Titanijum tetrajodid
| Titanijum tetrajodid | |
|---|---|
 |
|
 |
|
| IUPAC ime |
|
| Drugi nazivi | Titanijum tetrajodid |
| Identifikacija | |
| CAS registarski broj | 7720-83-4 |
| PubHem | 111328 |
| Svojstva | |
| Molekulska formula | TiI4 |
| Molarna masa | 555.485 g/mol |
| Agregatno stanje | crveno-smeđi kristali |
| Gustina | 4.3 g/cm3 |
| Tačka topljenja |
150 °C |
| Tačka ključanja |
377 °C |
| Rastvorljivost u vodi | hidrolizuje se |
| Rastvorljivost u drugi rastvarači | rastvoran u CH2Cl2 CHCl3 CS2 |
| Struktura | |
| Kristalna rešetka/struktura | kubna (a = 12.21 Å) |
| Geometrija molekula | tetraedralna |
| Dipolni moment | 0 D |
| Opasnost | |
| Opasnost u toku rada | silovita hidroliza korozivan |
| R-oznake | 34-37 |
| S-oznake | 26-36/37/39-45 |
| Srodna jedinjenja | |
| Srodne materije | titanijum tetrahlorid, titanijum tetrabromid, ugljen tetrajodid, I2, Ta2I10 |
|
Ukoliko nije drugačije napomenuto, podaci se odnose na standardno stanje (25 °C, 100 kPa) materijala |
|
| Infobox references | |
Titanijum tetrajodid je neorgansko jedinjenje sa formulom TiI4. On je redak binarni metalni jodid, koji se sastoji od izolovanih molekula sa tetraedralnim Ti(IV) centrima.[1] Usled njegovog molekulskog karaktera, TiI4 se može destilovati bez razlaganja u atmosferi. Ova osobina je osnova Van Arkelovog procesa za prečišćavanje titanijum. Razlike u tačkama topljenja između TiCl4 (-24 °C) i TiI4 (150 °C) su uporedive sa razlikama tački topljenja CCl4 (-23 °C) i CI4 (168 °C), što je posledica jačeg međumolekulskog van der Valsovog vezivanja u jodidima.
Proizvodnja [уреди]
Tri metoda su poznata: Iz elementa, tipično koristeći peć na 425 °C:[2]
- Ti + 2 I2 → TiI4
This reaction can be reversed to produce highly pure films of Ti metal.[3]
Reakcija razmene titanijum tetrahlorida i HI.
- TiCl4 + 4 HI → TiI4 + 4 HCl
Oksido-jodna razmena sa aluminijum jodidom.
- 3 TiO2 + 4 AlI3 → 3 TiI4 + 2 Al2O3
Reakcije [уреди]
Poput TiCl4 i TiBr4, TiI4 formira adukte sa Luisovim bazama. On se isto tako može redukovati. Kad se redukcija izvodi u prisustvu Ti metala, dobijaju se polimerni Ti(III) i Ti(II) derivati kao što su CsTi2I7 i lanac CsTiI3, respektivno.[4] U rastvoru CH2Cl2, TiI4 manifestuje reaktivnost ka alkenima i alkinima, te proizvodi organojodne derivate.[5]
Reference [уреди]
- ^ Tornqvist EGM, Libby WF (1979). „Crystal Structure, Solubility, and Electronic Spectrum of Titanium Tetraiodide“. Inorganic Chemistry 18 (7): 1792–1796. DOI:10.1021/ic50197a013. DOI
- ^ Lowery, R. N.; Fay, R. C. "Titanium(IV) Iodide" Inorganic Syntheses 1967, volume X, pages 1-6.
- ^ Blumenthal WB, Smith H (1950). „Titanium tetraiodide, Preparation and Refining“. Industrial and Engenieering Chemistry 2: 249. DOI
- ^ Jongen, L.; Gloger, T.; Beekhuizen, J.; Meyer, G. "Divalent Titanium: The Halides ATiX3 (A = K, Rb, Cs; X = Cl, Br, I)" Zeitschrift fur Anorganische und Allgemeine Chemie 2005, volume 631, pages 582-586.
- ^ Shimizu, Makoto; Toyoda, Tadahiro; Baba, Toru. An Intriguing Hydroiodination of Alkenes and Alkynes with Titanium Tetraiodide. Synlett 2005, volume 16, pages 2516-2518.
|
|||||
