Kladovo

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
Kladovo
Kladovo - panorama.jpg
Panorama Kladova
Grb
Grb
Administrativni podaci
Država  Srbija
Upravni okrug Borski
Opština Kladovo
Stanovništvo
Stanovništvo
 — (2011) Pad 8869
Geografske karakteristike
Koordinate 44°36′14″ SGŠ; 22°36′26″ IGD / 44.604° SGŠ; 22.607166° IGD / 44.604; 22.607166Koordinate: 44°36′14″ SGŠ; 22°36′26″ IGD / 44.604° SGŠ; 22.607166° IGD / 44.604; 22.607166
Vremenska zona UTC+1 (CET), leti UTC+2 (CEST)
Nadm. visina 67 m
Kladovo na mapi Srbije
Kladovo
Kladovo
Ostali podaci
Poštanski broj 19320
Pozivni broj 019
Registarska oznaka KL

Kladovo je gradsko naselje u Srbiji u opštini Kladovo u Borskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 8869 stanovnika.

Locirano je na desnoj obali Dunava preko puta rumunske Skele Kladovei. Na tlu današnjeg naselja postoje relikti praistorijskog staništa- ostava kremenih noževa povezana sa prodorom kulture iz južnoruskih stepa tokom trećeg milenijuma p. n. e. i ostava bronzanih noževa iz starijeg gvozdenog doba. Pod srpskom upravom u kontinuitetu je počev od 1833. g. Važan je tranzitni i turistički centar i sedište najvećeg proizvođača električne energije. Značajan deo stanovništva živi i radi u zemljama zapadne Evrope. Njegovi žitelji konzumenti su srpskog, vlaškog, romskog, crnogorskog ali i prehrišćanskog kulturnog nasleđa. U Kladovu već stoleće i po žive Pemci, potomci slovačkih i čeških doseljenika i nekolicina porodica nemačkog i mađarskog porekla, ovde ostalih još iz vremena izgradnje Sipskog kanala.

Ime naselja moglo bi proisticati od staroslovenskih termina klasti, kladati- stavljati, polagati, metati, što vodi do termina klas izrađati, ruskih kladovaja- smočnica, ostava, spremište, klad- prtljag, teret, ili na srpskom jeziku sklad, skladište. Poznato je da je rusko pleme Severina naseljavalo područje oko Tamiša i Kladovu obližnje Černe, a jedan od njihovih migracionih pravaca tokom sedmog veka upravo je vodio sa područja današnje Rumunije u unutrašnjost Balkana. Kladovo je stolećima bilo idealna lokacija za istovar- pretovar tereta prevoženih Dunavom, za čim je potreba intenzivirana usled đerdapskih plovidbenih prepreka. Da davanje imena po nameni mesta nije usamljen slučaj u okruženju govori i termin susednog Negotina, od latinske odrednice za poslovno, tržno središte. Slovenski koreni reči Kladovo održani su i u toponimima Kladorup u Bugarskoj, Kladnje u Hrvatskoj, Kladanj u Bosni, Kladurovo u đerdapskom zaleđu, Kladovo u Rusiji, severoistočno od Moskve, istoimeno selo i reka u regiji Temišvara, Rumunija, zatim Kladovo u Republici Bujratiji- Barguzinski reon, poznato po pećinskim crtežima iz četvrtog milenijuma p.n.e,Kladovo u predgrađu Berlina, nekadašnje obitavalište Lužičkih Srba...

Geografija[uredi]

Dunav kod Kladova

Sudbina Kladova, od nastanka do današnjih dana, vezana je za izuzetno značajan deo dunavskog plovnog puta kojim su istok i zapad, sever i jug stolećima umrežavani u jedinstveni sistem. Zaslugom najvećeg graditelja antičkog Rima Apolodora Damaškog (60-130) ovde su nastali plovidbeni kanal i impresivni Trajanov most. Godine 101. car Trajan, kako bi stvorio bolje plovidbene uslove naredio je izgradnju kanala 2,8 km uzvodno od starog Sipa. Rimski kanal bio je dug 3220 m, sa dnom širine 57 m, dva veštačka nasipa visine po 14 m i sistemom kamenih odbrambenih zidova debljine 1,2 m u fuknkciji odbijanja voda što su se tu ulivale u Dunav. Samo tri godine kasnije okončani su i radovi na grandizonom Trajanovom mostu, sazidanom na 20 kamenih stubova nad vodom i 1127 metara rastojanja od dačkog do mezijskog obalnog potpornog stuba, od čega preko samog rečnog korita 1071 m.

