gde je Stevan naučio mađarski jezik i završio peti razred osnovne škole. U Somboru je od 1941. do 1948. išao u gimnaziju gde je i maturirao. U toku gimnazijskog školovanja Stevan Šalajić se amaterski bavio glumom[1].
Glumio je u velikom broju pozorišnih predstava (oko 200 uloga). Bio je član ansambla Narodnog pozorišta u Somboru od 1946. do 1948. godine, kada prelazi u Srpsko narodno pozorište u Novom Sadu, gde ostaje do penzionisanja 1990. godine. Bio je prvak drame ovog pozorišta.
Bio je član Udruženja dramskih umetnika Srbije. Igrao je i na filmu i televiziji[2].
Preminuo je 1. jula 2002. godine u Novom Sadu u 73-oj godini života[3].
[uredi] Neke od uloga u pozorištu
- Pomet, Marin Držić: „Dundo Maroje“;
- Kleont, Molijer: „Građanin plemić“;
- Trofimov, Anton Pavlovič Čehov: „Višnjik“;
- Brut, Vilijam Šekspir: „Julije Cezar“;
- Jovan i Ružičić, Jovan Sterija Popović: „Pokondirena tikva“;
- Alvaro Manđakavalo, Tenesi Vilijams: „Tetovirana ruža“;
- Tošica, Kosta Trifković: „Izbiračica“;
- Džordž, Edvar Olbi: „Ko se boji Virdžinije Vulf“;
- Goser, Đorđe Lebović: „Viktorija“;
- Đoka Glađenović, Jakov Ignjatović: „Adam i berberin“;
- Vojnicki, Anton Pavlovič Čehov: „Ujka Vanja“;
- Hljestakov, Nikolaj Gogolj: „Revizor“;
- glumac, Maksim Gorki: „Na dnu“;
- Iva Nikolin, Miloš Nikolić: „Svetislav i Mileva“, režija Voja Soldatović;
- Konstantin Grk, Dušan Kovačević: „Sveti Georgije ubiva aždahu“, režija Egon Savin;
- Ljubinko, Aleksandar Popović: „Ljubinko i Desanka“;
- Marko Vujić, Jovan Sterija Popović: „Laža i paralaža“;
- Bili Piton, Dušan Kovačević: „Maratonci trče počasni krug“, režija Jagoš Marković;
- Tasa, Branislav Nušić: „Sumnjivo lice“, režija Dejan Mijač;
- Vasilije Šopalović, Ljubomir Simović: „Putujuće pozorište Šopalović“, režija Egon Savin;
- profesor, Dušan Kovačević: „Sabirni centar“, režija Ljuboslav Majera;
[uredi] Televizija
- Džandrljivi muž
- Sve što je bilo lepo
- Šta se dogodilo s Filipom Preradovićem
- Ančika Dumas
- Otac ili samoća
- Švabica
- Bilo, pa prošlo - serija
- Kir Janja
- Pop Ćira i pop Spira - serija
- Balkan ekspres 2 - serija
- Jevreji dolaze
- Najviše na svetu celom - serija
[uredi] Film
- 1959 - Campo Mamula
- 1961 - Izbiračica
- 1970 - Lepa parada
- 1971 - Doručak s đavolom
- 1979 - Trofej
- 1982 - Zalazak sunca
- 1983 - Timočka buna
[uredi] Nagrade i priznanja
- 2 Sterijine nagrade za glumačko ostvarenje 1961. i 1966. godine
- brojne nagrade na Susretima vojvođanskih pozorišta
- Orden rada sa srebrnim vencem 1961. godine
- zlatna medalja "Jovan Đorđević" 1983. godine
- Oktobarska nagrada Novog Sada 1970. godine
- "Zlatni smijeh", na IX danima satire „Jazavac“, Zagreb, 1984. godine
- Orden zasluga za narod sa srebrnim zracima, 1986. godine
- "Iskra kulture Vojvodine", 1989. godine
- Statueta Joakim Vujić, 1998. godine
- "Dobričin prsten", 1999. godine
[uredi] Literatura
- Марјановић, Петар (2001.). Стеван Шалајић (na ((sr))). YU-Београд: Савез драмских уметника Србије и Позоришни музеј Војводине, 384 strana.
[uredi] Izvori
- ^ Marjanović, Petar (2001.). Stevan Šalajić (na ((sr))). YU-Beograd: Savez dramskih umetnika Srbije i Pozorišni muzej Vojvodine
- ^ http://www.tvorac-grada.com/najsrbi/srbi/sh0008.html
- ^ http://arhiva.glas-javnosti.rs/arhiva/2002/07/02/srpski/K02070101.shtml
