FK Milan

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Skoči na: navigacija, pretraga
Milan
logo
Puno ime Associazione Calcio Milan
Nadimak Rosoneri
Il Diavolo
Osnovan 16. decembar 1899
stadion San Siro,
Milano, Italija
(kapacitet: 80.018)
Predsednik Silvio Berluskoni
Trener Filipo Inzagi
Liga Serija A
Timske boje Timske boje Timske boje
Timske boje
Timske boje
 
Domaći dresovi
Timske boje Timske boje Timske boje
Timske boje
Timske boje
 
Gostujući dresovi
Timske boje Timske boje Timske boje
Timske boje
Timske boje
 
Treći dresovi

FK Milan (ital. Associazione Calcio Milan) je fudbalski klub iz Milana, Italija. Klub su osnovali 1899-e, Englezi Herbert Kilpin i Alfred Edvards. Klub se tokom svog postojanja takmičio u Seriji A, najelitnijem takmičnjeu u Italiji, osim u 2 sezone s početka 80-ih, kada se takmičio u Seriji B.

Milan je osvojio 18 evropskih svetskih i zajedno sa Bokom Juniorsom je najuspešniji tim na svetu. Milan je osvojio 4 svetske titule, više nego bilo koji tim. Osvojio je Interkontinentalni Kup 3 puta i jednom Svetsko prvenstvo za klubove. Liga Šampiona je osvojena 7 puta (samo je Real Madrid uspešniji sa 9 titula), Super Kup Evrope rekordnih 5 puta, a Kup pobednika kupova 2 puta.

Milan je osvojio nacionalno prvenstvo 18 puta, samo je Juventus sa 30 titula uspešniji. Kup Italije i Superkup Italije su osvojeni po pet puta. UEFA liga Evrope je jedini veći trofej koji Milan nikad nije osvojio. Milan je takođe osnivač i član grupe klubova G-14.

Dom fudbalera Milana je San Siro, koji je takođe poznat i kao Đuzepe Meaca. Stadion, koji deli sa gradskim rivalom Interom, je najveći u Italiji, sa kapacitetom od 82.995 mesta. Valsnik kluba je Italijanski ministar Silvio Berluskoni, dok je potpredsednik Adrijano Galijani. Milan je jedan od najbogatijih klubova u Italijanskom i svetskom fudbalu.

Istorija kluba[uredi]

Počeci i istorija kluba do Berluskonijeve ere[uredi]

Ekipa Milana 1901. godine

Klub se osniva 1899. godine pod imenom Milan Cricket and Football Club od strane engleza Alfreda Edvardsa i u njegovu čast klub dobija ime Milan, kako ga Englezi zovu, a ne Milano. Biraju se crveno-crni dresovi, da bi se istakla želja, žestina i velika borbenost ekipe. Prvi trofej po nazivu Medaglia del Re osvaja se 1900., dok se prva titula prvaka osvaja već 1901. godine. 1908. godine jedan deo kluba, nije hteo priznati italijansku dominaciju u njemu i odvaja se, pa tako postaje FK Internacionale (Inter Milan), Milanov najljući i najveći protivnik. Posle Prvog svetskog rata, počinje period stagnacije i loših rezultata, koji se tek uspevaju popraviti u krajem 40-ih godina i onda započinje Milanova "prva zlatna era".

Milan osvaja titulu posle 44 godine predvođeni trojicom Šveđana: Gunar Grenom, Gunar Nordalom i Nils Lidholmom. Posebno se istakao Gunar Nordal, sa 35 golova u sezoni 49/50 tj. rekordom koji još nije nadmašen. Milan postaje šampion i 1955., 1957. i 1959. Postaju prvaci takođe i 1962. godine kada je bio trener Nereo Roko, tvorac legendarnog stila igre Katenaća. Najveće zvezde u tom periodu su bila dva Italijana Đani Rivera i Žoze Altafini. Osvojili su i dva puta Kup Šampiona: 1963 i 1969. Međutim posle toga klub se nalazi opet kako u finansijskim tako i u rezultatskoj krizi, dok njihov gradski protivnik Inter doživljava najveće uspehe. 70-ih godina osvajaju 3 nacionalna kupa i 2 kupa pobednika kupova, ali glavni cilj je 10-ti skudeto koji bi doneo prvu zvezdicu iznad grba ekipe. Ipak, svoju prvu zvezdicu dobijaju 1979. godine, kada im je taj trofej doneo izvanredni Đani Rivera. Međutim u sezoni 79/80, kod Milana i Lacija se utvrđuje da su neke mečeve nameštali i kažnjavaju ih putem u Seriju B. Milan se odmah poslije godinu dana vraća u Seriju A, međutim očajnim igrama te sezone, opet doživljavaju katastrofu i sele se u niži rang. Rangiran je kao deveti u listi FIFA najboljih klubova 20. veka.[1]

Berluskonijeva era[uredi]