Godine 1896. prokopan je Sipski kanal za parobrode sa dubljim gazom, dug 1834 m, sa dva nasipa dužine 2650 i 2000 metara, širokih 80 m, dubine 3 m, nakon odstranjenja 380.000 m3 stena. Strane kanala popločane su tvrdim krečnjakom. U radovima je učestvovalo 9.000 radnika, sa 40 inženjera. Kao pomoćna vuča za plovidbu kanalom korišćeni su brod ili snažne lokomotive. Za ribarstvo, trgovinu i privredu uopšte pravu blagodet predstavljali su potencijali sledećih dunavskih ostrva u okruženju: Ogradina, Ada Kale, Crkvište, Konak, Pupaza, Gol, Ada Karataš, Davidovačko ostrvo, Dudaš, Šimijan, Korbovsko ostrvo, Pišman Ada, Veliko ostrvo...

Mada još od srednjovekovnog doba na glasu po crnom kavijaru, u svetu vrlo cenjenom počev od dvadesetih godina prošloga veka od kada je pripreman prema recepturi ruskog carskog generala Lava Denege, zatim po ulovu i preradi ribe- naročito onih iz roda moruna, jesetra, sima, pastruge, kečige-, ovaj kraj kao granično područje bio je dugo vremena izlagan izuzetno teškim uslovima preživljavanja. Jedan od kladovskih specijaliteta protiv gladi bilo je mešanje brašna sa prahom istucanih dunavskih i barskih školjki, kako zvanična istorija beleži još 1834. g. Takvi životni uslovi načinili su od Kladovljana vredne i istrajne delatnike, koje je zapadna Evropa u vreme Titove vladavine dočekala kao odličan izvor gomilanja profita u liku tzv. gastarbajtera.

Na visoravni Malog Štrpca u ataru Golog Brda nastalo je početkom dvadesetog veka kroz niz ukrštanja, štrbačko goveče, jednobojno, sa osnovnom bojom crvenom, žutom i sivom, sa kratkim i čvrstim nogama, naglašenim tetivama, kraćim vratom i širokom glavom, sa rogovima u obliku lire i vrhovima povijenim unazad. Kada se nalazi pod teretom dobija se utisak čvrstine i sposobnosti tela, kao da je nogama iz zemlje izraslo- utisak je koji ova vrsta ostavlja naročitu pri transportu tereta iz Miročkih šuma. Josif Pančić je ovde 1868. g. identifikovao biljnu vrstu Stachys chrysophaea, typus Kladovo, Pancic 8436, 1868, BEOU- biljka jako promenljiva u odeći, dužini lišća, veličini cveta, kojim rečima se, kao i onim koje karakterišu stamenost i upornost originalnog primerka faune, mogu simbolično predstaviti odlike življa kladovskog kraja, doduše ne kao takođe njegov pronalazak Srpska ramonda ili Mali feniks čiji je jedan primerak nakon što je list herbarijuma u kom je čamio godinu i po dana slučajno preliven vodom 1928. g, iznova počeo cvetati.

Godine 1972. okončani su radovi na izgradnji hidroenergetskog i plovidbenog sistema Đerdap, koji je uslove plovidbe značajno unapredio sa dve brodske prevodnice, a Srbiji i Rumuniji donosi milijarde kilovata električne energije.

Saobraćaj je i dalje žila kucavica kladovske regije.

