Era Ćuprilića
Era Ćuprilića je period u istoriji Osmanskog carstva, tokom kojeg stvarnu moć Carstva sprovode veliki veziri porodice Ćuprilić.
Za početak takozvane epohe uzima se 15. septembar 1656. godine, a za njegov kraj 17. avgust 1710. godine.[1]
Nakon nešto više od četvrt veka ovog perioda, 6. maja 1683. godine, u Beogradu je skupljeno 350.000 otomanskih vojnika sa 150.000 pomoćnog osoblja. Na čelu vojske bio je Kara Mustafa-paša, sa 8 vezira, 23 beglerbega, 11 sandžakbega. Leopold I, car Svetog rimskog carstva, pošto je shvatio da je Beč krajnji cilj ove najmoćnije otomanske vojske u istoriji, tajno je napustio grad uveče 8. jula 1683. Turski strah ponovo je zahvatio celu Evropu prvi put nakon Dugog rata. Ovakva mobilizacija i inicijativa je omogućena delovanjem velikih vezira iz porodice Ćuprilić.[2]
Ovo je poslednji period stabilizacije i procvata Otomanskog carstva. Nakon prutskog pohoda Petra Velikog i bekstva Dimitrija Kantemira u Rusiju definitivno je počeo period lala, tokom kog je počela vladavina fanariota u Vlaškoj i Moldaviji.
Bugarski roman Vreme razdvojeno, sa filmom snimljenim po njemu, predstavlja upravo ovo doba.