Nakon velikih poteškoća, 1986. godine klub kupuje tada poznati preduzetnik Silvio Berluskoni, i počenje da pravi poteze koje će Milan vratiti na staru stazu slave. Jedan od najboljih je dovođenje tada mladog trenera Ariga Sakija, ali i sjajnog holadskog tria u kome su bili: Rud Gulit, Marko van Basten i bivši trener Barselone Frenk Rajkard. Od italijanskih igrača dolaze Karlo Anćeloti, Roberto Donadoni i Đovani Gali. Prvaci postaju ubrzo 1987. godine, a godinu kasnije osvajaju i Kup Šampiona. Godinu kasnije isti kup opet brane, a i osvajaju u ve godine i dva interkontinentalna kupa. Ariga Sakija mijenja Fabio Kapelo, sa kojim Milan osvaja titule od 1992. do 1994. godine, odigravši sezonu bez poraza. 1994. osvajaju još jedan Kup Šampiona u legendarnoj utakmici sa Barselonom kada je rezultat bio 4:0 u korist roso-nera. Okosnicu toga tima činili su: Dejan Savićević, Roberto Bađo, Zvonimir Boban, Paolo Maldini Alesandro Kostakurta, te harizmatični kapiten Franko Barezi. Nakon toga usledio je period osrednjih rezultata bez trofeja. Međutim, ubrzo klub u sezoni 1998/1999, kada su ih svi videli bez šansi, osvaja titulu šampiona Italije. 2003. godine postaju opet Šampioni Evrope, osvajaju Ligu Šampiona, tj. nekadašnji Kup Šampiona, predvođeni Andrejem Ševčenkom, Rui Kostom, Filipom Inzagijem, Andreom Pirlom i drugim. A u sezoni 2006/07. ponovo dolaze do finala Lige Šampiona koju i osvajaju, pobedom protiv Liverpula rezultatom 2:1.

Stadion[uredi]

Vista-xmag.png Za više informacija pogledajte članak Stadion Đuzepe Meaca

Trenutni stadion tima je San Siro sa 82.995, zvanično poznat kao Stadion Đuzepe Meaca po bivšem igraču koji je predstavljao kako Milan tako i Inter. Ime San Siro je preuzet iz okruga gde je smešten. San Siro je domaći teren u Milanu od 1926., kada ga je privatno sagradio klub. Stadion se deli sa Interom od 1946., kada je drugi veliki milanski fudbalski klub prihvaćen kao zajednički stanar. Stadion je dobro poznat po fantastičnoj atmosferi zbog blizine sedišta terenu. Postoji česta upotreba rakete od strane navijača koji često prouzrokuju nevolje.

Dana 19. decembra 2005., Milanov potpredsednik i izvršni direktor Adrijano Galliani najavio je da tim ozbiljno radi na tome da se iseli iz San Sira. On je rekao da će se Milanov novi stadion u velikoj meri zasnivati na Veltins-Areni i sledećim standardima fudbalskih stadiona u Sjedinjenim Državama, Nemačkoj i Španiji. Verovatno će biti stadion za male fudbalske svrhe (bez atletike). Novi stadion bi trebalo da bude nazvan po sponzoru. Ostaje da se vidi da li je to plan, ili je ovo samo trik da primora vlasnike da prodaju stadion Milana za nominalnu naknadu kako bi nastavili sa renoviranjem. Takođe su se pojavile glasine o nameri Intera da se izgradi novi stadion koji takođe može uticati na ovu odluku.

Igrači[uredi]

Sastav u sezoni 2013/14.[uredi]

Od 7. aprila 2014.

Br. Pozicija Igrač
1 Italija G Marko Amelija
2 Italija O Matija De Šiljo
4 Gana C Suli Muntari
5 Francuska O Filip Mekses
7 Brazil H Robinjo
8 Italija C Rikardo Saponara
10 Japan H Keisuke Honda
11 Italija H Đanpaolo Pacini
13 Francuska C Adil Rami |ostalo=pozajmica iz Valensije}}

{{f igrač|broj=15|ime=Majkl Esien|nac=GAN|poz=MF}

16 Italija C Andrea Poli
17 Kolumbija O Kristijan Zapata (pozajmica iz KPR-a)
25 Italija O Daniele Bonera
28 Holandija C Urbi Emanuelson
32 Italija G Kristijan Abijati (zamenik kapitena)
34 Holandija C Najdžel de Jong
37 Italija H Andrea Petanja
45 Italija H Mario Baloteli
59 Brazil G Gabrijel
81 Italija O Kristijan Zakardo
92 Italija H Stefan El Šaravi

Značajni igrači u istoriji[uredi]

Svi igrači koji su nastupali 100 i više puta za Milan, pogledaj Milanovi igrači.

Povučeni brojevi[uredi]

Broj Igrač Nacionalnost Pozicija Debi za Milan Poslednji meč
3* Paolo Maldini Italija Italija Odbrana 25. januar 1985 31. maj 2009.
6 Franko Barezi Italija Italija Odbrana 23. april 1978 1. jun 1997.

Može se vratiti ako neki od njegovih sinova bude igrao profesionalno za klub.

Predesnici i treneri[uredi]

Predsednici[uredi]

Treneri[uredi]

Svi treneri Milana od 1900. do danas.

