Urokanska kiselina
Из Википедије, слободне енциклопедије
| Urokanska kiselina | |
|---|---|
 |
|
| IUPAC ime |
|
| Identifikacija | |
| CAS registarski broj | 104-98-3 |
| PubHem | 1178 |
| MeSH | |
| SMILES |
|
| Svojstva | |
| Molekulska formula | C6H6N2O2 |
| Molarna masa | 138,124 g/mol |
| Tačka topljenja |
225 °C |
|
Ukoliko nije drugačije napomenuto, podaci se odnose na standardno stanje (25 °C, 100 kPa) materijala |
|
| Infobox references | |
Urokanska kiselina je intermedijer u katabolizmu L-histidina.
Садржај |
Metabolizam [уреди]
Ona se formira iz L-histidina putem dejstva histidinske amonijačne lijaze (histidaze ili histidinaze) eliminacijom amonijaka.
U jetri se urokanska kiselina transformiše posredstvom urokanaze u 4-imidazolon-5-propionsku kiselinu i naknadno u glutaminsku kiselinu.
Klinički značaj [уреди]
Nasledna deficijencija urokanaze dovodi do povišenih nivoa urokanske kiseline u urinu, stanja poznatog kao urokanska acidurija.
Istorija [уреди]
Urokanska kiselina je prvi put izolovana 1874. iz psećeg urina,[1].
Vidi još [уреди]
Reference [уреди]
- ^ Jaffé, M. (1874). „Concerning a new constituent in the urine of dogs“. Ber. Deut. Chem. Ges. 7: 1669–1673.
Spoljašnje veze [уреди]
- The Online Metabolic and Molecular Bases of Inherited Disease - Chapter 80 - An overview of disorders of histidine metabolism, including urocanic aciduria.
