Bele Vode (Čukarica)

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
Za ostale upotrebe, pogledajte stranicu Bele Vode.
Bele Vode
Bele Vode
Bele Vode
Grad Beograd
Opština Čukarica
Stanovništvo 14.255
Bele Vode na mapi Beograda
{{{alt}}}
Bele Vode
Bele Vode na mapi Beograda


Koordinate: 44° 45′ 05" SGŠ, 20° 24′ 26" IGD

Bele Vode su gradska četvrt u opštiniČukarica, u Beogradu, glavnom gradu Srbije. Inače jedno od najstarijih naselja na teritoriji grada, poznato još iz Neolita i vinčanske kulture o čemu svedoče i arheološka nalazišta pored sportskog centra „Partizan“.

O naselju[uredi]

Stablo trešnje na Belim Vodama

Bele Vode se nalaze u jugozapadnom delu Beograda, kao deo naselja Žarkovo. Zapadno su od Ibarske magistrale. Na Severu se graniče sa Starim Žarkovom, na istoku sa Cerakom, na jugu sa Makišom i Železnikom.

Po popisu iz 2002. godine, ima 14,255 stanovnika. Bele Vode su poznate po beogradskom Vodovodu, koji je prikazan i u seriji Otpisani. Osnovna škola koja se nalazi u ovom naselju je otvorena 1962. pod nazivom „Bele Vode“. Kasnije je promenjen naziv u Milentije Popović, a sada se zove Miroslav Antić. Na Belim Vodama se nalaze još i Sportski centar „Partizan - Žarkovo“ (u čijim zgradama je osnovan jugoslovenski višestruki prvak, DTV „Partizan - Žarkovo"[1]), Vojnotehnički institut (bivši VTI „Žarkovo“), crkva Svetog vaznesenja Gospodnjeg, Ranžirna stanica „Makiš“, stadion FK Žarkovo itd.

Vojnotehnički institut[uredi]

Logo Vazduhoplovnotehničkog instituta, oko 1990.

Odlukom tadašnjeg predsednika i vrhovnog vojnog komandanta Josipa Broza Tita 1948. godine je na teritoriji današeg naselja Bele Vode osnovan Vazduhoplovnotehnički institut Jugoslovenske narodne armije, naučnoistraživačka i razvojna institucija u domenu vazduhoplovnih tehnologija.[2] Poznat je bio i po imenu „VTI Žarkovo". U institutu su realizovani projekti velikog broja aviona i letelica raznih namena, kao i ostalih sredstava naoružanja i vojne opreme. Ta delatnost se odvijala u domenu aerodinamike, čvrstoće strukture, simulacije leta i borbe aviona, određivanja kvaliteta i standarda goriva i maziva, optimizacije grejanja i provetravanja kabine, integracije opreme aviona itd. Korišćeni su i danas postoje aerotuneli, objekti eksperimentalne aerodinamike.

Nakon raspada SFRJ i rasformiranja JNA, ukinut je Vazduhoplovnotehnički institut kroz asimilaciju u Vojnotehnički institut kopnene vojske i danas nosi naziv Vojnotehnički institut Beograd. Sastavni je deo ministarstva odbrane Republike Srbije, akreditovn je od strane ministarstva prosvete, nauke i tehnološkog razvoja i integralni je deo Univerziteta odbrane u Beogradu. Institut raspolaže sa 22 laboratorije, a primarna delatnost predstavlja istraživanje i razvoj u oblasti odbrambenih tehnologija.[3] U Vojnotehničkom institutu se svake godine održava međunarodni naučno-stručni skup iz oblasti odbrambenih tehnologija pod nazivom „OTEH". [4]

Park[uredi]

Na Belim Vodama se nalazi drugi po veličini park u Beogradu. Površina parka je oko 8 hektara i u njemu se nalaze tereni za razne sportove, dečja igrališta, šetalište, letnjikovci ...

Na inicijativu građana ovog dela grada, rekonstrukcija parka na Belim Vodama počela je krajem 2010. godine. Nakon godinu dana rada, krajem 2011. godine, rekonstrukcija parka je završena, a svečanoj promociji otvaranja parka prisustvovao je i zamenik gradonačelnika Beograda Aleksandar Šapić. Obnova parka na Belim Vodama predstavlja najveću investiciju „Zelenila“ posle parka Tašmajdan.

Azbestno naselje[uredi]

28 zgrada u centralnom delu Belih Voda je useljeno 1965. godine kao privremeni smeštaj za narednih 10 godina. Ipak, stanovnici nisu bili raseljeni posle 1976, a sredinom 90-ih je otkriveno da su zgrade izgrađene od kancerogenog azbesta. Stanari su pokrenuli inicijativu za rušenjem, tvrdeći da azbest ugrožava njihovo zdravlje. Gradska vlast je obećala pomoć, ali nije reagovala. Nakon deset godina protesta stanara, 2006. započinje rušenje 14 objekata i izgradnja novih, modernih zgrada, novih ulica i parkinga. Pretpostavlja se da će rušenje zgrada biti završeno do 2011. godine. Problem predstavlja štetnost azbesta, pa zgrade ne mogu da se ruše, već se razgrađuju, tako da proces traje dugo (40 dana po jednoj zgradi). Gradski zavod za javno zdravlje redovno nadgleda rušenje i prati koncentraciju azbesta u vazduhu.[5]

Galerija[uredi]

Reference[uredi]

Spoljašnje veze[uredi]