Kiselo drvo

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
Kiselo drvo
Ailanthus-altissima.jpg
listovi i plodovi kiselog drveta
Taksonomija
Carstvo: Plantae
Odeljak: Magnoliophyta
Klasa: Magnoliopsida
Red: Sapindales
Porodica: Simaroubaceae
Rod: Ailanthus
Binomijalna nomenklatura
Ailanthus altissima
(Mill.) Swingle 1916.

Kiselo drvo, pajasen ili brezorest (Ailanthus altissima) je vrsta drvenastih biljaka iz familije Simaroubaceae, porekom iz umerenih oblasti istočne Azije (Kina i Tajvan). Vodi poreklo iz provincije Ćili. Ovu vrstu je u Evropu doneo francuski jezuita Pierre Nicholas le Cheron d'Incarville 1751. godine na povratku iz Nankinga. U Evropu su prvi primerci doneti iz botaničke bašte u Čelsiju, gde su prvi primerci odgajani. Prvobitno je drvo sađeno kao ukrasno, a zatim i za podizanje kvaliteta zemljišta i podizanje plantažnih šuma. [1]


To je drvo srednje visine i pravilne, retke krošnje. Ima jarko crvene listove u jesen, kao i metličaste cvasti, sačinjene od sitnih žućkastih cvetova. Biljka je dvodoma, što znači da se razlikuju muške i ženske individue. Muški cvetovi su upadljiviji od ženskih, a i karakteriše ih neprijatan miris. Jedno dobro razvijeno stablo godišnje proizvede više od 300 000 semenki, koje izrazito lako klijaju. Oprašivanje se vrši vetrom ili insektima. Širi se i izdancima iz korenovog sistema, koji se javljaju i na 20 metara udaljenosti od matičnog stabla.

Ono što je karakteristično za kiselo drvo je to da veoma brzo raste i lako se širi, što ugrožava opstanak autohtonih vrsta, koje potiskuje iz prirodnog staništa. Takođe, toksini iz listova i izlučevine iz korena, tačnije ailantin, otežava rast većem broju biljnih vrsta. Ova biljka može i onemogućavati gnežđenje ptica, zbog jako retkog rasporeda grana. Uslovi pod kojima ova vrsta raste u svom prirodnom stanišu su suroviji, pa se zato ova vrsta u Srbiji javlja lako u svakom iole dobrom stanišu. Spada u jednu od najtolerantnijih biljaka na zagađenje vazduha. U svojim listovima apsorbuje i sumpor-dioksid. Poseduje sposobnost da izdrži i cementne prašine i isparenja katrana kamenog uglja, veoma niske nivoe fosfora i visok nivo saliniteta. Raste na različitim tipovima tla, a ne trpi samo duboku senku i previše vode. Ova vrsta je danas široko raspristranjena u urbanim sredinama i smatra se vrlo agresivnom i invazivnom vrstom.








Spoljašnje veze[uredi]


  1. http://www.greenhome.co.me/index.php?IDSP=712&jezik=lat