Futurizam

Iz projekta Википедија

Umberto Bočoni, Ispod pergole

Futurizam je pokret početkom 20. veka italijanskog slikarstva i skulpture. Pokrenut je od književnog manifesta kojeg je napisao pesnik Filipo Marineti. Manifest je objavljen u francuskim novinama Figaro 1909. godine.

Manifest kaže da klasična umetnost nije ni malo lepša od automobila i da bi umetnost trebalo da slavi agresivnost brzine i rata. Slikari predvođeni Umbertom Bočonijem (Bocconi) izrađuju tehnički manifest koji prihvata Marinetijeve ideje o slikarstvu. Bočoni i njegove kolege Đakomo Bala (Giacomo Balla), Karlo Kara (Carlo Carra), Đino Severini (Gino Severini) i Luiđi Rusolo (Luigi Russolo) prikazuju senzaciju pokreta i upotrebljavaju pojam dinamizam kako bi opisali odnos između objekta u pokretu i njegovog okruženja, kao što je jureći automobil na putu koji ostavlja vibracije koje uzrokuju podrhtavanje okolnih građevina.

[uredi] Doprinos futurizma modernoj umetnosti

Futurizam kao i kubizam se može smatrati jednim od potpokreta u okviru apstraktne umetnosti. Futurizam je zapravo forma kubizma koju su stvorili italijanski slikari, a koji su se našli u Parizu u vreme kada su Brak i Pikaso potresli umetničke krugove svojim novim likovnim poduhvatom, koji je kasnije dobio ime kubizam. Najznačajniji umetnici ovoga pokreta su Umberto Bočoni i Đakomo Bala. Obojica su studirali umetnost u Francuskoj i po povratku u Italiju bili su zaintrigirani naglim napretkom industrije. Zajedno sa pesnikom Filipom Tomasom Marinetijem oformili su jednu idejnu grupu. Svoj likovni izraz su formulisali na bazi modernih mašina, brzini i žestini savremenog života, kao i psihološkom uticaju ovoga fenomena na ljudski mentalitet i aktivnost. Bočoni, Severini i njihovi sljedbenici, nastojali su da prikažu lepotu modernih mašina pomoću snopova linija i ravni koje na slikarskoj površini stvaraju efekat dinamičnog kretanja i napetosti. Predstavljanje brzog kretanja u likovnoj formi je njihova osnovna preokupacija. Takođe su pokušali da interpretiraju savremene socijalne događaje, kao što su pobune, štrajkovi, rat, odnosno sve one koje su smatrali da će biti od uticaja na buduća dešavanja u društvu.

Strastvenost ideja ove grupe, nije bila u adekvatnom omjeru sa njihovim umetničkim doprinosom, jer su oni samo dali energiju pokreta statičnoj geometriji kubizma i ponovo vratili bogatstvo kolorita. Moglo bi se reći da njihovo obraćanje mašinama kao novom tematikom slikarstva, bilo njihov najznačajniji doprinos modernoj umetnosti, jer su time upozorili druge umetnike i publiku na njihov potencijal i prirodu vremena u kojem su živeli.

[uredi] Istorija futurizma

Iako se neki trendovi ka nastanku futurizma mogu pratiti i pre, za nastanak futurizma smatra se 1906. godina kada je od Italijana Filipa Marinetija izdat Futuristički manifest u pariskom listu Le Figaro. U ovom je manifestu Marineti oglasio program u nekoliko tačaka i to; ljubav nemira, brzine, poezije, odvažnosti i revolta. Praktički se može prezentovati trijumf čoveka nad prirodom.

1910. izdali su sličan manifest slikari a 1912. arhitekti.

Futurizam se proširio i u Rusiji i bio je tamo jako popularan i nastala su dva srodna pravca, egofuturizam i kubofuturizam koji je uticao i na rusku umetnost.

Ideološki futurizam je bio nejedinstven i njemu su se priključile sve političke grupe. Oko 1921. se Marineti sprijateljio sa Musolinijem i na kongresu futurista 1924. se priključio fašizmu.

[uredi] Svetski književnici

[uredi] Slikarstvo

Futurizam je bio u ovoj oblasti jako sličan kubizmu i cilj je bio dobiti sliku u pokretu- predstaviti na slici pokret i kroz ove težnje se dolazilo do apstrakcije