Bijelo Polje

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Bijelo Polje
Bijelopoljerail.JPG
Željeznička stanica u Bijelom Polju
Administrativni podaci
Država Crna Gora
OpštinaBijelo Polje
Stanovništvo
 — (2011)15.883
Geografske karakteristike
Koordinate43°01′27″ SGŠ; 19°44′26″ IGD / 43.024166° SGŠ; 19.740666° IGD / 43.024166; 19.740666Koordinate: 43°01′27″ SGŠ; 19°44′26″ IGD / 43.024166° SGŠ; 19.740666° IGD / 43.024166; 19.740666
Vremenska zonaUTC+1 (CET), ljeti UTC+2 (CEST)
Nadm. visina720 m
Bijelo Polje na mapi Crne Gore
Bijelo Polje
Bijelo Polje
Ostali podaci
Poštanski broj84000
Pozivni broj050
Registarska oznakaBP

Bijelo Polje je gradsko naselje u opštini Bijelo Polje u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 15.883 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 16586 stanovnika).

Etimologija[uredi]

Grad je dobio ime po bijelim radama. U rječniku Vuka Stefanovića Karadžića navodi se kao " Varoš u Ercegovini kod vode Lima". [1]

Geografski položaj[uredi]

Bijelo Polje se nalazi u dolini koju presijeca planinska rijeka Lim. Nekada je to zaista bilo polje, s proljeća prekriveno cvjetovima bijele rade, cvijeta koji je i polju i tamošnjem naselju odredio ime – Bijelo Polje. To je i značenje turske riječi Akovo za varoš, nekada poznatu stanicu Dubrovačkih karavana, koja se zvala Nikolj–pazar.

Od svih gradova na sjeveru Crne Gore, Bijelo Polje ima najpovoljniji geografski položaj. Nalazi se na raskrsnici važnih puteva: na pruzi BeogradBar, na magistrali koja od Beograda vodi prema moru, dobre su veze Bijelog Polja i prema Pljevljima i Žabljaku, uz kanjon Tare, prema Beranama, Plavu i Rožajama i dalje Ibarskom magistralom prema Srbiji.

Istorija[uredi]

Arheološka istraživanja ubedljivo govore o postojanju naselja u ovom kraju još u dalekoj prošlosti. Bjelopoljski kraj bio je naseljen još u neolitu (10.000 do 3.000 godina prije n. e.). U selu Majstorovina kod Bijelog Polja, pronađena je kamena sjekira koja potiče iz neolita. Ostaci materijalne kulture pronađeni su i u selu Bijedići, a potiču iz bronzanog doba (3.000 do 1.000 godina prije n. e.). I u selu Ostrelj pronađene su dvije sekire tzv. jadranskog tipa. Na osnovu pronađenih predmeta u samom gradu možemo tvrditi da su na području današnjeg Bijelog Polja postojale naseobine praistorijskog doba. U Rakonjama, jednom od prigradskih naselja, 1975. godine pronađena je glačana kamena sjekira, koja datira iz srednjeg bronzanog doba. Sve ovo dokazuje da je na ovom prostoru čovjek obitovao i u starijem gvozdenom dobu i da su to proizvodi ilirskih plemena čija je teritorija zahvatala i oblast Bijelog Polja.

Ostaci ilirsko–rimske kulture nađeni su na lokalitetu pored crkve Svete Bogorodice u Voljavcu. Takođe su pronađeni i tragovi kultnog mjesta u Zatonu, 15 km od Bijelog Polja i nadgrobni spomenici u Dubovu.

Sudeći po arheološkim nalazima na samom području grada, moguće je govoriti o postojanju jedne rimske naseobine na obali Lima, u neposrednoj blizini današnjeg centra Bijelog Polja. U naselju Pruška pronađen je bakarni rimski novčić cara Probusa iz druge polovine polovine 2. vijeka. Na lokalitetu latinskog groblja postojale su nadgrobne ploče iz vremena 2. do 3. vijeka n. e. Negdje pred Drugi svetski rat, otkriven je na ovom lokalitetu žrtvenik sa natpisom od čvrstog bijelog kamena, podignut rimskom božanstvu Herkulu. Ovaj žrtvenik se danas čuva u crkvi Svetog Nikole u Nikoljcu. Vjerovatno je na području Bijelog Polja u doba Rimljana postojao grad (Municipijum) sa određenom samoupravom.

U vremenu od 1865. do 1902. godine, Bijelo Polje je pripadalo Novopazarskom sandžaku, a potom je od 1902. do 1912. godine bilo u sastavu posebnog Sjeničkog sandžaka.

U Bijelom Polju se nalazi Gimnazija Miloje Dobrašinović kao i nekoliko drugih srednjih škola i fakulteta.

Batrić Rakočević je bio prvi školovan fotograf u Bilejom Polju i iza sebe ostavio veliki broj fotografija iz istorije ovog kraja.[2]

Demografija[uredi]

U naselju Bijelo Polje živi 11500 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 33,2 godina (32,2 kod muškaraca i 34,1 kod žena). U naselju ima 4244 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,74.

Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno.

Grafika promene broja stanovnika tokom 20. veka
Demografija[3]
Godina Stanovnika
1948. 3.547
1953. 4.029
1961. 5.856
1971. 8.925
1981. 11.927
1991. 16.586 16.464
2003. 17.358 15.883
Etnički sastav prema popisu iz 2003.[4]
Srbi
  
6.225 40,19 %
Bošnjaci
  
3.305 20,80 %
Crnogorci
  
3.179 20,01 %
Muslimani
  
2.377 14,96 %
Romi
  
43 0,27 %
Hrvati
  
27 0,16 %
Albanci
  
22 0,13 %
Jugosloveni
  
15 0,09 %
Makedonci
  
14 0,08 %
Nemci
  
8 0,05 %
Rusi
  
6 0,03 %
Slovenci
  
5 0,03 %
nepoznato
  
186 1,17 %


Domaćinstva
Stanovništvo staro 15 i više godina po bračnom stanju i polu
Stanovništvo po delatnostima koje obavlja

Vidi još[uredi]

Belo Polje (Peć)

Reference[uredi]

  • [1]- Rečnik Vuka Stefanovića Karadžića, Bijelo Polje

Reference[uredi]

  1. ^ Srpski rjecnik
  2. ^ Bjelopoljsko kulturno blago država ne prepoznaje („Politika”, 8. april 2017)
  3. ^ Stanovništvo, uporedni pregled broja stanovnika 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2003, podaci po naseljima. Podgorica: Republički zavod za statistiku. septembar 2005. COBISS-ID 8764176. 
  4. ^ Stanovništvo, nacionalna ili etnička pripadnost, podaci po naseljima. Podgorica: Republički zavod za statistiku. septembar 2004. ISBN 978-86-84433-00-0. 
  5. ^ Stanovništvo, pol i starost, podaci po naseljima. Podgorica: Republički zavod za statistiku. oktobar 2004. COBISS.CG-ID 8489488. 

Spoljašnje veze[uredi]