Gajo Petrović
| Gajo Petrović | |
|---|---|
| Информације | |
| Датум рођења | 12. mart 1927. |
| Место рођења | Karlovac (Kraljevina SHS) |
| Датум смрти | 13. jun 1993. |
| Место смрти | Zagreb |
| Рад | |
Gajo Petrović (Karlovac, 12. mart 1927 — Zagreb, 13. jun 1993) je bio filozof iz SFRJ i SR Hrvatske, po nacionalnosti Srbin[1]. Jedan od najvažnijih predstavnika praxis filozofije. Svoje je filozofsko usmerenje označavao kao mišljenje revolucije.
Bio je profesor ontologije, spoznajne teorije i logike na zagrebačkom Filozofskom fakultetu od 1950. godine do svoje smrti. Predavao je na mnogim univerzitetima u Evropi i SAD-u. Bio je i počasni doktor univerziteta u Strazburu. Jedan je od osnivača i glavni urednik međunarodno poznatog časopisa Praxis (1964 — 1974), i suosnivač i član Savjeta Korčulanske ljetne škole (1964-1974.). Branio je novu interpretaciju marksizma, koja je bila bazirana na filozofskim radovima mladog Marksa. Uprkos tome, kritikovao je dogmatsku ideologiju komunizma u tadašnjoj Jugoslaviji što je dovelo do toga da je časopis na kraju zabranjen. Objavio je 14 knjiga (Engleski empirizam, Od Lockea do Ayera, Filozofija i marksizam, Prologomena za kritku Heideggera i dr.) i više rasprava i eseja.
Dela [уреди]
- Filozofija i marksizam, Zagreb: Naprijed, 1976. (2. izdanje; 1. izdanje 1964)
- Mišljenje revolucije. Od "ontologije" do "filozofije politike", Zagreb: Naprijed, 1978.
- Filozofija i revolucija, Zagreb: Naprijed, 1983. (2. izdanje; 1. izdanje 1973; izdanje na nemačkom 1971.)
- Praksa/istina, 1986.
