Radio-astronomija

Из Википедије, слободне енциклопедије

Radio-astronomija je grana astronomije koja proučava pojave na nebu kroz merenje osobina radio talasa koje posmatrane pojave zrače. Radio talasi (talasna dužina 30 cm do 1 mm) mnogo su duži nego svetlosni talasi, pa je za njihov prijem neophodno izgraditi i održavati velike antene i složenu prijemnu opremu.

Istorija[уреди]

Nikola Tesla je bio prvi naučnik koji je opisao kosmičke zrake, ali njegovi savremenici su odbacili Teslinu tezu o vanzemaljskim izvorima radio zračenja. Prva detaljnija istraživanja o vanzemaljskim izvorima radio talasa izveo je Karl Gute Janski tokom 30-tih godina 20. veka dok je radio kao elektro inženjer u Bel Telefon Laboratoris. Kroz svoja istraživanja Janski je utvrdio da radio zračenja potiču iz Sunca kao i nekih tela u središtu Mlečnog puta. Ova otkrića je potvrdio Grote Reber 1938. godine. Pravi procvat radio astronomija je doživela nakon Drugog svetskog rata, i to kroz napredak tehnologije radio prijemnika, antena i upotrebe računara prilikom obrade podataka prikupljenih merenjem radio zračenja koja potiču sa nebeskih tela.

Спољашње везе[уреди]