Frida Kalo
| Frida Kalo | |
|---|---|
|
|
|
| Informacije | |
| Datum rođenja | 6. jul 1907. |
| Mesto rođenja | Kojokan (Meksiko) |
| Datum smrti | 13. jul 1954. |
| Mesto smrti | Kojokan (Meksiko) |
| Dela | |
Frida Kalo (1907 — 1954) je bila meksička slikarka.
Rođena je kao Magdalena Karmen Frida Kalo i Kalderon u roditeljskoj kući u Kohoakanu, koji je u to vreme bio malo predgrađe grada Meksika.
Njen otac je bio slikar i fotograf nemačko-jevrejskog porekla, čija je porodica potekla iz Oradee u Rumuniji.
Kalo je bila zapažena po svojoj nekonvencionalnoj pojavi, uključujući jako naglašene obrve i tanke brčiće koje nije uklanjala.
Nakon saobraćajne nesreće u kojoj je obogaljena 1925, Kalo je odustala od medicinske karijere i okrenula se slikarstvu. Slikajući sopstvena iskustva, njeni radovi su često bili šokantni u prikazima bola i teškog života žena. Čak 55 od njene 143 slike su autoportreti koji sadrže lični simbolizam dopunjen grafičim anatomskim referencama. Bila je pod uticajem autohtone meksičke kulture, čije je viđenje slikala jakim bojama, mešavinom realizma i simbolizma.
Njene slike su privukle pažnju slikara Dijega Rivere, za koga se kasnije i udala. Bila je aktivni pristalica komunizma. Smatra se da je bila u vezi sa Lavom Trockim, koga su ubili agenti Josifa Visarionoviča Staljina u stanu u gradu Meksiku, 1940. Posle smrti Trockog, Frida ga se odriče i postaje staljinista/antirevolucionar, nazivajući Maovu Kinu „novom nadom socijalista“. Njen dom je bio ukrašen mnogim socrealističkim umetničkim delima, uključujući portrete Marksa, Engelsa, Staljina i Maoa.
Iako je rad Fride Kalo ponekad klasifikovan kao nadrealistički, i ona jeste nekoliko puta izlagala sa evropskim nadrealistima, sama je odbacila takvu kategorizaciju. Njena preokupacija ženskim temama i figurativnom verodostojnošću kojom ih je predstavljala, načinila je od nje feminističku kultnu ličnost zadnjih decenija XX veka.
Kalo je umrla 13. jula 1954 od embolije pluća. Njen pepeo je stavljen u prekolumbovsku urnu koja je izložena u njenom bivšem domu Plava kuća (La Casa Azul) u Kohoakanu, koji je pretvoren u muzej i sadrži veliki broj njenih radova.
Biografski dokumentarni film, koji sadrži originalne snimke, pod naslovom „Frida Kalo“, snimljen je 1982. godine u Nemačkoj. Režiser Pol Le Duk je snimio film „Frida, priroda koju živim“ (Frida, naturaleza viva) sa Ofelijom Medinom u naslovnoj ulozi, 1981. godine, a 2002. Miramaks je snimio film „Frida“ sa Selmom Hajek u naslovnoj ulozi.
[uredi] Spoljašnje veze
- Smitsonijan Biografija novembar 2002
- Galerija radova Fride Kalo
- Slike Fride Kalo
- Poseta Plavoj kući
- Frida Kalo, biografija na nemačkom
- Frida Kalo
- Frida Kalo: DNEVNIK Intimni autoportret