Ime Nacionalnost Godine
Herbert Kilpin Zastava Engleske Engleska 1900-1908
Danijele Anđeloni Kraljevina Italija Italija 1906-1907
Tehnička komisija Kraljevina Italija Italija 1907-1910
Đovani Kampeiro Kraljevina Italija Italija 1910-1911
Tehnička komisija Kraljevina Italija Italija 1911-1914
Đudo Moda Kraljevina Italija Italija 1915-1922
Ferdi Openheim Zastava Austrije Austrija 1922-1924
Vitorio Podžo Kraljevina Italija Italija 1924-1926
Đudo Moda Kraljevina Italija Italija 1926
Herbert Burges Zastava Engleske Engleska 1926-1928
Engelbert Konig Zastava Austrije Austrija 1928-1931
Žozef Banaš Zastava Mađarske Mađarska 1931-1933
Žozef Viola Zastava Mađarske Mađarska 1933-1934
Adolfo Balonkijeri Kraljevina Italija Italija 1934-1937
Vilijam Garbut Zastava Engleske Engleska 1937
Herman Felsner
Žozef Banaš
Zastava Austrije Austrija
Zastava Mađarske Mađarska
1937-1938
Žozef Viola Zastava Mađarske Mađarska 1938-1940
Đudo Ara
Antonio Busini
Kraljevina Italija Italija
Kraljevina Italija Italija
1940-1941
Mario Manjoci Kraljevina Italija Italija 1941-1943
Đuzepe Santagsino Kraljevina Italija Italija 1943-1945
Adolfo Balonkijeri Kraljevina Italija Italija 1945-1946
Đuzepe Bigogno Zastava Italije Italija 1946-1949
Lajoš Čeizler Mađarska Mađarska 1949-1952
Gunar Gren Zastava Švedske Švedska 1952
Mario Sperone Zastava Italije Italija 1952-1953
Bela Gutman Mađarska Mađarska 1953-1954
Antonio Busini Zastava Italije Italija 1954
Mario Sperone Zastava Italije Italija 1952-1953
Hektor Puriseli Zastava Urugvaja Urugvaj 1954-1956
Đuzepe Vijani Zastava Italije Italija 1957-1960
Paolo Todeskini Zastava Italije Italija 1960-1961
Nerio Roko Zastava Italije Italija 1961-1963
Luis Karnilja Zastava Argentine Argentina 1963-1964
Nils Lidholm Zastava Švedske Švedska 1963-1966
Ime Nacionalnost Godine
Đovani Katoco Zastava Italije Italija 1966
Arturo Silvestri Zastava Italije Italija 1966-1967
Nerio Roko Zastava Italije Italija 1966-1972
Ćezare Maldini Zastava Italije Italija 1973-1974
Đovani Trapatoni Zastava Italije Italija 1974
Gustavo Đanoni Zastava Italije Italija 1974-1975
Nerio Roko Zastava Italije Italija 1975
Paolo Barison Zastava Italije Italija 1975-1976
Đovani Trapatoni Zastava Italije Italija 1976
Đuzepe Marćioro Zastava Italije Italija 1976-1977
Nerio Roko Zastava Italije Italija 1977
Nils Lidholm Zastava Švedske Švedska 1977-1979
Masimo Đakomini Zastava Italije Italija 1979-1981
Italo Galbati Zastava Italije Italija 1981
Luiđi Radis Zastava Italije Italija 1981-1982
Italo Galbati Zastava Italije Italija 1982
Frančesko Zagati Zastava Italije Italija 1982
Ilario Kastager Zastava Italije Italija 1982-1984
Italo Galbati Zastava Italije Italija 1984
Nils Lidholm Zastava Švedske Švedska 1984-1987
Fabio Kapelo Zastava Italije Italija 1987
Arigo Saki Zastava Italije Italija 1987-1991
Fabio Kapelo Zastava Italije Italija 1991-1996
Oskar Tabarez Zastava Urugvaja Urugvaj 1996
Đorđio Morini Zastava Italije Italija 1996-1997
Arigo Saki Zastava Italije Italija 1997
Fabio Kapelo Zastava Italije Italija 1997-1998
Alberto Zakeroni Zastava Italije Italija 1998-2001
Ćezare Maldini
Mauro Tasoti
Zastava Italije Italija
Zastava Italije Italija
2001
Fatih Terim Zastava Turske Turska 2001
Karlo Anćeloti Zastava Italije Italija 2001-2009
Leonardo Zastava Italije Italija 2009-2010
Masimilijano Alegri Zastava Italije Italija 2010-2014
Klarens Sedorf Holandija Holandija 2014-

Trofeji[uredi]

Domaći[uredi]

Serija A: 18

Kup Italije: 5

Superkup Italije: 6

Evropski[uredi]

Liga šampiona: 7

Kup pobednika kupova: 2

Evropski superkup: 5

Latinski kup: 2

Mitropa kup: 1

Internacionalni[uredi]

Interkontinentalni kup: 3

Svetsko klupsko prvenstvo (1)

Vidi još[uredi]

Reference[uredi]

  1. ^ „web.archive.org“ Приступљено 23. 3. 2011.. 

Spoljašnje veze[uredi]

Sa drugih Vikimedijinih projekata :