Династија Петровић-Његош
- Друга значења су пописана у чланку Петровићи (вишезначна одредница).
| Тачност чињеница изнетих у овом чланку или одељку је оспорена. Молимо Вас погледајте одговарајућу расправу на страни за разговор. |
| Овом чланку или једном његовом делу је потребно прерађивање.
|
| Петровић-Његош |
|||
|---|---|---|---|
| Држава: | * Стара Црна Гора * Књажевина Црна Гора * Краљевина Црна Гора |
||
| Владарска титула: | * владика и митрополит * књаз * краљ |
||
| Први владар: | Данило I Петровић Његош | ||
| Посљедњи владар: | Никола I Петровић | ||
| Актуелни старјешина: | Никола Петровић | ||
| Смјена: | 1918. | ||
| Националност: | српска | ||
| Вјера: | православна | ||
| Званична страница | Орден књаза Данила I | ||
Династија Петровић-Његош је династија која је владала Црном Гором током 18., 19. и почетком 20. века.
Садржај |
Историја [уреди]
Као што су скоро све угледније породице црногорске током времена досељене у Црну Гору из других српских земаља, тако је досељена и породица Петровића Његоша, и то, према предању које се у тој породици чува, из Босне, из мјеста Зенице. Претпоставља се да се досељење десило у доба владавине Ивана Црнојевића (1471-1490.). По досељењу су се настанили у Његушима у Катунској нахији.
О поријеклу и животу ове породице прије њиховог досељења у Црну Гору мало је познатог, осим што предање казује, да су за неко кратко вријеме прије досељења боравили у Требињу, а затим у Његошу планини, у мјесту Мужевице. По тој планини су и добили династичко име које је први употребио владика Данило I кад је ишао у Русију. Судећи по једном потпису владике Данила I, гдје се он назива „Војводић српске земље“, може се претпоставити, да је то била једна од старих властелинских српских породица, која је, као и многе друге, због прилика које настадоше у Босни, пошто је Турци заузеше, напустила своје старо сједиште.
Прошла су вероватно три до четири нараштаја, док се у тој породици родио Радул (који је у калуђерству узео име Петар), по којем се и назваше Петровићи.
Унук овога Петра, а отац владике Данила, Шћепан Калуђеровић, био је кнез Његушки, а осим тога често је био у изасланству по народним пословима код патријарха у Пећ и због тога је, као и због своје правичности и одлучности стекао велик глас и поштовање у народу.
Шћепан је, поред друге дјеце, имао сина Николу (доцније владику Данила), који се је као младић васпитавао и учио у цетињском манастиру, али пошто Сулејман-паша скадарски разруши овај манастир, 1692. године, Никола се опет поврати кући својих родитеља.
Крај 17. вијека био је у опште најкритичнији тренутак у историји Црне Горе. С посљедњем каменом манастира Ивана Црнојевића порушен је и посљедњи основ оне Црне Горе, коју Црнојевићи засновали бјеху. Крајем године 1696. Црногорци се скупе на сабор, да бирају себи господара и владику, те је њихов избор пао на Николу (Данила) Петровића Његоша.
Та породица дала је Црној Гори до данас седам владалаца, пет од ових владалаца били су у исто доба и црквени поглавари - митрополити. Они су бивали владаоци прије, него што су узимали на себе то високо црквено достојанство, у којем је била сједињена власт црквеног и државног поглавара. Тако нпр. владика Данило био је три године од народа изабрани господар, па је тек послије тога времена примио митрополитско достојанство. Између 1830. и 1833. владика Раде називао се: „Божјом милошћу, ја ђакон Петар II Петровић-Његош, Господар Црногорски“, па је тек доцније постао митрополит. Осим тога, они се нису ни облачили, изузевши Светог Петра Цетињског, као црквени поглавари, већ су носили народно руво и оружје. И Свети Петар у доба рата носио је народне хаљине и оружје.
По хронолошком реду они су слиједили овако:
- владика и митрополит Данило I Петровић Његош (1697—1735)
- владика и митрополит Сава Петровић Његош (1735—1782)
- владика и митрополит Василије Петровић (1750—1766)
- владика и митрополит Петар I Петровић Његош (Свети Петар Цетињски), (1782—1830)
- владика и митрополит Петар II Петровић Његош (1832—1851)
- књаз Данило Петровић (1851—1860)
- краљ Никола I Петровић (књаз 1860—1910. и краљ 1910—1918)
Родослов [уреди]
- Петар Калуђер(овић)
- Иван Петровић-Његош
- Иван Петровић-Његош
- Сава Петровић-Његош (око 1700 — 1781), био коадјутор 1719—1735, владика 1735—1781.
