Alen Delon

S Vikipedije, slobodne enciklopedije
Alen Delon
Delon Le Guépard (cropped).jpg
Alen Delon u filmu Leopard 1963. godine.
Puno imeAlain Fabien Maurice Marcel Delon
Datum rođenja(1935-11-08)8. novembar 1935.(85 god.)
Mesto rođenjaSo
 Francuska
SupružnikNatali Delon (1964—1968)
Rozali van Bremen (1987—2001)
Veb-sajthttp://www.alaindelon.com/f/
Veza do IMDb-a

Alen Delon (franc. Alain Delon; So, 8. novembar 1935) francuski je glumac i biznismen, dobitnik nagrade Cezar za najboljeg glumca 1985. godine. Poznat je kao jedan od najistaknutijih evropskih glumaca i Seks-simbola sa ekrana tokom 1960-ih i 1970-ih.

Karijera[uredi | uredi izvor]

Pojaviši se na filmu 1957. godine ubrzo postaje jedan od najatraktivnijih mladih francuskih glumaca. Prvu zapaženiju ulogu tumači u kriminalističkom filmu „U zenitu sunca“ u režiji Renea Klemana, rađenom po romanu Patriše Hajsmit. Ulogom Roka u filmu „Roko i njegova braćaLukina Viskontija iz 1960. godine postaje svetski poznat glumac. Godine 1968. biva osumnjičen za ubistvo svoga telohranitelja Stevana Markovića, koji je nađen u kontejneru ispred kuće Alena Delona u Parizu. Stevan Marković je navodno ostavio pismo svom bratu da ako bude ubijen da je za to 100% odgovoran Alen Delon i njegov kum Fransoa Marcantoni, inače gangster sa Korzike. U istrazi bila je saslušana i Natali Delon. Na kraju istraga je dovela i do Žorža Pompidua, koji je tad bio premijer, a kasnije predsednik Francuske. Navodno su postojale, i bile objavljene, fotografije na kojima je bio Stevan Marković sa ženom premijera Pompidua u toku grupnog seksa. Alen Delon nije više bio osumnjičen za dato krivično delo ubistva.[1] Skandal oko ubistva Markovića nije omeo karijeru Delona, već mu je možda pomogao da ga publika doživljava dosta verodostojnije u svim, pogotovo krimi, ulogama koje je tumačio.

Glumio je sporednu ulogu u filmu Žuti Rols-Rojs, gde je tumačio Stefana ljubavnika Širli Maklejn.

Takođe, ostao je upamćen i po duetu sa Dalidom i njihovom pesmom "Parole, parole" (franc. Paroles paroles).

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Srpski „Dobri momci”: Istina o Stevici Markoviću, Arhivirano na sajtu Wayback Machine (11. oktobar 2016) pristupljeno 9. oktobra 2016.

Spoljašnje veze[uredi | uredi izvor]