Turizam spada u perspektivne kladovske privredne grane. Najstariji podatak o turističkom boravku u Kladovu odnosi se na na posetu knjeginje Olivere, kćeri kneza Lazara Hrebeljanovića, od 1403. Hans Kristijan Andersen kao kladovski gost krajem treće decenije 19. veka ostavio je vanredno lep opis Đerdapa. Iz novijeg doba značajne su posete Ive Andrića, iz kojih je nekoliko detalja uneto i u njegove pripovetke. Od političara vrhunskog kalibra, najviše puta je u Kladovu boravio Josip Broz Tito. Danas je turistička ponuda bazirana na poslovanju dva elitna hotela, izuzetnim prirodnim lepotama i izdašnom kulturnom blagu.

Ime Kladovo u svetu se pročulo po najboljem kavijaru, ovde spravljanom još u vreme vladavine Rimljana. Najtraženiji proizvod je Beluga Blek Rojal- kavijar od morune, ribe dugovečnije od čoveka, čiji su najveći primerci premašivali 1500 kg težine i 7 m dužine. Sastojci kao pantenolska kiselina, folna kiselilna, vitamini B2, B6, B12 donose mu imidž eliksira mladosti, naročito pospešivan ranih sedamdesetih pošto je, kako se ovde smatra, čuveni rumunski farmakolog Ana Aslan njegovu formulu prenela u sintetički lek za usporavanje starenja, u svetu poznati Gerovital. Osobenost kladovskom kavijaru davao je prirodni konzervans, verovatno sa glavnim sastojkom boraksom, usled čije upotrebe proizvod ima izuzetan ukus, aromu, bez gorčine ili kiselosti, sa prijatnom delikatnom nijansom slanoće u nadvremenskoj harmoniji sa rafiniranom slašću kremaste supstance, oslobođene prskanjem zrna pri konzumiranju. Posle Prvog svetskog rata receptura i proizvodnja najboljeg kavijara bili su u rukama ruskog emigranta generala Lava Dejnege i njegove supruge Vere. Pre toga ikra iz ribe ulovljene u Kladovu i okolini je na najkvalitetniji način prerađivana u susednoj prekodunavskoj Oršavi, od strane jevrejskog preduzetnika Emila Ekštajna, čija se robna marka nazivala Astrahan- crni kavijar.

Istorija[uredi]

Tvrđava Fetislam

Kladovo je u ranijim vekovima bio utvrđeni grad, čiji ostaci se nalaze neposredno pre ulaska u savremeni grad idući Đerdapskom magistralom u pravcu od Donjeg Milanovca ka Kladovu, i to prvo na potesu današnjeg brodogradilišta 500 metara uzvodno od tvrđave Fetislam, na obali Dunava, a potom i u samoj tvrđavi. Najstariji tragovi naselja pronađeni su na lokalitetu današnje ciglocrepane u naselju Pemci, nekadašnje mesto Krvava bara. Ovde je pronađena vanredno zanimljiva figura antičkog boga Dagona, sa glavom u obliku Sunca i telom prekrivenim ribljom krljušti. U kladovskom ataru nalaze se fascinantni spomenici rimske kulture-Trajanov most, 5 km nizvodno od grada i ostaci Trajanovog plovidbenog kanala na Dunavu, potopljeni usled izgradnje Hidroenergetskog i plovidbenog sistema Đerdap 1971. godine. U blizini hidroelektrane još postoje ostaci odbrambenog sistema Fort Elizabet podignutog od strane Austrijanaca u 17. veku, a preko puta njega sve do 1971. godine egzistiralo je znamenito ostrvo Ada Kale. Najstariji propisi koji pominju ovo mesto odnose se na carinsku proceduru i datiraju iz 1588. g. Tokom srpske autonomne uprave, u kladovskoj carinarnici službovali su Vuk Stefanović Karadžić, Kapetan Miša Anastasijević, Sima Milutinović Sarajlija, Lazar Arsenijević Batalaka.

Za oslobođenje grada od turske vlasti borili su se Starina Novak, Stefan Prodan Šteta, Hajduk Veljko Petrović, Hajduk Gika... da bi 1867. g. nakon ofanzivne diplomatske politike Mihaila Obrenovića tvrđava Fetislam bila predata Srbima na upravu a Elizabetfort sravnjena sa zemljom. Tim povodom kao Dan grada proslavlja se 26. april, kada su predstavnici srpske suverene vlasti ušli u dotadašnju tursku tvrđavu nakon donošenja sultanovog fermana o njegovoj predaji. Već 1871. g. Svetozar Marković napisao je Beograd je Srbiji Kladovo aludirajući na srodne spoljnotrgovinske, hidro i saobraćajne potencijale dva podunavska mesta.

