Kusadak

Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije
(preusmereno sa Кусатак)
Idi na: navigaciju, pretragu
Kusadak

Pošalji fotografiju

Osnovni podaci
Država Zastava Srbije Srbija
Upravni okrug Podunavski
Opština Smederevska Palanka
Stanovništvo
Stanovništvo (2011) Decrease 4886
Položaj
Koordinate 44°23′35″N 20°48′07″E / 44.393166, 20.802
Vremenska zona UTC+1 (CET), leti UTC+2 (CEST)
Nadmorska visina 175 m
Kusadak na mapi Srbije
{{{alt}}}
Kusadak
Kusadak na mapi Srbije
Ostali podaci
Poštanski broj 11425
Pozivni broj 026
Registarska oznaka SP


Koordinate: 44° 23′ 35" SGŠ, 20° 48′ 07" IGD
Kusadak je naselje u Srbiji u opštini Smederevska Palanka u Podunavskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 4886 stanovnika.

Istorija[uredi]

Kroz selo prolazi pruga Beograd-Niš i na njegovoj teritoriji se nalaze četiri železničke stanice. Ima veoma dobru vezu sa glavnim gradom Srbije i ostalim gradovima u okruženju kao što su Smederevo i Aranđelovac.

Ima tragova koji ukazuju na daleku prošlost. U ataru kusadačkom nađeno je parče ukrasne ploče, na kojoj je reljefno izražen rimski imperator kao pobednik. Ova ploča čuva se u beogradskom narodnom muzeju, poznata kao " Kameja iz Kusatka "

Prve podatke o ovome naselju imamo već iz prve polovine 18. veka. Za vreme austrijske vladavine 1718-1739. godine pominje se ovo naselje pod imenom Kussadak. U spisku sela i crkava u smederevskom «dištriktu» (srezu) u 1732. godini zabeležen je Kusadak, koji tada imao 30 domova i jednu crkvu «u šumi». Ovo će svakako biti crkva Pinosava, koju predanje dovodi u vezu sa poslednjim despotima. Predanje veli da su despoti ovde pričešćivali vojsku. Crkva je bila od brvna i služila je za sva okolna sela.

Selo nije od uvek bilo na današnjem mestu, već severnije, na mestu koje se zove Selište, a u blizini crkve Pinosave. I danas se tu nailazi na tragove od naselja. Predanje veli da je ovo staro naselje napušteno «zbog pomora koji je zavladao».

Kusadak se pominje u arački spiskovima i imao je 1818. g. 107, a 1822. g. 121 kuću. I ovi podaci pokazuju da je Kusadak starije naselje, jer dolazi u red najvećih naselja iz toga doba.

Najstarije su porodice: Stojakovići (danas po raznim prezimenima) čiji je predak Ostaja došao od Bjelog Polja i naselio se prvo u Selištu, odakle je «zbog pomora» pobegao na današnje mesto; Silijani i Milijani, vrlo razgranata porodica sa raznim prezimenima, vodi poreklo od braće Silijana i Milijana, koji su iz «Stare Srbije-iz Turske» prebegli od Turaka; Bankovići vode poreklo od predka Banka koji je došao «od Sjenice – Starog Vlaha;» Kneževići – Koraći koji su rod Marinkovićima u Kovačevcu; Đakovići, starinom od Kosova, čiji je predak Miloje Đak, vođa bune poznate pod imenom «Đakova buna»
Godine 1846. g. Kusadak je imao 244 kuće, a po popsu iz 1921. g. u Kusatku je bilo 997 kuća sa 6031 stanovnikom.. (podaci krajem 1921. godine).[1] [2]

Tokom Drugog svetskog rata, za vreme nemačke okupacije, u Kusatku, kao i uopšte u Donjoj Jasenici, procenat stradalih civila, kao i vojnika, bio je manji nego u većem delu Srbije. Najveće stradanje u ratu se desilo 10.avgusta 1944 kada su četnici postavili zasedu nemačkom vozu. Nemci su saznali za zasedu i umesto običnog, poslali blindirani voz. Iz voza su otvorili vatru i ubili 15 kusadačkih i dva jagnjilska četnika,kao i jednog civila. Kasnije je veliki broj ljudi iz sela poslat na Sremski front, gde je poginulo preko 100 Kusačana.

