Vukoman Šalipurović

Из Википедије, слободне енциклопедије

Vukoman Šalipurović (Pribojska Goleša, 21. januar 192510. maj 1981) je bio pisac.

Vukoman je učio je gimnaziju u Prijepolju i Novoj Varoši. Učesnik je narodno-oslobodilačkog rata od 1941 do 1945. godine. Završio je višu političku školu u Beogradu. Sarađivao je u mnogobrojnim listovima i časopisima, mahom prilozima istraživačko-naučnog karaktera vezanim za istorijsko-kulturnu prošlost Novopazarskog Sandžaka i Užičkog kraja. Bio je urednik i sekretar redakcije Zbornika sećanja o Trećoj proleterskoj brigadi.[1]

Knjige[уреди]

  • Raonička buna knjiga 1 (Sjenica, 1969); Knjiga 2, (priboj, 1970)
  • Ustanaka u zapadnom delu Stare Srbije 1875-1878 (Titovo Užice 1968)
  • Srpske škole i prosveta u zapadnim krajevima Stare Srbije u 19. veku (Priboj 1970)
  • Popis stanovništva Sjeničke Kaze 1912 (Beograd, 1971)
  • Kulturno-prosvetne i političke organizacije u Polimlju i Raškoj 1902-1912 (Nova Varoš 1972)
  • Mileševska štamparija 1544-1557 (prijepolje 1972)
  • Prilozi za istoriju građevinarstva u srednjem Polimlju u 19. veku (Filozofski fakultet u Beogradu, Institut za istoriju umetnosti, Beograd, 1979)
  • Nekoliko podataka o knezovima u prijepoljskom i pljevaljskom kadiluku od 1677. do 1759. godine (Beograd, 1981)
  • Okica Gluščević (Nolit, Beograd, 1981)

Reference[уреди]