Pređi na sadržaj

Branislav Protić

S Vikipedije, slobodne enciklopedije
Branislav Branko Protić
Lični podaci
Datum rođenja(1931-12-27)27. decembar 1931.
Mesto rođenjaBačka Palanka, Kraljevina Jugoslavija
Datum smrti29. maj 1990.(1990-05-29) (58 god.)
Mesto smrtiBeograd, SFR Jugoslavija

Branislav Branko Protić (Bačka Palanka, 27. decembar 1931Beograd, 29. maj 1990) je bio srpski slikar i profesor na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu.

Biografija[uredi | uredi izvor]

Završio je Akademiju likovnih umetnosti u Beogradu u klasi prof. Zorana Petrovića. Pohađao je i specijalni tečaj u klasi prof. Nedeljka Gvozdenovića 1961. godine. Bio je profesor slikarsva na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu. Bio je predsednik Udruženja likovnih umetnika Srbije (ULUS) u Beogradu. Izlaže od 1954. godine. Od 1960. učestvovao je na brojnim grupnim izložbama u zemlji i inostranstvu.

Bavio se padobranstvom. Prilikom jednog skoka je poginuo.

Slikarstvo[uredi | uredi izvor]

Istoriografija srpskog slikarstva druge polovine prošlog veka utvrdila je mesto Branka Protića kao prvog zastupnika enformela uzimajući u obzir činjenicu da je on već 1958. godine na beogradskoj Akademiji pozorišne umetnosti, a odmah potom i na Tribini mladih u Novom Sadu 1959. izložio slike jedne potpuno nove poetike koja se suprotstavila dominantnom „socijalističkom estetizmu“. Time je njegova uloga u našem slikarstvu definitivno određena. Fenomen enformela u srpskom slikarstvu veoma je intenzivno diskutovan. S jedne strane je osporavan, ali je i snažno podržavan od vodećih likovnih kritičara tog vremena. U prilog tome su bile i brojne izložbe koje su pojedinačno ili grupno priređivane umetnicima enformel slikarstva, nagrade koje su im dodeljivane na značajnim izložbama kao i uglednim mestima u studijskim publikacija koje su se bavile srpskim savremenim slikarstvom. Protić je bio pripadnik druge, nove generacije enformel slikarstva koja je ovom vrstom slikarske prakse i započela javnu delatnost. Najradikalniji među njima, ali i među umetnicima starije generacije, Branko Protić je bio najradikalniji po upotrebi neslikarske materije, posebno u prvom periodu kada je u sliku unosio materijale koji su joj je davali izrazito reljefnu, plastičku strukturu. Prvi ciklusi koje je Protić načinio krajem šeste decenije stoje na početku onog niza slika koje iniciraju i pripadaju pojavi koja se naziva „srpski enformel“.

Samostalne izložbe[uredi | uredi izvor]

Literatura (izbor)[uredi | uredi izvor]

Nagrade[uredi | uredi izvor]

  • 1960 I nagrada na Bijenalu mladih, Rijeka
  • 1964. Nagrada KPZ Beograda na izložbi ULUS-a, Beograd
  • 1964. Nagrada Galerije Matice srpske na III Trijenalu jugoslovenske likovne umetnosti, Beograd
  • 1965 I nagrada Kolonije Sićevo
  • 1967 I nagrada Kolonije Ečka
  • 1968. Nagrada Galerije „Fontana“ na IX Oktobarskom salonu, Beograd
  • 1985. Nagrada Oktobarskog salona, Beograd

Izvori[uredi | uredi izvor]

  • Dokumentacija Muzeja savrememe umetnosti, Beograd
  • Arhiva Fakulteta likovnih umetnosti, Beograd

Vidi još[uredi | uredi izvor]