Pređi na sadržaj

Branko Tatić

S Vikipedije, slobodne enciklopedije
Branko Tatić
Lični podaci
Datum rođenja(1901-12-10)10. decembar 1901.
Mesto rođenjaNiš, Kraljevina Srbija
Datum smrti19. jun 1965.(1965-06-19) (63 god.)
Mesto smrtiNovi Sad, SFRJ
Porodica
DecaJosif Tatić
Rad
Bitna ulogaSaša
Ne diraj u sreću
Prvi građanin male varoši
Nebeski odred
Deveti krug
Dan četrnaesti
Tri Ane
Veliki i mali
Potraga
Veza do IMDb-a

Branko Tatić (Niš, 10. decembar 1901Novi Sad, 19. jun 1965) bio je srpski filmski i pozorišni glumac.

Biografija[uredi | uredi izvor]

Gimnaziju je završio u Beogradu, gde je 1923. pohađao privatnu Glumačku školu. Na Pravnom fakultetu u Beogradu je studirao i apsolvirao prava, ali nije diplomirao jer se opredelio za glumački poziv. Glumom je počeo da se bavi u Narodnom pozorištu u Beogradu, gde je honorarno igrao 1927/28. Na glumačkom usavršavanju je, od 1928. do 1930, bio u Filmskom studiju Frica Langa u Berlinu, gde je igrao jednu ulogu u nemom filmu (Krupije u Alraunu).

Po povratku u Jugoslaviju igrao je po jednu sezonu u Srpskom narodnom pozorištu i u Narodnom pozorištu u Beogradu. Od 1933. je nastupao u Skoplju sve do izbijanja rata, kada je mobilisan. Ubrzo je zarobljen i odveden u zarobljeništvo u Nirnberg, ali se već 1942. vratio kući. Po povratku u Niš radio je u Narodnom pozorištu od 1942. do 1945, kada je ponovo došao u SNP, u kojem je bio član do smrti sa pauzom od jedne sezone (1952/53), koju je proveo u Sremskoj Mitrovici. Bio je karakterni i komični glumac. Pripadao je glumcima stare realističke škole. Na sceni je bio prirodan i spontan, izrazitih glumačkih mogućnosti, sa razvijenim smislom za poniranje u psihu likova koje je tumačio i gradio do najsitnijih detalja.[1]

Oprobao se i kao pevač (Moric Švind u opereti Tri devojčice), ali i kao reditelj: u SNP je režirao „Jubilej” i „Šareni program broj 1”. Igrao je i u prvim posleratnim domaćim filmovima; 1960. je u Puli osvojio Zlatnu arenu za epizodne uloge u filmovima Deveti krug i Tri Ane. Sa suprugom Hristinom, koja je bila glumica i inspicijent, imao je dva sina od kojih je Josif takođe bio glumac.[2]

Preminuo je 19. juna 1965. godine u Novom Sadu.

Filmografija[uredi | uredi izvor]

Glumac
 ▲

Dugometražni film

1950 1960 Ukupno
Dugometražni film 6 6 12
Dugometražni film
Naziv Uloga
1956 Potraga Islednik
1956 Veliki i mali Inspektor
1958 Cesta duga godinu dana Antonio
1959 Pukotina raja Obrad Kratić pecaroš
1959 Tri Ane Jova Nešić
1959 Noći i jutra Bratić

1960-te  ▲

1960 Dan četrnaesti Maksa
1960 Deveti krug Ivin otac
1961 Nebeski odred /
1961 Prvi građanin male varoši Berberin Dragi
1961 Ne diraj u sreću /
1962 Saša Dobošar

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ „TATIĆ Branko-Pule”. snp.org.rs. 30. 4. 2020. Pristupljeno 30. 4. 2020. 
  2. ^ „Ejdus o Josifu Tatiću: Život smo proveli zajedno, a nisam uspeo da se oprostim”. blic.rs. 8. 2. 2013. Pristupljeno 30. 4. 2020. 

Spoljašnje veze[uredi | uredi izvor]