Dihidroorotat dehidrogenaza
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||
Dihidroorotat dehidrogenaza (EC 1.3.3.1) je enzim koji katalizuje četvrti korak u de novo biosintezi pirimidina.[1][2] Ona pretvara dihidroorotat u orotat:
- (S)-dihidroorotat + O2
orotate + H2O2
orotate + H2O2
Ljudski dihidroorotat dehidrogenaza je sveprisutan FMN flavoprotein. Kod bakterija (gen pyrD), se nalazi na unutarnjoj strani ćelijske membrane. U nekim kvascima, kao kod Saccharomyces cerevisiae (gen URA1), to je citosolni protein, dok se kod ostalih eukariota nalazi u mitohondrijima.[3].
Садржај |
Kliničko značenje [уреди]
Za antiupalni lek leflunomid je pokazano da inhibira DHODH. Ljudska DHODH ima dva domena: alfa/beta-barel domen koji sadrži aktivne stranice i alfa-spiralni domen koje formira otvaranje tunela koji vodi do aktivnog mesta[4]. Poznato je da se leflunomid vezuje u ovom tunelu.[5] Leflunomid se koristi za lečenje reumatoidnog artritisa i psorijaze.[6][7]
Mutacije ovog gena su pokazane da uzrokuju Milerov sindrom [8] koji je isto tako poznat kao Genee-Wiedemann sindrom, Wildervanck-Smith sindrom ili post aksijalni akrofacijalni distosis (POADS).
Literatura [уреди]
- ^ Donald Voet, Judith G. Voet (2005). Biochemistry (3 ed.). Wiley. стр. 1078-9. ISBN 9780471193500.
- ^ Barry Steven Selinsky (2003). „2. Dihydroorotate Dehydrogenase of Escherichia coli“. Membrane Protein Protocols: Expression, Purification, and Characterization (Methods in Molecular Biology (Clifton, N.J.), V.228.). Totowa, NJ: Humana Press. стр. 11-21. DOI:10.1385/1-59259-400-X:11. ISBN 1-58829-124-3.
- ^ Lacroute F, Thomas D, Nagy M (1992). „Divergent evolution of pyrimidine biosynthesis between anaerobic and aerobic yeasts“. Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A. 89 (19): 8966–8970. DOI:10.1073/pnas.89.19.8966. PMID 1409592.
- ^ Rowland P, Björnberg O, Nielsen FS, Jensen KF, Larsen S (June 1998). „The crystal structure of Lactococcus lactis dihydroorotate dehydrogenase A complexed with the enzyme reaction product throws light on its enzymatic function“. Protein Sci. 7 (6): 1269–79. DOI:10.1002/pro.5560070601. PMC 2144028. PMID 9655329.
- ^ Liu S, Neidhardt EA, Grossman TH, Ocain T, Clardy J (January 2000). „Structures of human dihydroorotate dehydrogenase in complex with antiproliferative agents“. Structure 8 (1): 25–33. DOI:10.1016/S0969-2126(00)00077-0. PMID 10673429.
- ^ Thomas L. Lemke, David A. Williams, ed. (2002). Foye's Principles of Medicinal Chemistry (5 ed.). Baltimore: Lippincott Willams & Wilkins. стр. 785-6. ISBN 0781744431.
- ^ Keith Parker; Laurence Brunton; Goodman, Louis Sanford; Lazo, John S.; Gilman, Alfred (2006). „Chapter 52. Immunosuppressants, tolerogens, and immunostimulants; Immunostimulation“. Goodman & Gilman's The Pharmacological Basis of Therapeutics (11 ed.). New York: McGraw-Hill. ISBN 0071422803.
- ^ Ng SB, Buckingham KJ,Lee C, Bigham AW, Tabor HK, Dent KM, Huff CD, Shannon PT, Jabs EW, Nickerson DA, Shendure J, Bamshad MJ (December 2009). „Exome Sequencing identifies the cause of a mendelian disorder“. Nature Genetics 42 (1): 30–35. PMID 19915526.
Vidi još [уреди]
Ljudski proteini koji sadrže ove domene [уреди]
Spoljašnje veze [уреди]
Ovaj artikal sadrži tekst iz javnog vlasništva Pfam i InterPro IPR001295
 |
Molimo Vas, obratite pažnju na važno upozorenje u vezi sa temama iz oblasti medicine (zdravlja). |
