Badminton

S Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Igrač badmintona

Badminton je igra slična tenisu i igraju je dva ili četiri igrača. Iako je badminton vid rekreacije, on je ujedno i standardni olimpijski sport.[1] Igra je slična tenisu u kojoj se loptica sa perima udara reketom, preko mreže u protivničko polje.

Istorija badmintona[uredi | uredi izvor]

La Fillette au volant
1741. (81 × 64 cm)
Galerija Ufici, (Firenca)

Igra lopticom s perima veoma je stara. U Indiji postoje svedočenja o tome na pećinskim crtežima starijim oko dva milenijuma. U Kini je pod nazivom di džijan-ci bila je vrlo popularna, naročito kod devojaka i žena.

Igru sa pernatom lopticom poznavale su i Inke i Asteci u Americi, ali nije bila retkost i na evropskim vladarskim dvorovima u doba feudalizma. Na slici francuskog slikara Žana Baptiste Simeona Šardena (1699—1779) sada u galeriji Ufici, prikazana je devojka sa reketom u desnoj ruci i pernatom lopticom u levoj. Slika se zove „La fillette au volante“

Današnji badminton, kao sportska igra, razvio je početkom XIV. veka iz stare indijske igre poona koju se engleski oficiri 1873. preneli iz Indije i demonstrirali u dvorcu Badminton u južnoj Engleskoj na posedu Duke of Beuforta, po kojem je igra dobila današnje ime.

Godine 1877, osnovan je prvi badminton klub (engl. Bath Badminton Club), a 1893. prvi badminton savez — Badminton Association of England kada su se objavila prva prava pravila te igre, koja u osnovnim crtama dosta liče na današnja važeća pravila.

Međunarodna badmintonska federacija ili kraće IBF (od engl. International Badminton Federation) je osnovana 1934. Ta organizacija i danas određuje pravila i organizuje takmičenja.

Badminton je uveden u program Olimpijskih igara na Igrama u Barseloni 1992..

Osnovna pravila i oprema[uredi | uredi izvor]

Loptice za badminton

Badminton se igra reketom i posebnom lopticom. Za razliku od drugih sportova s reketom (kao npr. tenis ili stoni tenis) kod kojih se igra okruglom lopticom, ovde se koristi pernata duguljasta loptica koja je napravljena od 16 guščjih pera zabodenih u pluteni čep. Loptica može dostići brzinu i preko 320 km/h, ali samo na delić sekunde. Danas se često koristi i plastična loptica, koja oblikom oponaša pernatu.S' obzirom da na lopticu jako utiče strujanje vazduha ili vetar, takmičarski mečevi se održavaju isključivo u zatvorenom prostoru.

Moderni reketi za badminton

Osnovni cilj igre je reketom udariti jednom lopticu na način da pređe preko mreže i padne u polje protivnika pre nego li je on stigne vratiti nazad. Zato je potrebno da igrač badmintona precizno udara lopticu reketom, ali istovremeno bude brz kada treba vratiti lopticu upućenu od strane protivnika. Poen se dakle osvaja ako je loptica upućena u protivnikov deo terena a da je on ne uspe vratiti jednim udarcem reketom pre pada, ili ako protivnik uputi lopticu izvan označenog terena. Iako je teren relativno mali, za takmičarski badminton potrebno je biti tehnički ali i kondiciono vrlo spreman, jer prosečan igrač može tokom jednog meča pretrčati i do 4 km.

Postoje četiri kategorije: singl (pojedinačno, za muške i žene), ženski i muški parovi, mešoviti parovi, te ekipno takmičenje.

Svaka strana terena s suprotnih strana mreže je podeljena uzdužno na dve polovne. Na svakoj polovini je servisno polje, iz kojeg igrač servira gađajući pritom dijagonalno suprotno polje protivnika. Nakon servisa kojim se mora pogoditi servisno polje, tokom igre je moguće gađati celi protivnikov teren. Kod igre parova teren je nešto širi, ali je servisno polje kraće nego kod singlova. Kod pojedinačne igre igrač servira iz svog desnog servisnog polja ako ima paran broj poena, odnosno iz levog ako ima neparan broj osvojenih poena u tom trenutku igre. Prvi servis u gemu ima igrač koji se odredi žrebom, bacanjem novčića ili bacanjem loptice na način da loptica svojim užim krajem pokaže na stranu koja prva servira. Nakon toga uvek servira strana koja je osvojila prethodni poen. U igri parova igrači se postavljaju na terenu na način da je jedan na levoj, a drugi na desnoj uzdužnoj polovini njihovog polja. Nakon što par osvoji poen na servis protivnika, prvi servira igrač u desnom polju. Nakon osvojenog poena na svoj servis parovi menjaju mesta, dok par koji izgubi poen ostaje na pozicijama na kojima jeste.

Teren[uredi | uredi izvor]

Igralište za badminton

Badminton se igra na označenom terenu na kojem se na sredini nalazi mreža. Teren je veličine 5,18x13,40 m (za singl) i 6,1x13,40 m (za parove). Mreža se nalazi na visini od 1,55 m. Badminton je takođe moguće igrati bez mreže i označena polja, kao zabavu ali je tada nemoguće pratiti bodovanje.

Način bodovanja[uredi | uredi izvor]

Od jula 2006. godine službeno je prihvaćen način bodovanja kod kojeg se boduje svaka izmena udaraca. Igra se na dva dobijena gema, dakle u jednom meču maksimalno tri. Gem osvaja igrač (ili par) koji prvi dođe do 21 osvojenog poena, ali s barem dva poena razlike. Kod eventualnog rezultata 20:20 igra se sve dok jedna strane ne osvoji dva poena više od druge (npr. 25:23) ili dok jedna strana ne dođe do 30. Dakle, maksimalni rezultat u jednom gemu je 30:29.

Pre se koristio tzv. stari način bodovanja, kod kojeg je ekipa mogla osvojiti poen samo na svoj servis. Po tim pravilima igralo se do 15 poena u gemu, odnosno kod žena do 11 poena. Takođe se igralo na dva dobijena gema, dakle maksimalno tri u meču.

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ „Olympic Badminton The Olympic Journey”. bwfbadminton.com. Badminton World Federation. Pristupljeno 10. 2. 2018. 

Literatura[uredi | uredi izvor]

Spoljašnje veze[uredi | uredi izvor]