Iz ovog mesta veliki migracioni talasi vodili su ka današnjoj Rumuniji i natrag, uglavnom povodom ratnih razaranja, progona stanovništva, zbog nehumanih uslova življenja. U novijoj istoriji oblast Kladova poznata je kao mesto u kome su sve do 1989. godine završavani brojni pokušaji državljana zemalja Istočnog bloka da se bežanjem preko Dunava domognu spasenja u nekoj od zapadnoevropskih zemalja ili Americi. Mnogi od njih, a žrtve se mere hiljadama, ubijeni su pri pokušaju bekstva od strane rumunskih pograničnih jedinica ili su ih jugoslovenske vlasti vraćale u Rumuniju gde su izlagani zlostavljanjima (prema: Milan Petrović, Marina Konstantinoju, Ranko Jakovljević). Njihovi grobovi na srpskoj strani Dunava, iako bez imena i belega, jedini su preostali materijalni tragovi suživota dva režima.

Kladovo je u doba SFRJ posedovalo: radionicu za proizvodnju dugmadi od dunavskih školjki, Ribarsko gazdinstvo Đerdap, fabriku vijčane robe FAVRO, poljoprivredni kombinat Ključ, fabriku trikotaže Timočanka, potom Napredak, ogranke MKS Smederevo, Galenike Beograd, Fabrike kristala Zaječar, Timogradnje Zaječar, Poljotehne Negotin, Sipsku lokomotivsku vuču od 1964. g. brodoremontnu radionicu preraslu u brodogradilište, koje je od uvođenja sankcija SB Ujedinjenih nacija stagniralo a danas je jak industrijski kompleks u stranom vlasništvu Rajn Danube Jard.

Rodbinskim vezama sa ovim krajem povezani su Sava Tekelija, upravitelj Knez Miloševih imanja u Vlaškoj Anastas Armaš, Radovan Kazimirović, predratna primabalerina Nataša Bošković, nekadašnji dopisnik Politike iz Moskve i Londona Petar Popović, Nenad Janković -- Dr. Nele Karajlić iz Zabranjenog pušenja, glumci Dimitrije Ginić, Svetislav Goncić, Aleksandar Goranić, Nebojša Đorđević, Dušica Sinobad, Srđan Simić, filmska rediteljka Ivana Mladenović...

Kladovo danas[uredi]

