Zlatno runo

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu

Zlatno runo je roman srpskog književnika Borislava Pekića, jednog od najvećih srpskih umetnika u drugoj polovini 20. veka i u celokupnoj srpskoj književnosti, prvi put štampan u periodu 1978 – 1986. godine.

Roman govori o usponima i padovima cincarske porodice Njago, kasnije Njegovan, kroz vekove, pri čemu je akcenat stavljen na različite kulture (srpska, turska, arbanaška, grčka), različita mesta (Moskopolje, drevni cincarski grad, smešten danas u jugoistočnom delu Albanije, potom Jedrene, Beograd, Carigrad, Turjak u Sloveniji itd) s kojima se, kroz istoriju balkanskih naroda, Njegovani susreću i čiju sudbinu dele.

Roman je podeljen u sedam knjiga, na više od 3.000 stranica.

Zlatno runo mnogu smatraju najznačajnijim Pekićevim delom. Iako u podnaslovu stoji fantazmagorija, uzme li se u obzir opširna priča o trgovcima, kakva je većina Njegovana bila, roman daje detaljan prikaz istorije naroda, zakona, država i sukoba na Balkanu.

Pozorište[uredi]

U Beogradskom dramskom pozorištu se izvodila predstava „Zlatno runo“ u režiji Nebojše Bradića.

U Ateljeu 212 se izvodila predstava Korešpodencija, koja se od 2018. godine i sa novom postavom izvodi u Zvezdara teatru.