- Шћепац Калуђеров Петровић-Његош, оженио Саву.
- Радул Петровић-Његош, оженио Владицу
- Василије Петровић-Његош (1709—1766), владика 1750—1766.
- Ђуро Петровић-Његош, оженио Којачу Вуковић.
- Иван Петровић-Његош
- Нико Петровић-Његош, оженио Стану.
- Рафаило Петровић-Његош
- Данило Петровић-Његош (око 1670 — 1781), владика 1697—1735.
- Петар Петровић-Његош
- Дамјан Петровић-Његош
- Иво Петровић-Његош, оженио Ику Поповић.
- Марко Петровић-Његош, оженио Анђелију Мартиновић.
- Саво Петровић-Његош, оженио Мару Милић.
- Ђорђе Петровић-Његош, оженио Стану Гопчевић.
- Машан Петровић-Његош, оженио Јовану Радонић.
- Вуко Петровић-Његош, оженио Јоку Суботић.
- Ивана Петровић-Његош, удата за Филипа Радонића.
- Стана Петровић-Његош, удата за Ива Бојковића.
- Јована Петровић-Његош, удата за Ђура Дољаницу.
- Гордана Петровић-Његош, удата за Јока Руцовића.
- Томо Петровић-Његош, оженио Ивану Пророковић.
- Јоко Петровић-Његош
- Петар Други Петровић-Његош (1813—1851), владика 1830—1851.
- Перо Петровић-Његош, прво оженио Горду Врбицу, затим Јовану Ђурашковић, а затим Госпаву Булајић.
- Пиљо Петровић-Његош
- Марија Петровић-Његош, удата за Андрију Перовића.
- Ћане Петровић-Његош, оженио П. Ђурашковић.
- Петар Први Петровић-Његош (1747—1830), владика 1784—1830. Канонизован као Свети Петар Цетињски.
- Стијепо Петровић-Његош
- Митар Петровић-Његош
- Станко Петровић-Његош, оженио Крстињу Врбицу.
- Стеван Петровић-Његош
- Мирко Петровић-Његош, оженио Анастазију (Стану) Мартиновић.
- Никола Први Петровић-Његош (1841—1921), књаз 1861—1910, краљ 1910—1918. Године 1860. оженио Милену Вукотић (1847—1923).
- Зорка Петровић-Његош, удата за Петра Карађорђевића.
- Милица Петровић-Његош, удата за Петра Николајевича Романова.
- Анастасија Петровић-Његош, прво удата за Георгија Романов-Лајхтенберга, а затим за Николаја Николајевича (Романова).
- Марица Петровић-Његош
- Данило Петровић-Његош, оженио Јуту (Милицу) Макленбург-Штерлиц.
- Јелена Петровић-Његош, удата за Виктора Емануела Трећег.
- Ана Петровић-Његош, удата за Франца Јозефа де Батенберга.
- Софија Петровић-Његош
- Мирко Петровић-Његош, прво се оженио са Наталијом Константиновић.
- Ксенија Петровић-Његош
- Вера Петровић-Његош
- Петар Петровић-Његош, оженио Виолету Вегкер.
- Горде (Анастазија) Петровић-Његош, удата за Сава Пламенца.
- Марија Петровић-Његош, удата за неког Гопчевића.
- Никола Први Петровић-Његош (1841—1921), књаз 1861—1910, краљ 1910—1918. Године 1860. оженио Милену Вукотић (1847—1923).
- Данило Петровић-Његош (1826—1861), владика 1851—1852, књаз 1852—1861. Године 1861. оженио Даринку Квекић (1838—1892).
- Роке Петровић-Његош, удата за Пера Калуђеровића.
- Јоке Петровић-Његош, удата за Ива Радовића.
- Маке Петровић-Његош, удата за Митра Јовићевића.
- Јане Петровић-Његош, удата за Риста Бошковића.
- Јоко Петровић-Његош, оженио Манду Булајић.
- Непозната ћерка, удата за неког Пламенца.
- Непозната ћерка, удата за Луку Вукићевића.
- Саво Петровић-Његош, оженио Мару Милић.
- Лука Петровић-Његош, оженио Мару.
- Непозната ћерка, удата за Арсенија Пламенца.
- Непозната ћерка, удата за Костурину.
- Радул Петровић-Његош, оженио Владицу
- Иван Петровић-Његош
Литература [уреди]
- Владалачка кућа Петровић-Његош, Цетиње, 1910. године. (садржај је преузет са Njegos.org: Династија Петровић-Његош)
Спољашње везе [уреди]
|
||||||||||