Stahioza
| Stahioza | |
|---|---|
 |
|
| IUPAC ime |
|
| Drugi nazivi | β-D-Fruktofuranozil-O-α-D -galaktopiranozil-(1→6)-O-α-D -galaktopiranozil-(1→6)-α- D-glukopiranozid |
| Identifikacija | |
| CAS registarski broj | 470-55-3 |
| PubHem | 91455 |
| EINECS broj | |
| SMILES |
|
| Svojstva | |
| Molekulska formula | C24H42O21 |
| Molarna masa | 666,578 g/mol |
| Tačna masa | 666,221858 |
|
Ukoliko nije drugačije napomenuto, podaci se odnose na standardno stanje (25 °C, 100 kPa) materijala |
|
| Infobox references | |
Stahioza je tetrasaharid koji se sastoji od dve α-D-galaktozne jedinice, jedne α-D-glukozne jedinice, i jedne β-D-fruktozne jedinice sekvenciono povezane kao gal(α1→6)gal(α1→6)glc(α1↔2β)fru. Stahioza se prirodno javlja u brojnom povrću (npr. u grašku, soji) i više drugih biljki.
Stahioza je manje slatka od saharoze, oko 28% po težini. Ona se uglavnom koristi kao zaslađivač.[1] Stahioza se ne svaruje u potpunosti u ljudskom organizmu. Ona pruža 1,5 do 2,4 kcal/g (6 do 10 kJ/g).
Reference [уреди]
- ^ Nakakuki, T. (2002). „Present status and future of functional oligosaccharide development in Japan“. Pure and Applied Chemistry 74 (7): 1245–1251. DOI:10.1351/pac200274071245.
Spoljašnje veze [уреди]
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
