Jovan Kinam

S Vikipedije, slobodne enciklopedije

Jovan Kinam (grč. Ἰωάννης Κίνναμος, rođen posle 1143. — umro oko 1200. godine) bio je vizantijski dostojanstvenik i istoričar. Njegova Kratka istorija (grč. Ἐπιτομή) obuhvata vizantijsku istoriju od 1118. do 1176. godine. Verovatno je napisana kao nastavak Aleksijade Ane Komnine. Kinamovo delo sačuvano je u delimično oštećenoj verziji, pre svega bez završnih poglavlja. Pretpostavlja se da je prvobitno delo vremenski obuhvatalo period bar do smrti Manojla I Komnina 1180, a možda i prve vladare iz dinastije Anđela.

Biografija[uredi | uredi izvor]

Podaci o Kinamovom životu su malobrojni i mahom potiču iz njegovog dela. Rođen je nakon smrti Jovana II Komnina (1143) što sam saopštava u svojoj istoriji. U ranoj mladosti pratio je Jovanovog naslednika, Manojla I Komnina u ratnim pohodima u Evropi i Aziji. Prisustvovao je borbama oko Zemuna 1165. godine, a takođe i bici kod Miriokefalona 1176. godine. Nadživeo je Manojla i našao se u okolini Andronika I Komnina. Učestvovao je u teološkoj raspravi u carskom šatoru u Lopadionu. Poslednji podaci o Kinamu zabeleženi su u vreme pada dinastije Anđeo. Umro je verovatno 1203. godine. Zauzimao je položaj sekretara u carskoj administraciji. Pripadao je grupi viših činovnika, moguće u vojnoj administraciji. U jednom mestu u svome delu navodi da je sa carem često raspravljao o filozofskim pitanjima.

Delo[uredi | uredi izvor]

Najpoznatije Kinamovo delo je Epitome. Obuhvata vizantijsku istoriju od 1118. do 1176. godine, tj. doba vladavine careva Jovana i Manojla Komnina. U najstarijem sačuvanom rukopisu izlaganje se prekida 1176. godine. Delo je, međutim, verovatno dopiralo do 1180. godine tj. do Manojlove smrti. Delo je sačuvano samo u prepisima što znatno umanjuje njegovu vrednost. Sačuvan prepis ima mnogo praznina te se Kinam često poziva na prethodno izlaganje koga nema. Delo je pisano posle Manojlove smrti. Pošto se pominje njegov sin Aleksije II na način po kome se može zaključiti da je živ, verovatno je pisano između 1180. i 1183. godine. Postoje znakovi koji ukazuju na to da je delo pisano u knjigama. Delo je sačuvano u pet prepisa. Najstariji rukopis potiče iz 13. veka.

Izvori[uredi | uredi izvor]

  • Vizantijski izvori za istoriju naroda Jugoslavije, tom 4 — Beograd, 2007. godina, str. 2-5

Spoljašnje veze[uredi | uredi izvor]