Suncokret
Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
| Suncokret | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
||||||||||
| Sistematika | ||||||||||
|
||||||||||
| Binomijalna nomenklatura | ||||||||||
| Helianthus annuus L. |
||||||||||
| Ekologija taksona |
Suncokret (lat. Helianthus annuus) je jednogodišnja biljka, čije botaničko ime Heliantus potiče od grčkih reči (grč. helios) (sunce) i (grč. anthos) (cvet) iz porodice je glavočika (Asteraceae).
Sadržaj |
[uredi] Opis biljke
Suncokret je najveća biljka iz porodice glavočika i roda Heliantus. Koren mu je čupav i vlaknast, sastavljen od mnoštva malih korenčića. Koren mu može prodreti i do 3 metra u dubinu. Zbog korena i sposobnosti da upija vodu i štetne materije, suncokret se često koristi za isušivanje močvarnog i čišćenje zagađenog zemljišta (otpadnih voda, olova i radioaktivnih materija.
[uredi] Poreklo
Suncokret potiče iz jugozapadnog dela Amerike, Perua i Meksika. Postoje podaci da se suncokret uzgajao pre 3.000 godina od strane severnoameričkih indijanaca, koji su mleli semenke u brašno i dodaveli u hleb i pravili i ulje od suncokreta.
Maje su poštovali suncokret kao simbol svetlosti i plodnosti. Takođe su pravili čaj od latica i jeli semenke.
Početkom 16. veka misionsri su ga preneli iz Amerike u Evropu i već u 17. veku se njegovo uzgajanje proširilo čitavom Evropom.
[uredi] Rasprostranjenost
U Nemačkoj se suncokret najviše počeo uzgajati tokom Drugog svetskog rata a danas se najviše gaji u Rusiji, Francuskoj i Južnoj Evropi.
[uredi] Lekoviti delovi
[uredi] Galerija
 Pčela skuplja med |
Suncokret u Severnoj Dakoti |
 Suncokret visok 2 m |
 Klica suncokreta star 3 dana |
 Polje suncokreta u Bugarskoj |
 Suncokret i pčela |
 Holandija |
|
 Polje suncokreta u Švajcarskoj |
 Sazrela glava suncokreta |
 Suncokret |