Industrijska zona

Na području Kladova nalaze se

  • stubovi Trajanovog mosta uz antičko naselje Pontes
  • ostaci rimske vojne postaje Dijana (Diana)
  • ostaci austrijske tvrđave Elizabetfort
  • turska tvrđava Fetislam
  • Srpski manastir Svete Trojice
  • Spomenik Koči Anđelkoviću i njegovim saborcima, poginulim 1788. g. u borbama protiv Turaka, rad Momira Korunovića
  • Nacionalni park Đerdap sa zaštićenim rezervatom flore i faune, mnoštvom pećina i vanredno lepim prirodnim ambijentom
  • dva mala veštačka jezera u sklopu šetališnog kompleksa
  • Gradska biblioteka osnovana 1873. godine
  • Gimnazija, od 1938. g.
  • Arheološki muzej Đerdapa,
  • gradska čaršija pretvorena u pešačku zonu, sa očuvanim starovaroškim fasadama prizemnih kuća, nizom kafića sa letnjim baštama
  • robno- putničko pristanište uz kapetaniju, carinsku i policijsku postaju
  • velika marina situirana između Starog grada i varoškog jezgra, namenjena plovilima za odmor i razonodu i ribarskim čamcima
  • zelena pijaca u rustičnom stilu sa ribarnicom snabdevenom svežom ribom, prodavcima domaćeg meda, proizvoda narodne radinosti, šećernih lubenica, svežeg mesa
  • Hidroelektrana "Đerdap", sa dvostepenom brodskom prevodnicom
  • Upravna zgrada HE Đerdap u ulici Kralja Petra, autorsko delo arhitekte Ive Kurtovića
  • Carinarnica Kladovo, nadležna za područje 15 političkih opština i tri regije, uključujući dunavski tok od Velikog Gradišta do Prahova i suvozemnu granicu prema Bugarskoj od Mokranja do Vrške Čuke
  • Dom zdravlja, izgrađen po projektu arhitekte Vlade Slavice
  • Institut za radiologiju i onkologiju,
  • Sportsko rekreativni centar „Jezero“
  • savremeno opremljeno zatvoreno strelište u Brzoj Palanci
  • Omladinski sportski kamp Karataš sa zatvorenim bazenom i halom za male sportove
  • spomenik ocu srpske pismenosti Vuku S Karadžiću, rad kladovskog vajara Zorana Nikolića
  • hoteli „Đerdap“ i Akva Star na obali Dunava sa uređenim kejom, šetalištima, dugom peščanom plažom
  • spomenici palim ratnicima u Prvom svetskom ratu, žrtvama nacizma- rad Gradimira Aleksića, žrtvama NATO agresije, žrtvama Kladovskog transporta u Drugom svetskom ratu- rad Mimi Bihalji Vučković
  • Galerija slika Branka Stankovića sa motivima potopljenog područja zbog izgradnje HEPS Đerdap- u rekonstrukciji
  • Spomen ploča posvećena rimskom caru Trajanu i dačanskom vladaru Decebalu
  • Izbeglički kamp stradalnika iz ratnih zbivanja devedesetih godina prošlog veka, živo svedočanstvo katastrofalnih balkanskih politika

Novovekovni razvoj grada obeležio je Hidroenergetski i plovidbeni sistem Đerdap sa jednom od najvećih evropskih hidroelektrana. Posebne turističke atrakcije su šetnje Dunavom do adakalske tvrđave disolicarne na ostrvo Šimijan kraj Trajanovog mosta, ribolov i obilasci bogatih speleoloških objekata. Mesto je u svetu poznato po saobraćajnim i elektroenergetskim resursima, burnoj istoriji, vanrednim prirodnim lepotama, gostoljubivosti i otvorenosti svojih građana.

Pravoslavlje[uredi]

Prvi zabeleženi religijski koraci ogledali su se u politeizmu, kada su omiljene životinje-totemi uglavnom bile lastavice, divlje plovke, golubovi, ali i u negovanju kultova božanstava svetlosti, manifestovanih simbolima sunca u kulturi Lepenskog čoveka, kukastim krstovima, zatim Dagona, preko Apolona i Dijane, persijskog Mitre čija svetilišta su postojala u Tekiji i Brzoj Palanci. Čak je na Karatšu pronađen natpis u kamenu isklesan u slavu Tota, staroegipatskog boga pismenosti. Smatra se da i antički naziv Zanes za naseobinu uz današnje Kladovo potiče od verovanja u Zevsa. Od rimskih bogova postoje ostaci spomenika podignutih u slavu Jupitera Dolihena, Merkura, Neptuna, Venere, Dijane... Slede poštovanja kultova slovenskog Velesa, i islamskog misticizma oličenog u nakšibenijskom derviškom redu. Rang svetog čoveka posedovao je Miškin Baba,poslednji princ dinastije Samanida, imam sa ostrva Ada Kale, prispeo ovde čak iz azijske Buhare, kome su pripisivane čudotovorne moći izlečenja. Njegov grob izmešten je na ostrvo Šimijan u blizini Trajnovog mosta.

Crkva Sv. Đorđa, Kladovo

Veruje se da je kao uspomena na lik i delo Svetog Save iznad stare Tekije postojao iz davnih vremena mermerni beli krst. Pravoslavno hrišćanstvo je odavde širio Nikodim Tismanski, krajem 14. veka, osnivač manastira Manastirica. Njegov praznik SPC slavi 8. januara. Na današnjem mestu, usred grada, crkva je postojala još od 1736. g. Nova je sagrađena 1856-62, tako da se svojim kubetom i tornjem izdiže iznad naselja i daje mestu vrlo lep izgled, kako sa Dunava, tako i sa puta koji vodi iz Brze Palanke.

