Đorđe Krstić

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Đorđe Krstić
Djordje Krstic.jpg
Datum rođenja(1851-04-19)19. april 1851.
Mesto rođenjaStara Kanjiža
Austrijsko carstvo
Datum smrti30. oktobar 1907.(1907-10-30) (56 god.)
Mesto smrtiBeograd
Kraljevina Srbija

Đorđe Krstić (Stara Kanjiža, 19. april 1851. — Beograd, 30. oktobar 1907.) je bio jedan od najpoznatijih srpskih slikara realista.

Biografija[uredi]

Đorđe Krstić je rođen u Staroj Kanjiži 1851. godine gde završava osnovnu školu. Zanat izučava u Sremskim Karlovcima i Beogradu, pa školovanje nastavlja na Bogosloviji. Završio je Likovnu akademiju u Minhenu, gde je i ostao do 1883. godine. Tu su nastala njegova prva dela pod uticajem nemačkog realizma: Utopljenica, Anatom, Pisac jevanđelja.

Od 1883. godine živeo je u Srbiji i tu su nastale idilične slike: Pejzaž sa Kosova polja, Iz okoline Čačka, Iz Leskovca, Studenica, Žiča, itd. Naslikao je i više ikonostasa, od kojih posebnu pažnju zaslužuju onaj u Čurugu[1] i u niškoj Sabornoj crkvi. U ikonopis je uneo novi, minhenski način rada, upotrebivši mrke boje i primenivši problem svetlosti i senke, sa težnjom da postigne što plastičniji izraz, pokaže što jače efekte. Čuruški rad je "kruna" njegovog rada, izveden po njegovoj zamisli da su sve ikone povezane u jedinstvenu vizuelnu celinu. Slikar Marko Murat je bio pozvan 1897. godine (od strane Čuružana) da kao stručnjak iznese svoje mišljenje o Čuruškom ikonostasu. Kolega je bio zadivljen i primećuje da je reč o "veštaku" i "velikom slikaru" koji: "sa malo detalja dubokim umjetničkim osjećajem, obraća našu pažnju na ono što treba". Niški ikonostas nije završio (1884—1891) jer su njegove slike smatrane isuviše profanim, posebno slika "Smrt kneza Lazara", koja nikada nije postavljena na ikonostas. U požaru 12. oktobra 2001. izgoreo je Saborni hram u Nišu, a sa njime i ovaj vredni ikonostas sa jedanaest ikona Đorđa Krstića. Njegove ikone krase samo četiri pravoslavne bogomolje. Prvi ikonostas je uradio za hram u Adžibegovcu (Starom Selu; 1883-1885), pa osim Niša, još 1894. godine u Lozoviku, te na kraju u rodnom kraju - Čurugu (1895—1897).[2]

Među njegovim najboljim delima su: Anatom, pejzaž Babakaj, Alaska vrata, Sveti Sava blagosilja decu, Smrt kneza Lazara.

Dana 30. januara 1884. godine postao je član Srpskog učenog društva, a 1892. počasni član Srpske kraljevske akademije.[3] Krstić je nailazio na nerazumevanje i osuđivanje zbog svog osobenog manira u crkvenom slikarstvu. Steva Todorović je od velikog prijatelja postao veliki protivnik i oponent; njihov sukob je podigao veliku "prašinu" u javnosti, ustalasao javno mnjenje, doveo do vrednosnog i estetskog preispitavanja tadašnjeg umetničkog trenutka.

Umro je u Beogradu 17/30. oktobar 1907. godine.

Reference[uredi]

  1. ^ „Srpska pravoslavna crkva, Čurug”. spomenicikulture.rs. Pristupljeno 24. 4. 2016. 
  2. ^ "Zbornik Matice srpske za društvene nauke", Novi Sad 1952. godine
  3. ^ „Biografija na sajtu SANU”. sanu.ac.rs. Arhivirano iz originala na datum 3. 3. 2016. Pristupljeno 24. 4. 2016. 

Literatura[uredi]

  • Protić, Miodrag B. Srpsko slikarstvo HH veka, Tom 1. - Biblioteka Sinteze, Beograd: Nolit,(1970).
  • Dejan Medaković, Srpski slikari XVIII-XX veka: likovi i dela, Beograd, Prosveta, (1994)
  • A.M. Stanojević, Delo, Volume 45, Beograd, A.M. Stanojević, (1907)
  • Enciklopedija Britanika. "Krstić Đorđe", Beograd,Politika-Narodna knjiga . 2005. ISBN 978-86-331-2115-6.
  • Miodrag Kolarić, Đorđe Krstić, Beograd, Jugoslavija, (1977)
  • Kusovac, Nikola (2001). Slikar Đorđe Krstić 1851—1907. Beograd: Narodni muzej. ISBN 978-86-7269-049-1. 

Galerija[uredi]

Vidi još[uredi]

Spoljašnje veze[uredi]