Kečua (jezik)

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Kečua jezik u državama sa većim brojem govornika u Južnoj Americi (označeno plavom bojom): Argentina, Bolivija, Čile, Kolumbija, Ekvador, Peru

Kečua ili kičua (španski: quechua ili quichua), potiče od kečuanske reči „kičva“ što znači „topla zona“, je domorodački jezik koji se govori u zapadnim delovima Južne Amerike. Zauzima četvrto mesto po broju govornika u Americi i smatra se najrasprostranjenijim domorodačkim jezikom na američkom kontinentu, koga slede gvarani i, na trećem mestu, ajmara. U Boliviji, Kolumbiji, Ekvadoru i Peruu, domorodački jezici koji se govore u tim zemljama među kojima je i kečua, priznati su ustavom kao drugi zvanični jezici posle španskog, i kao zvanični na teritorijama gde taj jezik dominira. Govori ga oko 10,4 miliona ljudi od kojih 9.600.000 kao svoj maternji jezik[traži se izvor]. Bio je jezik Inka.

Prema mnogim studijama, ne radi se o jednom jeziku, već pre o porodici jezika, kao što je na primer, kineski.

Spoljašnje veze[uredi]