Prvi pomen o sveštenicima kladovskim jeste ime arhimandrita ot Kladova koji je bio član Karlovačkog sabora 1726. g. Pored sveštenika, crkva kladovska imala je svojih priložnika i dobrotvore. Jovan Simić, trgovac ovdašnji, zavetovao je crkvi svoj dućan u glavnoj ulici; Fota Dinulović, rodom iz Tekije, podigao je na zemljištu legatora Simića kafanu koju je za slučaj smrti ustupio crkvi. Jovan i Marija Marković zaveštali su za srpsku siročad Crkvi dućan s placem, danas galerija u starom gradskom jezgru. Đorđe i Jovanka Mihailović poklonili su zvono od 150 kg, a braća Belići zvono od 210 kg. Za vreme bugarske okupacije u Prvom svetskom ratu značajne crkvene relikvije sačuvane su zaslugom Dimitrija Vasića- Mitrančeta. U novije vreme svojom potporom ulepšavanju hrama Sv. Georgija Pobedonosca naročito doprinose Dr. Ivana i Dragan Stanković, skupa sa mnoštvom priložnika rodom iz Kladova i okoline.

Gradska slava je Spasovdan

Pored pravoslavnih hrišćanskih obreda, neki religiozni stanovnici Kladova stolećima praktikuju čitav niz prastarih obreda vezano za kult mrtvih, kultove zdravlja i plodnosti.

Poznati Kladovčani[uredi]

Dunav, Kladovo i sunce

Na području Kladova su rođeni

  • Jedan od rodonačelnika savremene srpske diplomatije i ustavobranitelj Avram Petronijević, 1791. Tekija-1852. Carigrad
  • vajar Mihailo Tomić, 1902. Kladovo- 1995. Beograd, autor skulptura Čuvari sarkofaga cara Dušana u crkvi Sv. Marka Beograd, Kornjača sa terazijske fontane, Dečak sa sviralom, Nimfe, Gardadžije, Bešte Turci evo Veljka
  • kompozitor Đorđe Marinković, 1891. Korbovo - 1977. Pariz, autor kultne pesme Tamo daleko,
  • general Vojske Kraljevine Jugoslavije Vojin Maksimović, 1875. Kladovo - 1942. Lingen, Nemačka. Načelnik štaba 1. srpske dobrovoljačke divizije u Dobrudži, od 1923. g. redovni profesor istorije ratne veštine na Vojnoj akademiji
  • Veljko Ramadanović, 1874. Korbovo- 1943. Beograd, autor srpske verzije Brajevog pisma, pionir zaštite lica sa posebnim potrebama u Srbiji,
  • vajar Gradimir Aleksić, 1922. Beograd, rodom iz Kladova, autor Budvanske plesačice, bista: Braća Baruh u istoimenoj beogradskoj školi i Jovan Skerlić na Kalemegdanu
  • patolog akademik Vojislav Vuzevski, 1932. Kladovo- 1999. Roterdam, radio na Institutu za kliničku patologiju Erazmus Univerziteta Roterdam, gostujući predavač na Medicinskom fakultetu u Beogradu, član Makedonske akademije nauka i Srpske akademije nauka
  • dr. Aleksandar Ćordić, 1934. Kladovo, predavač na Defektološkom fakultetu, doktorand Karlovog univerziteta u Pragu
  • filozof Dragan Jakovljević, rođen 1953. g, redovni profesor Univerziteta, pisac knjiga Religije i vrednosti, Saznanje, tolerancija, vera, Primenjena etika, Savrememna filozofija morala,Erkenntnisgestalten und Handlungsanweisungen

Demografija[uredi]

U naselju Kladovo živi 7375 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,2 godina (37,0 kod muškaraca i 39,3 kod žena). U naselju ima 3155 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,90.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine). Bez obzira na to, pretežan deo stanovništva govori vlaški jezik baštineći vlašku kulturu i tradiciju.