Kusadak ima oko sedam hiljada stanovnika i veoma je razvijeno selo. U njemu se na periferijama nalaze dve škole do četvrtog razreda a u centru sela jedna veća koja je od prvog do osmog razreda, Osnovna škola „Brana Jevtić“. U selu se takođe nalazi i manastir Pinosava iz 17. veka.

Selo je veoma atraktivno za mlade pošto ima dosta lokala gde mogu da se okupljaju, selo ima i jezero koje je okruženo velikom šumom a i sportske aktivnosti su zastupljene. Postoje fudbalski klub i folklorno društvo koje okuplja dosta mladih ljudi.

Ovde se nalazi Kuća Vladislava Ćertića.

Demografija[uredi]

U naselju Kusadak živi 4586 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,6 godina (39,9 kod muškaraca i 43,4 kod žena). U naselju ima 1591 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,58.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

Grafik promene broja stanovnika tokom 20. veka

Demografija
Godina Stanovnika
1948. 7226 [3]
1953. 7429
1961. 7506
1971. 6940
1981. 6551
1991. 6089 5961
2002. 5850 5691
2011. 4886
Etnički sastav prema popisu iz 2002.[4]
Srbi
  
5.651 99,29%
Makedonci
  
9 0,15%
Hrvati
  
8 0,14%
Slovenci
  
1 0,01%
Rusi
  
1 0,01%
Bugari
  
1 0,01%
Jugosloveni
  
1 0,01%
nepoznato
  
15 0,26%


Reference[uredi]

  1. Podaci su uzeti iz: „Naselja“ knj.19. dr. B. M. Drobnjaković (1925 g.)Smederevsko Podunavlje i Jasenica
  2. Literatura „Letopis Podunavskih mesta“(Beč 1998) period 1812 – 1935 g. Letopisa, po predanju, Podunavskih mesta i običaji nastanak sela ko su bili Dosenjenici čime se bavili meštani
  3. Knjiga 9, Stanovništvo, uporedni pregled broja stanovnika 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2002, podaci po naseljima, Republički zavod za statistiku, Beograd, maj 2004, ISBN 86-84433-14-9
  4. Knjiga 1, Stanovništvo, nacionalna ili etnička pripadnost, podaci po naseljima, Republički zavod za statistiku, Beograd, februar 2003, ISBN 86-84433-00-9
  5. Knjiga 2, Stanovništvo, pol i starost, podaci po naseljima, Republički zavod za statistiku, Beograd, februar 2003, ISBN 86-84433-01-7

Korišćena Literatura[uredi]

  • „Naselja“ knj.19. dr. B. M. Drobnjaković (1925 g.)Smederevsko Podunavlje i Jasenica
  • Izvor Monografija Podunavske oblasti 1812-1927 sastavio Dr, Vladimir Margan objavjeno (1927 g.)„Napredak Pančevo,,
  • „Letopis“: Podunavska mesta i običaji Marina (Beč 1999 g.). Letopis period 1812 – 2009 g. Sastavio od Pisanih tragova, Letopisa, po predanju mesta u Južnoj Srbiji, mesta i običaji nastanak sela ko su bili Doseljenici čime se bavili meštani
  • Napomena

U uvodnom delu autor je dao kratak istorijski pregled ovog područja od praistorijskih vremena do stvaranje države Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. Najveći prilog u ovom delu čine ,»Letopisi« i trudio se da ne propusti nijednu važnu činjenicu u prošlosti opisivanih mesta.


Spoljašnje veze[uredi]