Demografija[1]
Godina Stanovnika
1948. 2.128
1953. 2.336
1961. 2.683
1971. 6.957
1981. 8.325
1991. 9.626 9.330
2002. 9.142 9.708
2011. 8.869
Etnički sastav prema popisu iz 2002.[2]
Srbi
  
8.074 88,31 %
Crnogorci
  
510 5,57 %
Vlasi
  
112 1,22 %
Rumuni
  
67 0,73 %
Makedonci
  
37 0,40 %
Jugosloveni
  
30 0,32 %
Hrvati
  
19 0,20 %
Muslimani
  
12 0,13 %
Mađari
  
11 0,12 %
Bugari
  
9 0,09 %
Romi
  
8 0,08 %
Slovenci
  
4 0,04 %
Ukrajinci
  
3 0,03 %
Nemci
  
2 0,02 %
Bošnjaci
  
2 0,02 %
Česi
  
1 0,01 %
Rusi
  
1 0,01 %
nepoznato
  
61 0,66 %


Sport[uredi]

Sportska hala Jezero

Kladovo je znameniti međunarodni sportsko-turistički centar za takmičarske pripreme, organizovanje vrhunskih manifestacija iz domena rekreativnih aktivnosti i fizičke kulture. U razvojnim planovima posebno mesto zauzimaju sportovi na vodi i školski sport. Naročito su atraktivni, zbog bogatih lovnih područja, sportski lov i ribolov. Polovinom 20. veka Kladovo je imalo svetskog prvaka u ribolovu na plovak i osvajača Kupa Italije Tomu Jakovljevića. Od neolimpijskih sportova u trendu su ronilački sportovi, orijentiring, sportsko penjanje. Sportska speleologija i penjanje u Kladovu i Đerdapu raspolažu najlešim prirodnim resursima koje znatiželjnicima stavljaju na uvid iskusni poznavaoci terena, među njima istraživači Željko Živković, Čedomir Žitarević, Dimitrije Singurilović...

Autentični sportski junak novog doba je Kladovljanin Nemanja Krstić, košarkaški reprezentativac, mlada zvezda Mega Vizure.

Reference[uredi]

  1. „Knjiga 9”. Stanovništvo, uporedni pregled broja stanovnika 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2002, podaci po naseljima. webrzs.stat.gov.rs. Beograd: Republički zavod za statistiku. maj 2004. ISBN 86-84433-14-9. 
  2. „Knjiga 1”. Stanovništvo, nacionalna ili etnička pripadnost, podaci po naseljima. webrzs.stat.gov.rs. Beograd: Republički zavod za statistiku. februar 2003. ISBN 86-84433-00-9. 
  3. „Knjiga 2”. Stanovništvo, pol i starost, podaci po naseljima. webrzs.stat.gov.rs. Beograd: Republički zavod za statistiku. februar 2003. ISBN 86-84433-01-7. 

Literatura[uredi]

  • Vuk S, Karadžić, Sabrana dela, Istorijski spisi, knjiga 2, Beograd 1964. g.
  • Naselja i poreklo stanovništva, Krajina i Ključ, autor Kosta Jovanović, Srpski etnološki zbornik SANU 55, Beograd 1940. g.
  • Podunavski deo oblasti Akvisa u šestom i početkom sedmog veka, Đorđe Janković, Beograd 1981. g.
  • Kladovo i okolina između dva svetska rata, autor Branislav Gligorijević Negotin-Kladovo 1999. g.
  • Dunavska golgota, tekst Milana Petrovića u beogradskoj Politici od 23.5.2005. g.
  • Istorija jedne granice, autor Ranko Jakovljević. Pešić i sinovi Beograd. 2010. ISBN 978-86-7540-132-2.
  • Kapija naroda na Đerdapu, autor Ranko Jakovljević. Pešić i sinovi Beograd. 2011. ISBN 978-86-7540-139-1.
  • Bilo jednom jedno Kladovo, autor Ranko Jakovljević Pešić i sinovi Beograd. 2011. ISBN 978-86-7540-142-1.
  • Poslednja granica, dokumentarni film o žrtvama progona u Rumuniji i Jugoslaviji
  • Marina Konstantinoju, Kazani smrti


Spoljašnje veze[uredi]